การฟังธรรมและการปลอบใจ : หน้า 104/112

วัดฟังธรรม พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรง แสดงพระธรรมเทศนาว่า เมื่อยัง เวียนว่ายตายเกิด สัตวโลกย่อม เกลือกกลั้วด้วยทุกข์อันเนื่องมาจาก การเกิด แก่ เจ็บ ตาย ความพลัด พรากจากสิ่งที่รัก การได้ในสิ่งที่ตน เกลียด เหล่านี้ล้วนเป็นเหตุทำให้ เกิดทุกข์ ทุกข์โศกทีท่วมท้นใจท่านทั้ง สอง ผ่อนคลายลงทีละน้อยด้วย ธรรมโอสถ ที่พระพุทธองค์ทรงขยาย ให้ลุ่มลึกเป็นลำดับ ตามกำลังสติ ปัญญาของคนฟัง ตรัสสอนให้รู้จัก ยับยั้งไม่ปล่อยใจให้ความเศร้าโศก ครอบงำานานเกินไป กลัดกลุ่มขึ้น มาเมื่อใด ท่านเศรษฐีก็น้อมพระ ธรรมเทศนามาตรึกมาครอง มา ใคร่ครวญปลอบใจ เตือนสติตนเอง และภรรยา ตกค่ำ สองสามีภรรยา ก็ถือดอกไม้ธูปเทียนของทอมเข้าวัด ไปฟังธรรม ดาสําหรับชาวโลก เป็นธรรมชาติและเป็นธรรม ทุกข์หรือสุข ใด ๆ เกิดขึ้นแล้ว เพราะเรื่องหนึ่ง ๆ เรื่องใด หากเจ้าตัวหันไปสนใจใน เรื่องอื่น ไม่ช้าอารมณ์นั้นจะเปลี่ยน ไป โดยเฉพาะธรรมะนั้น จัดเป็น ยารักษาแผลใจขนานเอกสำหรับผู้ ประสบทุกข์ มหาธนเศรษฐีกับภรรยา ซึ่ง ประคับประคองชีวิตในช่วงหลังได้ ด้วยธรรม เมื่อฟังข่าวว่า ธิดาสาว พร้อมสามีและบุตรทั้งสองของนาง มาพำนักที่ศาลาใกล้ประตูเมือง รอ ๑๐๒ กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๓๕ เป็นธรรมชาติและ เป็นธรรมดา สำหรับชาวโลก ทุกข์หรือสุขใด ๆ เกิดขึ้นแล้ว เพราะเรื่องหนึ่งเรื่องใด หากเจ้าตัวหันไปสนใจ ในเรื่องอื่น ไม่ช้าอารมณ์นั้นจะเปลี่ยนไป โดยเฉพาะธรรมะนั้น จัดเป็นยารักษาแผลใจขนานเอก สําหรับผู้ประสบทุกข์ คิดแต่ คำบอกอนุญาตให้เข้าพบ ใจที่เคย สงบมานานก็เริ่มปั่นป่วน อยากลงโทษที่แรงร้าย แล้วให้ระงับ ไปด้วยธรรมที่ผุดเดือน ในที่สุด ท่านเศรษฐีจึงตัดใจ กล่าวว่า "บุคคลใด เมื่อไม่ดำรง คนให้ดี ให้สมกับความปรารถนาดี ของบิดามารดา บุคคลนั้นย่อมไม่ สมควรจะกล่าวว่าตนเป็นบุตรหรือ บุตรี เราทั้งสองนั้นไม่อาจมองหน้า คนที่เคยทำความผิดต่อเราเอาไว้ มากได้ เจ้าจงนำทรัพย์นี้ไปมอบ ให้เขาเพื่อยังประโยชน์ในการยังชีพ ให้เขามอบ สุดแต่ความพอใจ ทารกทั้งสองมา เราจะให้ความ อุปการะเลี้ยงดูเฉพาะสายโลหิตที่ บริสุทธิ์เท่านั้น” ธิดาเศรษฐี ทราบความจริง ว่า บิดามารดายังทิ้งโกรธ ทั้งไม่ ยอมให้อภัย ก็รู้สึกเสียใจยิ่งนัก นางเพ่งมองดวงหน้าบุตรทั้งสอง ผ่านม่านน้ำตาที่ไหลรินไม่ขาดสาย ทุกข์ทรมานประการใดที่บังเกิดกับ ท่านบิดาและมารดาเพราะตนก่อ เอาไว้ บัดนี้ ทุกข์นั้นกำลังตามมา ถึงตนเดี๋ยวนี้แล้ว เพื่ออนาคตของลูก และเพื่อ ไถ่โทษของตน นางกลั้นสะอื้น ตัด ใจส่งลูกให้ไปกับคนเหล่านั้น มหาปันถกกับจุลลปินถูกสอง พี่น้องผู้ถือกำเนิดแบบเดียวกัน คือ บนเส้นทางในกลางป่า บิดามารดา ยากจนหาเช้ากินค่ำ อยู่ท่ามกลาง ชาวป่าชาวดง ล้วนยากจนข้นแค้น เสมอกัน