การบำรุงพระปัจเจกพุทธเจ้า : หน้า 100/125

ขึ้นชื่อว่าสมบัติ มิใช่จะเกิดทุกข์เฉพาะ แก่พระเจ้ามหากัปปินะเท่า นั้น แม้เราเองก็ได้รับทุกข์ จากสมบัติเหมือนกัน “ท่านเจ้าขา พรุ่งนี้นิมนต์รับ ภัตตาหารของพวกดิฉันนะเจ้าคะ” “โยมน้องหญิง พวกอาตมภาพ มีด้วยกันหลายองค์” “มีกี่องค์พระคุณเจ้า” พร้อมด้วยภรรยา จึงชักชวนลูกบ้าน ให้ถวายการบำรุงพระปัจเจกพุทธเจ้า หนึ่งพันองค์ที่มาจำพรรษาในป่าใกล้ หมู่บ้าน ด้วยการสร้างบรรณศาลา ถวายรูปละหนึ่งหลัง และชักชวนให้ แต่ละครอบครัวรับอุปัฏฐากพระปัจเจก พุทธเจ้าครอบครัวละหนึ่งองค์ ครั้น “มีประมาณหนึ่งพันองค์น้อง หญิง” เรียนว่า ภรรยาหัวหน้าช่างหูกจึงกราบ ถึงเวลาออกพรรษา พระปัจเจกพุทธเจ้า ทุกองค์ปวารณาแล้ว หัวหน้าช่างหูก “ในหมู่บ้านของพวกดิฉันก็มี และภรรยาพร้อมด้วยลูกบ้านแต่ละ คนอยู่ประมาณหนึ่งพันคนเช่นกัน ครอบครัว ต่างช่วยกันถวายผ้าจีวรอัน คนๆ หนึ่งจะถวายภัตตาหารแด่ภิกษุ มีค่าแด่พระปัจเจกพุทธเจ้าองค์ละหนึ่ง องค์หนึ่งได้ ขอนิมนต์ท่านมารับภัต ฝัน ฝ่ายพระปัจเจกพุทธเจ้าทั้งหลาย ตาหารเถิด ดิฉันคนเดียวจะให้ช่าง ได้กระทำอนุโมทนาแล้วเดินทางออก ก่อสร้างที่พักสำหรับพระคุณเจ้าทั้ง จากหมู่บ้านไป ส่วนพวกชาวบ้านก็ได้ หลายให้เรียบร้อย” กระทำความดีอย่างต่อเนื่องจนตลอด เมื่อพระปัจเจกพุทธเจ้าทั้ง ชีวิต เมื่อละจากชาตินั้นไปแล้ว บุญ หลายรับนิมนต์แล้ว หัวหน้าช่างหูก กุศลได้ส่งผลให้หัวหน้าช่างหูก และ กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๓๗ 900