การทำความดีและการละบาป : หน้า 32/112

อะไรคือ “ละ อะไรคือ เว้น การไม่ทำบาปทั้งปวง ในข้อนี้ คลุมความด้วยว่า สิ่งใดที่เป็นความชั่ว หากเคยทำก็ให้ละเสีย ที่ไม่เคยทำ แต่รู้ว่ามันไม่ดีก็ให้เว้นเสีย อย่าไป ทดลองมัน เช่น เฮโรอีน ใคร ๆ ก็ ยืนยันว่าไม่ดี อย่าไปทดลองมันเลย อย่างนี้ก็ให้เว้นเสีย สุราเมรัยน่ะ พลาดไปลองเข้าแล้วรู้รสมันแล้วทั้ง ๆ ที่เห็นว่าไม่อร่อยสักนิด ไม่เห็นดีอย่าง ไร แต่ทนเพื่อนคะยั้นคะยอไม่ไหว ความดี ลองหลายที่เข้าชักคุ้นจะติดเอา อย่างนี้ แม้เพียงเล็กน้อยก็ให้ผล ต้องรีบละเสีย คำว่า "ละ" กับคำว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเตือน "เว้น ก็มีความหมายต่างกันอย่างนี้ อยู่เสมอว่า “ความดีหรือบุญนั้น แม้ Contact เพียงเล็กน้อยก็อย่าไปดูถูกว่าจะไม่ ให้ผล เพราะขึ้นชื่อว่าบุญ ไม่ว่ามาก ไม่ว่าน้อย ให้ผลเป็นความสุขทั้งนั้น ทําความดีให้ถึงพร้อม ที่สําคัญ หลักการข้อที่ ๒ กุสลสฺสูปสมฺปทา การบำเพ็ญกุศลให้ถึงพร้อม ทำความดีให้ถึงพร้อม คือพร้อม ทั้งกาย วาจา ใจ อะไรที่เราทำ เราพูด บุญน่ะสะสมได้ค่อย ๆ สะสมไป อุปมาเหมือนน้ำฝนที่ตกลง มาทีละหยดยังเต็มโอ่งได้ ทำบุญแม้ เพียงครั้งละเล็ก ๆ น้อย ๆ ค่อย ๆ ทำ ไป ตั้งใจรักษาศีลไป ตั้งใจตักบาตร ทำทานไปวันละทัพพี่สองทัพพี นั่ง เราคิด แล้วทำให้เราดีขึ้นให้รีบทำเช่น สมาธิแม้จะหลับบ้างโงกเงกบ้าง ก็นั่ง รู้ว่าการให้ทานเป็นความดีต้องหมั่นทำ ไปเรื่อย ๆ อีกไม่นานก็นั่งตัวตรงไป รู้ว่าการพูดจาไพเราะเป็นความดี ต้อง เอง เมื่อเริ่มนั่งสมาธิ แม้ไม่เห็นอะไร หมั่นฝึกรู้ว่าการแผ่เมตตา การเอื้อเฟื้อ มีแต่ความมืดมิด ก็ให้อดทนนั่งต่อไป เอ็นดูกัน ความรู้สึกยินดีด้วยเมื่อคน เมื่อนั่งหลายครั้งติดต่อกันมากเข้า ๆ อื่นเขาได้ดีเหล่านี้ ล้วนเป็นความดีให้ ก็จะค่อย ๆ เห็นความสว่าง จากครั้ง รีบทำ ยิ่งทำ ยิ่งพูด ยิ่งคิด ใจยิ่งใส แรก ๆ มืดสนิท ต่อมาก็เริ่มจางเป็น หน้าตายิ่งเบิกบาน ตรงกันข้าม การ มืดม่วง ๆ มืดส้ม ๆ จนกระทั่งเป็น คิดอิจฉาตาร้อน มีแต่จะทำให้หน้า สีนวล ๆ ชักสว่างขึ้นทุกที ๆ ในที่สุด งอลงไปทุกวัน ๆ อย่าทำ ให้ทำ ก็สว่างเหมือนกลางวัน ความดีเป็น ให้พูด ให้คิดแต่สิ่งที่ดี ความงอกงามพัฒนาขึ้นได้เรื่อย ๆ จึง ๓๐ กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๓๕ คือพร้อมทั้งกาย วาจา ใจ อะไรที่เราทำ เราพูด เราคิดแล้วทำเราดีขึ้น ให้รีบทา