นิทานน้ำค้าง : หน้า 90/112

เล่านิทานให้หลานฟัง โดย น้าอี๊ด น้ำค้างบนยอดหญ้า บ สวัสดีค่ะ หลาน ๆ ที่น่ารักทุกคน - มีปัญญาเห็นน้ำค้างบนยอดหญ้า ก็สามารถคิดอะไรต่ออะไรได้หลายอย่าง ป บางคนคิดถึงพลังความร้อนจากแสงอาทิตย์ บางคนคิดถึงอากาศที่ควบ แน่นในเวลากลางคืน ที่ลอยต่ำจับตัวเป็นหยดน้ำ บางคนอาจจะคิดถึง ความงามของน้ำค้างยามต้องแสงอาทิตย์ก่อนจะเหือดหายไป หลาน ๆ ล่ะคะ คิดอย่างไร 6 นอดีตกาล เจ้าชายยุธัญชัย โอรสองค์ใหญ่ของพระเจ้า สัมพุทัต แห่งสัมมนคร ได้ ทรงรถม้าเข้าไปในพระราช อุทยานแต่เช้าตรู่ เพื่อไปทรงกีฬา จะเกาะอยู่ในเวลาเช้าที่อากาศเย็น เหลือเกิน พระองค์ทรงรับทราบแล้ว ก็เสด็จ ไปทรงกีฬาต่อ ครั้นเวลาเย็น พระองค์เสด็จกลับ ไม่เห็นหยาด น้ำค้างเช่นเคย จึงถามสารถีอีก พระองค์ทอดพระเนตรเห็นหยาด สารถีก็ตอบว่า เมื่อหยาดน้ำค้าง น้ำค้างเกาะแพรวพรายอยู่บนยอด ต้องแสงอาทิตย์ก็จะระเหยหายไป หญ้าบ้าง บนใยแมงมุมที่ซึ่งใยอยู่ ได้ฟังเพียงเท่านี้ เจ้าชาย ตามกิ่งไม้ใบไม้บ้าง จึงทรงหยุด ยุธัญชัยก็รู้สึกสลดพระทัย กลับ รถ แล้วถามสารถีซึ่งเป็นผู้ขับรถว่า เข้าห้องบรรทม ครุ่นคิดอยู่แต่ผู้ นี่เขาเรียกว่าอะไรกัน สารถีก ทูลตอบว่า เป็นหยาดน้ำค้าง ซึ่ง ๔๘ กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๓๕ เดียวว่า ......เสียดายหยาดน้ำค้าง งดงามสดใส พอต้องแสงอาทิตย์ ก็แห้งเหือดหายไป เหมือนชีวิตมนุษย์ วัยหนุ่มวัยสาวอันงดงาม ถูกความชราและความตาย เบียดเบียนย่ำยีทุกเวลา ไม่มีใครหนีพ้นไปได้ เหมือนกับน้ำค้าง ที่ไม่อาจหนีพ้น จากแสงอาทิตย์