การติดอยู่ในรูป เสียง กลิ่น รส : หน้า 20/125

ยินดีในเสียง ยินดีในกลิ่น ยินดีใน รส ยินดีในสัมผัส แกะไม่ออก ถอนไม่ออก ก็เหมือนพวกเรา สัมผัส นั่นแหละ รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส นั่นแหละ แก้มันไม่หลุด แกะไม่หลุด อย่างนี้แหละ ครองเรือนกันโด่ไป เพราะเหตุอะไรมันถึงแกะไม่หลุด ตามกันนั่นแหละ แกะไม่ออก ถอน เข้าไม่ถึงธรรมทางพระพุทธศาสนา ไม่ออก พยายามฆ่ามันทุกวันทุกคืน เหมือนกันแหละ ฆ่าจนแก่คล่ำไป ตามกันนั่นแหละ ไม่ตายซักที ไม่ เลิกติดในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส นั่นซักที แก้ไม่หลุด แกะไม่หลุด ที่เข้าจริงเข้าไม่ถึงอะไร เข้าไม่ถึงศีล ดวงศีลจริงๆ เข้าไม่ถึง เป็นแต่รู้ จักศีล รู้จักหลั่ว ๆ ไม่เห็นดวงศีลจริงๆ ในกลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย มนุษย์ ไม่เห็น ทำไม่เป็น ไม่เห็น อวิชชาเป็นอย่างไร ศึกษาไปเถอะ ในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส นั่น รู้ไม่จริงทั้งสิ้น ยังสงสัยอยู่ร่ำไป พาให้ภิกษุสามเณรบวชเป็นสมภาร ปรากฏ ก็ยังสงสัยไม่หมดสิ้นอยู่ ติดอยู่ในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ไป ก็ต้องสึกออกมา เพราะเข้าไม่ถึง นั่นแหละ รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส นั่น ถึงหลุดหมดไปแล้วก็ตามเถอะ เป็นนักบวชก็ช่างไอ้ใจไปเจอะกับรูป เสียง กลิ่น รส นั่น ถอนไม่ออกอีก เหมือนกัน ถอนไม่ออกอีกเหมือนกัน หนักเข้าถึงกับเตรียมเครื่องมือ ได้ เงินได้ทองเก็บไว้ เก็บไว้ นี่พอ สินสอดแล้วนี่ พอปลูกเรือนหอแล้ว อายุ ๔๐-๕๐ สึกหัวโด่ นั่นแน่จับได้ ติดอะไรละ ติดรูป เสียง กลิ่น รส ศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติ ญาณทัสสนะ ถ้าเข้าถึงธรรม ๕ ข้อนี้ มันก็เข้าถึงกายมนุษย์ละเอียด หลุด จากกายมนุษย์ไปเสีย มันก็ไม่เกี่ยว กับกายมนุษย์ไป ไอ้นี่มันไม่หลุด มันเข้าไม่ถึงนี่ ถ้าหลุดไปมันก็สบาย หน่อย ถึงอย่างนั้นก็อย่าโง่ไว้ใจ มัน ยังมีฤทธิ์มีเดชมากนัก ให้สูงๆ ขึ้น ไปนี่เข้าถึงศีลแล้ว นี่เขาเรียกว่ากาม อาสวะของกามเป็นอย่างไรละ เออ! รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส นั่นแหละ เป็นตัวพัสดุกาม ยินดีในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส นั่นเป็นตัวกิเลสกาม ก็อาสวะของกามนะ อะไรละ ไอ้ รูปที่เราแลเห็นนะ มันมีรสนา มัน มีรสทีเดียวแหละ ถ้าตามไปเห็น ถูกส่วนมันเข้าละก็ โอ้!เอาละ กิน ไม่ลงนอนไม่ลงละ กระสับกระส่าย ทีเดียว รสมันขึ้นแล้ว รสได้เห็นมัน ขึ้นแล้ว มันดึงดูดแล้ว ไอ้ดึงดูด เป็นรสนั่นแหละเป็นตัวอาสวะทีเดียว ไอ้เสียงละ ถ้าฟังๆ พอดีพอร้ายละ ไม่ถนัดถนี่ไปฟังเข้าช่องเข้ากระแส เข้าดูมันละก็ติดหมับทีเดียว ลืมไม่ ได้ทีเดียว นั่งคิดนอนคิดทีเดียวไอ้ เสียงนั่นแหละมันเป็นอาสวะ เป็น รสของเสียง ของกลิ่น รสของรส ไอ้รสของกลิ่นนะ ไอ้พวกที่ไปถูกกลิ่น พอดีพอร้ายเข้า ก็พอดีพอร้ายอยู่ ไอ้เมื่อไปถูกกลิ่นไปถูกตัวกามมัน เข้าไปถูกอาสวะมันเข้า เอาละตานี้ ไปติดไอ้กลิ่นนั่นเข้าอีกแล้ว ไอ้รสก็ เหมือนกัน ลิ้มรสไปเถอะ ถ้าว่าไป ถูกอาสวะของกามเข้า เอาละเข้า ไปฆ่าสัตว์ตัดชีวิต จะเป็นจะตายละ เพราะไอ้อาสวะนั่นมันบังคับอยู่ ติด ในรสอยู่ สัมผัสละ อย่างไรก็สัมผัส ไปเถิด ถ้าไปถูกอาสวะของกามเข้า ละก็ เอ้าละถอนจากเรือนไม่ออกที เดียว อยากจะให้ถึงเวลาสัมผัสอยู่ ร่ำไป ว่าไอ้นี่ร้ายนัก ๆ ทีเดียว นี่ สัมผัสนี้สำคัญนัก นี่อาสวะมันบังคับ เราอย่างนี้นะ ทำอย่างไรจึงจะแก้ ๒๐ เมษายน ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร