อายุวงศ์ของกษัตริย์ชมพูทวีป : หน้า 64/112

สมกับที่พระมหา โดยการโต้ตอบปัญหาทั้งหลาย ติปิฎกจุฬาภัยเถระกล่าวไว้ในมิลินทปัญหาว่า ในกาล เมื่อตถาคตปรินิพพานแล้วได้ ๕๐๐ ปี ราชามิลินท์ และนาคเสนรักเกิดขึ้น" " หากเรียงอายุวงศ์ของกษัตริย์ชมพูทวีป ก่อน พระเจ้ากัณณดิสว่าเสวยราชมากี่ปีแล้ว จะได้ดังนี้ ๑ พระเจ้าวิชัย ๒. ว่างกษัตริย์ m. ปัญฑวาสุเทพ ๔. พระเจ้าอภัย ๕. ว่างกษัตริย์ 5. บัณฑุกภัย ๗. มุฏสีวะ ๔. เทวานัมปิยติสะ ๙. อุตติยะ ๑๐. มหาสิวะ ๑๑. สุรติส ๑. อเสสะ ๑๔. เอฟ่าละ ๓๘ ปี ค ano ๒๐ ปี GGY go ๖๐ ปี CO 90 20 ๑๐ ๑๒. เสนะและคุตติกะ (ทมิฬ) ๒๒ ๑๕. ทุฏฐคามณี ๑๖. สัทราดิส ๑๗. กูลถนะ ๑๘. รัญชติสทะ ๑๙. ปลาฏนาค ๒๐. วัฏฏคามณี (ครั้งแรก) ๒๑. ปุลหัตถ ๒๒. วาทิยะ (ทมิฬ) ๒๓. จนนมารุกะ (ทมิฬ) ๑๐ ปี naa na ปี ๒๔ ปี ปี ๓๒. ดิส (คนแบกฟืน) ๓๓. นิมิยะ (พราหมณ์) ๑๔. นางอนุฬาเทวี ๓๕.กัณณส ๑ ปี ๑ เดือน ๖ เ อน ๔ เดือน ๒๒ ปี กาลสมัยจากพระเจ้าวิชัย ถึง กัณณดล รวมปี ได้ทั้งสิ้น ๕๑๒ ปี ๒๐ วัน หรือช่วงต้นสมัยคริสตกาล ส่วนพระยามิลินท์นั้น ตามหลักฐานของ Vincent A. Smith ครองราชย์อยู่ในช่วงปี ๑๖๐-๑๕๐ ก่อนคริสตกาล ชินกาลมาลีปกรณ์ระบุว่า ร่วมสมัยกับพระยา มิลินท์นั้น พระพุทธเจ้าปรินิพพานไปแล้ว ๕๐๐ ปี แต่ ถ้าเราใช้เกณฑ์ความต่างนี้เป็นตัวตั้ง ก็เท่ากับพระยา มิลินท์อยู่ในช่วงสมัยปี พ.ศ.๕๐๐ หากเทียบกลับไปยังปี คริสตกาลตามหลักที่ใช้ โดยเอาปี ๕๕๓ เป็นตัวตั้ง พระยามิลินท์จะครองราชย์ร่วมสมัยในช่วงต้นคริสตกาล เล็กน้อย ซึ่งข้อมูลขัดแย้งกัน จนไม่น่าเป็นไปได้ เนื่องจากหลักฐานทางคริสตศักราชนั้นน่าจะขัด กว่า ทำให้ระยะเวลาครองราชย์ของพระยามิลินท์ผิด ไปจากนักวิชาการทางตะวันตกหลายปี เหตุผลที่เกิดความแตกต่างกันระหว่างหลักฐาน ทางตะวันตก ซึ่งทำให้พระยามิลินท์มีสมัยต่างไปจาก คัมภีร์ทางลังกาวงศ์ หรือที่ทางไทยเราใช้ร่วม ๑๐๐ เชื่อกันว่า น่าจะมีข้อผิดพลาดเรื่องการลำดับวงศ์ แต่ ปีนี้ ๑ เดือน ๑๐ วัน ทางยุโรปหรือทางตะวันตกเชื่อว่า ข้อมูลที่ตนใช้นั้นเป็น ส ปี ๖ ปี = ๕ เดือน ค ๒ ปี C7 ปี เดือน ข้อมูลที่มีหลักฐานยืนยัน เนื่องจากระบบการบันทึก เอกสารทางประวัติศาสตร์มีหลากหลาย เรื่องพระเจ้า อเล็กซานเดอร์หรือเรื่องพระยามิลินท์นั้น ข้อมูลที่หลาก หลายเหล่านั้นให้ศักราชที่ตรงกัน ไม่ต่างกันมาก การบันทึกประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา โดย เฉพาะอย่างยิ่งการเรียงลำดับวงศ์วานนั้น ปราชญ์ชาว ตะวันตกระบุว่า เอกสารและหลักฐานสำคัญมาจาก การบันทึกอยู่ในภาษาบาลี ซึ่งพระพุทธศาสนาเข้ามา ยังลังกาประมาณ ๓ ศตวรรษก่อนคริสตกาล และเชื่อ ว่ามาบันทึกในลังกาเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษนี่เอง สำหรับ การบันทึกรายพระนามของกษัตริย์จากยุคพระพุทธเจ้า มาถึงพระเจ้าอโศกมหาราชนั้นเชื่อกันว่า ปรากฏใน ๒๔. ปิยมาก (ทมิฬ) 6 เดือน ๒๕. ทาวียะ (ทมิฬ) ๒ ๒๖. วัฏฏคามณี (ครั้งที่สอง) ๑๒ ๒๗.มหาจุฬกะ ๒๔.โจรนาด ๒๙.พระเจ้าดิส ๓. สิวะ n ๓๑. วัฏฏกะ (ทมิฬ) จ ปี 5 เดือน คัมภีร์ที่ปวงศ์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการรจนาในกาล มาลีปกรณ์ สำหรับในชินกาลมาลีปกรณ์ฉบับแปลเมื่อ QI ๑๒ ปี ปี 6 เดือน 50 ๖๒ กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๓๕