การเทียบศักราชในพระพุทธศาสนา : หน้า 63/112

พ - ระยะเวลาที่พระเจ้าทุฏฐคามณีอภัยปกครองศรี ระมโน เมตตานันโท เขียน จดหมายจาก ฮาร์วาร์ด ส่งมาลงในกัลยาณมิตรฉบับ ลังกาอยู่นั้น เป็นสมัยร่วมยุคกับพระยามิลินท์ และเป็น - ส่งท้ายปีเก่าพอดี เหมือนเป็นปาฏิหาริย์ ระหว่างปีพุทธศักราช ๒๔๒-๔๐๖ หรือ ๑๖๑-๑๗๘ ปี อ่านแล้วทำให้กระผมขนลุกซู่ นึกไม่ถึงเลยว่าบทความ ก่อนคริสตกาล ทำให้การเทียบศักราชชัดเจนขึ้น เมื่อ ของท่านจะสอดคล้องกับเรื่อง "นิมิตรที่ตากไป" ที่ผม เป็นอย่างนี้ จึงขอย้อนไปยังบทความจดหมายจากฮาร์ เขียนไปหยก ๆ และมาติดอยู่กับเรื่อง “การเทียบศักราช" วาร์ด เพื่อยกประเด็นเรื่องการเทียบศักราชมาวิเคราะห์ อยู่เช่นกัน หลวงพี่เมตตานันโทได้เล่าถึงการประชุม ต่อไป วิชาการทางพระพุทธศาสนานานาชาติในส่วนที่เกี่ยวกับ การเทียบศักราช เรื่องนี้ หลวงพี่ได้เคยกล่าวกับกระผม ตั้งแต่เมื่อการประชุม Buddhism into the Year 2000 ครั้งแรกที่กรุงเทพฯ กระผมได้เคยเรียนไปว่าการศึกษา สัมมาสัมพุทธเจ้าว่า ปีที่พระพุทธองค์เสด็จปรินิพพาน ทางศาสนาพุทธนั้น มีประเด็นปัญหาเรื่องการเทียบ นั้นเมื่อใดแน่ อีกทั้งในสมัยปัจจุบันที่ประเทศไทยเรา ศักราชอยู่มาก ท่านบอกกระผมว่า เรื่องดูปีที่พระสัมมา สัมพุทธเจ้าเสด็จปรินิพพานเป็นเรื่องใหญ่ การเทียบ ศักราชระหว่างพุทธกับคริสต์นั้น ยังไม่ลงตัว เนื่องจาก หลักฐานการจารึกทางประวัติศาสตร์ของพระพุทธศาสนา ไม่ชัดเจน ประเด็นน่าสนใจอย่างยิ่งประเด็นหนึ่ง จากที่ ท่านเมตตานันโท ภิกขุ ได้กล่าวถึงการประชุมพุทธ ศาสนาที่ฝรั่งเศส โดยพิจารณาเรื่องอายุสมัยของพระ กระผมนั้นไม่ได้ลดละ พยายามเขียนเรื่องประ วัติศาสตร์พระพุทธศาสนา เล่าเรื่องเมืองคันธาระ แต่ ไม่มีปัญญาไปเทียบศักราชให้ชัดเจนได้ และจะทำให้ ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนากลายเป็นตำนาน กระ ผมควรส่งต้นฉบับตามกำหนดเวลาตั้งแต่วันพุธ แต่ก็ มิได้ส่งเนื่องจากการศึกษาเรื่องเทียบศักราช ที่เป็นแรง หนุนจากบทความของหลวงพี่เมตตานันโท ทำให้ต้อง ไปศึกษาอีกหลายรอบ และใช้เวลามาก เพราะการ เทียบศักราชนี้ แม้ในการประชุมระดับนักวิชาการ ทางพระพุทธศาสนาจากทั่วโลกยังไม่ลงตัว กระผมจะ ใช้เวลาเพียง ๒ สัปดาห์ค้นหาข้อเท็จจริง ยิ่งยากหนัก เข้าไปใหญ่ เทียบศักราชว่า พระพุทธเจ้าเสด็จปรินิพพานประมาณ ๕๔๓ ปีก่อนคริสตกาลนั้น ยังหาข้อยุติไม่ได้ ข้อความที่เราถือว่าเป็นเอกสารในส่วนของไทย ได้มาจาก ชินกาลมาลีปกรณ์ กล่าวถึงคัมภีร์มหาวงศ์ คุณเกษมสุข ภมรสถิตย์ (ใส) เขียนเรื่อง 'มหา เจดีย์รุวันเวฟิซาย่า" ตอนว่าด้วยพระเจ้าทุฏฐคามณีอภัย ในลังกาทวีป ส่วนในคัมภีร์มหาวงศ์นั้นเล่าก็กล่าวเทียบ ลงในฉบับเดียวกันนี้ด้วย นับเป็นปาฏิหาริย์กับกระผม เป็นครั้งที่สอง เพราะในบทความนั้นได้เทียบระยะ เวลาของพระเจ้าทุฏฐคามณีอภัยมาชัดเจนมาก กระผม จึงขอขอบพระคุณกัลยาณมิตรที่ให้ "ของขวัญ" ปีใหม่ที่ วิเศษยิ่ง คือท่านได้เทียบยุคสมัยของพระเจ้าทุก คามณีอภัยว่า กาลสมัยไว้ดังนี้ ( Inst "เมื่อพระเจ้ากัณณดิสเสวยราชสมบัติในอนุราธ ปุระ ทางด้านชมพูทวีปมีพระมหากษัตริย์เมืองสาดละ ทรงพระนามว่า พระเจ้ามิลินท์ และมีพระมหาเถระชื่อ พระนาคเสน ท่านทั้งสองนี้เป็นนักปราชญ์ ประชุมกัน ฟื้นฟูความลึกซึ้งแห่งศาสนาของพระทศพลให้รุ่งเรือง กุมภาพันธ์ ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๖๑