บ้านหน้าแพ : หน้า 84/112

เคียงก็ไม่ค่อยมีหรอกจ้ะ ตลาดน้ำ ในคลองบางขุนเทียนก็หายากเต็มที่ มีแต่เรือเล็กเรือน้อย พายขาย อาหารและของจิปาถะแต่ละวัน เท่านั้น ดังนั้นความแออัดพลุก พล่านของตลาดน้ำวัดจอมทอง จึงมีมากจนขยายตัวกว้างไปถึงหน้า วัดนางนอง ช่วงที่การค้าขาย ตลาดน้ำหน้าวัดจอมทองกำลังรุ่ง โรจน์นี้เอง ผู้คนทั้งไทยและจีน ต่างมาขอเช่าที่ธรณีสงฆ์ ซึ่งอยู่ ฝั่งตรงข้ามวัดเพื่อปลูกเรือนแพ ค้าขายกันมาก จนเรียกกันว่า "บ้านหน้าแพ" "อ๋อ... บริเวณบ้านเหล่านี้ เองคะ" พี่นิภาพูดพร้อมทั้งชี้นิ้ว ไปยังหมู่บ้านริมน้ำฝั่งตรงกันข้ามวัด "จ้ะ แต่มีข้อแม้นะว่าหากวันใดพระเจ้า อยู่หัวหรือเจ้านาย เสด็จมาถวายผ้าพระกฐิน เจ้าของเรือเจ้าของแพที่เช่าอยู่จะ ต้องถอนออกไปอยู่ที่อื่นชั่วคราว เพื่อมิให้กีดขวางเส้นทางเสด็จฯ ทางชลมารค บางรายฉลาดนะ หลาน ท่าเรือเท้งเป็นที่อยู่อาศัย ถาวร" "เป็นไงคะ เรือเท้ง" ฉันถาม ทันควัน "นึกแล้วเชียวว่าลักขณ์ต้อง สนใจคำนี้ เรือเท้ง ก็คือเรือสำปั้น ใหญ่หน่อย มีบ้านขนาดย่อม อยู่ข้างบนไงล่ะ" "เอ๊ะ บ้านไม่โคลงแย่หรือคะ" "ไม่หรอกจ้ะลักขณ์ เวลาจะ จอดที่ใด เขาก็ปักเสาหลายเสา ขนาบเรือไว้ทั้งสองข้างอย่างมั่นคง แล้วยกบ้านขึ้นไว้กับเสาดังกล่าว อยู่ได้สบาย และถาวรอย่างที่เรียกว่าตั้งหลักปักเสาเชียวละ ถ้าเรือเรือรั่วบ้านก็ไม่จมไปกับเรือ "แล้วถ้าจะย้ายทำไงคะน้า" ฉันเป็นคน ขี้สงสัย พระวิหาร "ถ้าจะเคลื่อนย้ายก็ไม่ยากหรอกจ้ะ รอ ให้น้ำขึ้นสูงจนกาบเรือติดกับไม้รอดของพื้นบ้าน ก่อน แล้วก็ถอนเสาที่ปักไว้ ก็เคลื่อนย้ายได้ “แหม.... แจ๋วจริง ๆ ภาชักอยากมีเสีย แล้วล่ะค่ะ เอามั้ยลักษณ์ บรรยากาศดีนะ" "อื้อ ไม่เลวนะพี่ เอาซักคนละลำเป็นไง ฉันสนองทันที หันไปเห็นหน้าน้าน้อยยิ้มอย่าง ขำ ๆ พร้อมทั้งส่ายหน้าช้า ๆ อยู่พอดี สงสัย พระสิทธารถ หรือพระ ระอาเราทั้งสองเต็มที่กระมัง วิหารเก๋งริมน้ำ (บน) ลายสิงโต แทนหางหงส์ ชายคา 2. "น้าคะ ภาทราบว่าเดี๋ยวนี้รถไฟไม่จอด สถานีวัดจอมทองแล้วนี่คะ" "จ้ะ เลิกจอดแล้วนับตั้งแต่รถไฟสาย คลองสาน-มหาชัย ชนกันที่สถานีวัดจอมทอง ก็เส้นทางคดโค้งมาก" "อ้าว แล้วรถไฟไปจอดกันที่ไหนคะ” ก็ ศาลาท่าฉนวน (ซ้าย) ฉันอยากรู้นี่นา ๔๒ กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๓๕