ความหมายของความสว่างในธรรมะ : หน้า 41/112

แล้วความสว่างนั้นเล่า...มีความหมายเพียงใด อบอุ่นแท้จริงของธรรมะเมื่อใด ย่อมต้องฉายแสงออก เหตุไฉนเทียนแต่ละชนิดจึงให้ความสว่างได้ไม่เท่ากัน มาได้เมื่อนั้น บ้างโชติช่วงสว่างดั่งเงินยวง บ้างให้แสงออกสีเหลือง ไม่เจิดจ้า บ้างมีควันคลุ้งคละเคล้าออกมาขณะให้ ความสว่าง และบ้างมีทั้งกลิ่นอันละเอียดอ่อนแทรกซ้อน ธรรมะก็คือสิ่งที่เป็นความจริงอันประเสริฐที่เหมือน และ มากับไออุ่นที่มาจากความสว่างเรืองรอง ซึ่งใจก็คือสิ่งที่ละม้ายแม้นกันแทบทุกคน ส่วน เท่าเทียมกันในทุก ๆ ที่ เพราะเป็นความจริงยิ่งแท้ ไม่ มีความไม่จริง ไม่เที่ยงแท้แม้สักเศษหนึ่งในร้อยส่วนของ ถูกแล้ว...นั่นเพราะเทียนแต่ละเล่มมีคุณภาพไม่ ละอองธุลีจะสามารถเข้ามาปะปนได้ ความสว่างของ เสมอกัน ไม่ว่าจะเป็นเส้นฝ้ายที่สอดไส้อยู่ในกลางของ เทียนจึงขึ้นอยู่กับเส้นฝ้าย และเนื้อเทียน....ในขณะที่ แท่งเทียน ไม่ว่าจะเป็นเนื้อเทียนที่มาจากน้ำเทียนต่าง ความสว่างของใจ จะต้องขึ้นอยู่กับความบริสุทธิ์ของใจ คุณภาพ และแม้กระทั่งความประณีตของการปั่นเส้น และคุณธรรมภายในที่ทำหน้าที่ประคองรองรับ หรือเป็น ฝ้าย หรือกลึงให้เนื้อของเทียนละเอียดแน่นกระชับเส้น คุณสมบัติของใจดวงนั้น ว่าจะฉายแสงได้สว่างไสว ยัง ฝ่ายให้ประกอบกันแล้วเป็นเทียนเล่มงาม ที่สวยทั้งรูป ลักษณะเล่มเทียน เนื้อเทียนที่ละเอียดแน่น กลิ่นอัน บริสุทธิ์ หรือกลิ่นที่อบแล้วของน้ำเทียน ก่อนจะมา เป็นเนื้อเทียน ตลอดจนคุณภาพในการติดไฟของเส้น ฝ้ายที่อยู่ในกลางแท่ง ความสุขให้เกิดอย่างไร ยังปัญญาให้กว้างขวางเพียง ไหน เมื่อได้สัมผัสกับกระแสธรรม ในเมื่อธรรมะนั้นเหมือนกัน แต่ทำไมความสุข ความสดใส ความเมตตา ความจริงใจ หรือความสว่าง ภายในกลับไม่เท่ากัน แน่นอน...มิใช่ความไม่ถูกต้องของ อย่างนี้นี่แหละ....เทียนที่มองดูแล้วติดไฟได้ ธรรมะ แต่หากเป็นเพราะความถึงที่สุดในคุณภาพ และ เหมือน ๆ กัน จึงสามารถให้สว่างได้แตกต่างกัน ฉะนั้น แสงเทียนจะไสวกระจ่างเพียงไร จึง คุณธรรมของดวงใจนั่นเอง ที่ไม่เหมือนกัน ไม่เท่ากัน วันเพ็ญเดือนมาฆะ ใกล้จะวกกลับเข้ามาอีก มิได้หมายความว่าขอให้เป็นแต่เพียงเทียนสักเล่มก็พอแล้ว วาระหนึ่งแล้ว ปีนี้...ขณะที่มือกระพุ่มอุ้มประทีปโคมไฟ แต่กลับมีความหมายไปไกลกว่านั้นว่า " หากต้องการจะได้แสงฉันไสวไพบูลย์ เพื่อ ที่จะให้ได้ทั้งความอบอุ่น และ ความสว่างในทุกครั้งที่ จะก้าวย่างฝ่าเข้าไปในความมืดอย่างปลอดภัยจริง ๆ ทั้ง กับตนเองและผู้คนรอบข้างละก็ จงเร่งเลือก หรือสร้าง เล่มเทียนที่ปรี่คุณภาพจริง ๆ ในทุก ๆ ส่วนประกอบเพื่อ ความมืดในราตรีจะได้ไม่เป็นที่น่าระแวงภัยอีกต่อไป เพื่อถวายสักการบูชาต่อองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และพระรัตนตรัย ขณะที่สองเท้าก้าวไปบนแนวประ ทักษิณโดยรอบองค์พระพุทธปฏิมากร ในท่ามกลางแสง อันละไมของเดือนดวงจ้ากลางท้องฟ้าหน้าหนาว ของ ได้ใช้โอกาสอันวิเศษนั้น พิจารณาความเป็นไปของ ตัวเองอย่างง่าย ๆ ด้วยการจรดใจให้แน่วนิ่งอยู่ในกลาง เรือนกาย ที่เปรียบไปก็คือเทียนทั้งเล่ม ที่มีเส้นฝ้ายผุด โผล่ขึ้นมาตรงกลาง แล้วนึกให้จุดที่จรดอยู่ภายในนั้น ใสสว่างราวกับว่าเส้นฝ้ายได้ถูกประกายไฟจุดให้สว่าง และถ้าจะอุปมาอุปไมย เทียบเคียงกันต่อไป ไสวเรียบร้อยแล้ว นึกไปเดินไป แล้วสิ่งที่ไม่คาดฝัน ก็อาจกล่าวได้ว่าเส้นฝ้ายขาวบริสุทธิ์ ที่ได้รับการคัดเลือก จะบังเกิดขึ้นได้โดยง่าย มาเป็นไส้เทียนนั้น คือดวงใจ เมื่อต้องกระแสความ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๕ ศัลยาณมิตร ๑๙