การเข้าใจศีลและมรรค : หน้า 13/125

กลางดวงธรรมพอดีเขียว กลางก๊ก ส่วนเข้าเท่านั้น เห็นดวงใสเท่าดวง นั่นแหละเป็นที่เกิดดับ ถ้ามนุษย์มา จันทร์ดวงอาทิตย์ผุดขึ้นมา ใจก็ไป เกิดต้องเกิดตรงนั้น เวลาตายก็ต้อง ติดอยู่กลางดวงธัมมานุปัสสนาสติ ไปหยุดตรงนั้น หยุดกลางก๊กนั้น ปัฏฐาน ที่ดวงใสนั้น ดวงใสนั้นแหละ จนตาย เวลาหลับ ใจก็ต้องไปหยุด เรียกว่า เอกายนมรรค ก็เรียกเป็น ตรงนั้น จึงหลับ หลับตรงไหนก็ตื่น ตรงนั้น เกิดตรงไหนก็ตายตรงนั้น หนทางไปชั้นเอก ไม่มีทางไปอื่นดี กว่านั้นอีกต่อไป เรียกว่าเอกายน ให้รู้จักที่เกิดที่ตายให้รู้จักที่หลับที่ตื่น มรรค อีกนัยหนึ่งท่านเรียกว่า ปฐม เกิดดับหลับตื่นๆ ให้รู้จักหลักอย่างนี้ นี่แหละรู้จักอย่างนี้ ก็จะรู้ จักศีล จะรู้จักศีลจริงๆ ศีลภายใน ไม่ใช่ศีลข้างนอก ศีลโดยทางปฏิบัติ ไม่ใช่ศีลโดยทางปริยัติ มรรค หนทางเบื้องต้นมรรคผลนิพ พาน ผู้ที่จะไปสู่มรรคผลนิพพานก็ ไปกลางดวงนั้น ไปหยุดอยู่กลางดวง นั้น นี่หนทางเบื้องต้นมรรคผลนิพ พาน อีกนัยหนึ่งท่านเรียกว่า ดวง เมื่อใจไปหยุดนิ่งอยู่ศูนย์ ธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน ธัมมานุ กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย ปัสสนา แปลว่า ดำเนินไปตาม มนุษย์นั้น ให้ถูกส่วนเข้า พอถูก ทางของพระอริยเจ้า พระอรหันต์ เหมือนกันทุกองค์ ทั้งอดีต ปัจจุบัน อนาคต ยืนยันเหมือนกันหมดไป ทางเดียวกันใจหยุดอยู่กลางดวงนั้น พอหยุดอยู่กลางดวงนั้น พอถูกส่วน เข้าเท่านั้นแหละ กลางดวงนั่นเองจะ เห็นดวงศีล ดวงเท่ากันนั่น ดวงศีล เห็นเข้าแล้ว เมื่อเห็นดวงศีลแล้วก็ ได้การละ ถูกทางไปของพระพุทธ เจ้าพระอรหันต์ละดวงเท่าดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ ใสบริสุทธิ์สนิท ดุจ กระจกคันฉ่องส่องเงาหน้า ใส่เที่ยว นั่นไปเห็นนั่นนะ ถ้าเห็นเข้าเท่านั้น ใจก็ติดอยู่กลางดวงศีลนั้น กลาง ดวงศีลนั่น หยุดอยู่กลางดวงศีล พอถูกส่วนเข้าเท่านั้นแหละ หยุด ในหยุดหนักเข้าๆ เมื่อถึงดวงศีลแล้ว กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๓๗ ๑๗