การฉันอาหารในสำนักของพระเทวทัต : หน้า 91/125

กล่าวกับเพื่อนว่า “เราไปฉันอาหารที่สำนักของพระเทวทัต ก็ เชียวแหละ” ผิดอะไร” “นี่แน่ะท่าน อย่าได้ออกบิณฑบาตให้ลำบาก จริงอยู่ แต่พระเทวทัตไม่ได้เป็นคนให้เรานี่ เรา ลำบนเลย ดูซิ เดินเสียเหงื่อไหลไคลย้อยเชียว ซ้ำ ฉันอาหารของผู้มีจิตศรัทธานำมาถวาย ไม่เห็นจะ บางวันยังได้ไม่พอฉันเสียอีก มาฉันด้วยกันที่สำนัก ของพระเทวทัตดีกว่า พระเจ้าอชาตศัตรูทรงให้ เพื่อนพระภิกษุจึงพากันว่ากล่าว แล้วน่าตัว จัดภัตตาหารในวังมาถวายถึง ๕๐๐ สำรับทุกวัน ไปเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระพุทธองค์ทรง ล้วนแต่มีรสเป็นเลิศอย่างจะหาที่ไหนเทียบไม่ได้ สอบถามได้ความเป็นจริงแล้ว จึงทรงตำหนิว่า “ดูก่อนภิกษุ เธอมาบวชอยู่ในสำนักของเรา แรกๆ ที่ได้รับคำเชิญชวนจากเพื่อน ภิกษุ ซึ่งสอนให้ละกิเลส นำตนให้พ้นจากกองทุกข์ แล้ว นั้น ก็บ่ายเบี่ยง แต่เมื่อได้ไปเห็นและถูกคะยั้นคะ ทำไมจึงไปฉันอาหารในสำนักของพระเทวทัตซึ่ง ยอบ่อยเข้าๆ จึงร่วมฉันอาหารด้วย ต่อมาก็ไปฉัน เป็นคนทุศีลด้วยเล่า ถึงแม้เธอจะอ้างว่าได้รับ เป็นประจำ เมื่อฉันแล้ว จึงกลับมายังเวฬุวันมหา- อาหารจากเพื่อนหรือจากคนที่เขามีศรัทธาถวายให้ วิหารเป็นปกติ เพื่อนพระภิกษุทั้งหลายต่างพากัน ไม่ได้รับจากพระเทวทัต ก็ฟังไม่ขึ้นหรอก เพรา ซักถาม ภิกษุรูปนี้จึงกล่าวว่า อาหารนั้นได้มาเพราะการกระทำอันมิชอบของ ๙๒ เมษายน ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร