การค้นหาความจริงในชีวิต : หน้า 99/112

สภาพการณ์เหมือนคนเดินอยู่ใน ความมืด ในราตรีที่ฝนตกหนัก พายุแรง ทางก็เจืออยู่ด้วยสัตว์ร้ายและขวากหนาม ผู้เดินอยู่บนเส้นทางชีวิต มักตกอยู่ใน ลักษณะนี้ จึงยากที่จะเห็นความจริง อีกประการหนึ่งความจริงเป็นสิ่งซ่อนเร้น ค้นหาได้ยาก มีสิ่งมากมายหลายอย่างที่ คอยเป็นจากก้าบังความจริงไว้ เพราะ การค้นคว้าหาความจริงไม่พบ เพราะ ความมืดในมรรคแห่งชีวิตนี่เอง ทำให้ เราต้องตัดสินใจผิด ค่าเนินชีวิตไปใน ทางที่ผิด กว่าแสงสว่างจะเกิดขึ้นให้เรา เห็นว่าทางไหนถูก ทางไหนผิด บางทีก็ เปลืองเวลาชีวิตไปเกือบค่อน หรือบางคน หลงทางอยู่จนอายุขัยชีวิตดับ จอมจักรพรรดิอโศกได้สำรวจวิถี ชีวิตของพระองค์ แต่ต้นมาจนบัดนี้ ท่า ให้พระองค์ต้องสะท้อนถอนพระทัย สิ่งที่ พระองค์ทรงกระทำไปแล้วนั้น เป็นการ How ตัดสินพระทัยที่ถูกหรือผิด พระองค์ได้ หลงทางมาแล้วนานเท่าใด บัดนี้แสงสลัว A. ปฏิภาณปฏิสัมภิทา แตกฉาน แห่งความจริงในเรื่องชีวิต กำลังส่องสาด ในการโต้ตอบ ปัญหามีไหวพริบดี สา เข้าไปภายในหทัยของพระองค์บ้างแล้ว มารถแก้ปัญหาเหตุขัดข้องได้ทันท่วงที และมีทีท่าว่าจะเรื่องรองขึ้นทีละน้อย ๔. นิรุตติปฏิสัมภิทา แตกฉาน พระองค์ทรงสดับเกียรติคุณของ ในการใช้ภาษาให้เป็นที่เข้าใจง่ายแก่ผู้ฟัง พระมหาเถระนาม โมคคัลลีบุตร ซึ่ง ใช้ภาษาไพเราะนุ่มนวล ชวนให้คล้อยตาม พำนักอยู่ ณ อุโธตังคบรรพต ทางตอน เปล่งวาจาออกมาโดยไม่ติดขัด ต้นแห่งแม่น้ำคงคาว่า เป็นพระมหาเถระ สัตว์พวกใด ท่ากรรมชนิดใดจะไปเกิด ณ ทําเนิดได ๔. อิทธิวิธี แสดงฤทธิ์ได้ต่าง ๆ เช่น คนเดียวสามารถทำให้ผู้อื่นมองเห็น เป็นหลายคน ฯลฯ 5. อาสวักขยญาณ ความรู้ที่ทำ ให้กิเลสหมดสิ้นไป ไม่มีเชื้อเพื่อเกิดใน พระมหาเถระเพียบพร้อมด้วย ภพใด ๆ อีก เมื่อทรงสดับว่า พระมหาเถระ ผู้มีศีลบริสุทธิ์ สำรวมในพระปาติโมกข์ อภิญญา ๖ คือ สมบูรณ์ด้วยอาจาระและโคจร มีปกติเห็น ๑. ทิพยโสต หูทิพย์ สามารถ โมคคัลลีบุตรเป็นผู้ประดับด้วยคุณมีศีล ภัยในโทษแม้เพียงเล็กน้อย เป็นพหูสูต ฟังเสียงได้ไกลกันเหลือวิสัยของมนุษย์ เป็นต้น ดังนี้แล้วมีพระประสงค์จะได้ เล่าเรียนพระพุทธพจน์มามาก ทรงจำ ธรรมดา ไว้ได้มาก ว่าได้คล่อง หมั่นพิจารณา ธรรม สนทนาด้วย จึงรับสั่งให้ศาสวัตไป ๒. เจโตปริยญาณ สามารถรู้ อาราธนาพระมหาเถระมาสู่พระราชนิเวศน์ และแทงทะลุปรุโปร่งไม่ติดขัด วาระจิตของผู้อื่นว่า มีความคิดอย่างไร ศาสวัดรับพระราชโองการเหนือเกล้าฯแล้ว เพียบพร้อมด้วยปฏิสัมภิทา ๔ ประการคือ มีความรู้สึกอย่างไร ๓. บุพเพนิวาสานุสสติญาณ สา ๑. อัตถปฏิสัมภิทา แตกฉานใน ผล รู้ว่าเหตุอันนี้จะทำให้เกิดผลอย่างใด มารถระลึกชาติก่อนได้ย้อนหลังไปเป็น ๒. ธัมมปฏิสัมภิทา แตกฉานใน อันมาก เหตุ รู้ว่าผลอย่างนี้มีมาเพราะเหตุอันใด ไปสู่อุโอตั้งคบรรพต อันเป็นสำนักของ พระเถราจารย์ ความเปลี่ยนแปลงของพระราชา ก่อความปลาบปลื้มให้เกิดแก่ตาสวัดอย่าง ๔. รูปปาตญาณ สามารถรู้ว่า ใหญ่หลวง เขาเอง ผู้มีอัธยาศัยโน้มเอียง