การฆ่าตัวตายและปัญหาครอบครัว : หน้า 69/125

ไหลรินจากกายสามี สามีเธอคิดจะทำร้ายตัวเองโดย การดึงสายน้ำเกลือ ในขณะเธอนอนหลับ นี้ ภาพแห่งอดีตที่เพิ่งผ่านพ้นไป มารวมกันเป็น ภาพแห่งความเข้าใจ ข้าพเจ้าจำได้ว่าเร็วๆ นี้ เขาเคย มาพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลแห่งนี้ การฆ่าตัวตายเป็นปัญหาที่มีคำตอบ หากมนุษย์ เรารู้ว่าเกิดมาเพื่ออะไร เพราะความคิดที่ยึดติดกับลาภ สักการะ ว่าเป็นเป้าหมายของชีวิตนั้น ไม่แปลกเลยที่ นายทหารยศพันโทวัยเกือบห้าสิบปี เมื่อถูกโรครุมล้อม และปัญหาครอบครัวเข้าประชิด จึงคิดกินยาลาโลกนี้ไป “คุณณรงค์เดช ป่วยมานานกี่ปีแล้วครับ” ข้าพ เจ้าถามเมื่อเจอกันคราวก่อน “ผมป่วยมาเกือบ 5 ปีแล้ว” เขาตอบด้วยอาการ ชินชาต่อความหวังที่จะหาย เหมือนเคราะห์ซ้ำกรรมซัด เพียงเริ่มต้นจากโรค เบาหวาน พาลพาไปสู่ไขมันสูงและความดันโลหิตสูง ไต ซึ่งเป็นอวัยวะที่ขับถ่ายของเสีย โดยผลิตปัสสาวะ จากเส้นเลือดที่ผ่านเข้าสู่ไต เมื่อเส้นเลือดที่ไปยังไต ตีบตันเพราะโรคความดันโลหิตสูง อาการของไตก็ใกล้ จะวายวอด “ผมทรมานเหลือเกินครับคุณหมอ” ดูเขาเหนื่อย เกินกว่าที่จะเอ่ยพรรณนาต่อ ร่างกายเขาดูบวมตึงไปทั้งตัว สีผิวซีดขาวโพลน เนื่องจากไตมีหน้าที่ผลิตเม็ดเลือดแดง โรคไตทำให้เกิด ภาวะขาดเม็ดเลือดที่นำพาออกซิเจนไปเลี้ยงร่างกาย ประกอบกับร่างกายไม่สามารถขับของเสียออกไปได้ จึง ทำให้ร่างกายอ่อนเพลีย เหมือนรถเก่าใกล้ผุ ขับไปมี แต่ใจหายใจคว่ำ ไม่รู้ว่าชิ้นส่วนจะหลุดร่วงไปเมื่อใด เขาคงรู้ว่าข้าพเจ้าช่วยอะไรไม่ได้มากนัก ความ หวังได้โบยบินไปจากเขาหลายปีแล้ว อาจมีเพียงหนึ่ง เดียวคือหวังว่าวันใดจะได้สลัดทิ้งสังขาร อันสั่งสมไป ด้วยเหล่าโรคร้ายเสียที “ดิฉันบอกเขาแล้วค่ะว่า อย่าคิดมาก ไม่ต้องกัง วลเรื่องครอบครัว เขาก็ไม่ฟัง” สุปราณีตัดพ้อขึ้น สีหน้า ของเธอดูทุกข์ไม่น้อยกว่าสามีเท่าใดนัก เป็นเหตุให้วาจา ของเธอไม่สามารถสื่อความหมายให้ผู้ฟังคลายความวิตก ไปได้ ยากนักกับการทําใจสําหรับนายพันที่เคยรุ่งโรจน์ ตั้งแต่สมัยเป็นนักเรียนทหาร ความสามารถที่มีมาก ขนาดสอบชิงทุนไปเรียน ไปดูงานต่างประเทศทั้งหลาย หน เส้นกราฟชีวิตที่กำลังขึ้นสูงกลับตกวูบ เพียงหาก เขาได้พบกัลยาณมิตรก่อนหน้านี้ เขาคงมีโอกาสได้ สร้างสะพานบุญเชื่อมต่อกราฟอายุ ข้าพเจ้าคิดว่า ทางหนึ่งแห่งความหวังคือ การ เยียวยารักษาใจนั่นเอง “หมอคิดว่า หมอเข้าใจว่าคุณรู้สึกเช่นไรในตอนนี้ คงต้องให้เวลาช่วยด้วยนะครับ” “คุณหมอคิดว่า ผมยังมีทางเลือกอีกหรือครับ” เขาหยุดพัก เพื่อจะพูดต่อ “ลำพังตัวผมก็ทนแทบไม่ไหว นี่ภรรยาและลูกต้องมาแบกภาระนี้ด้วย ทั้งที่เดิม ครอบครัวเราก็แค่ประคับประคองให้อยู่รอดเท่านั้น” เขาเอ่ยพลางเอียงหน้าไม่กล้าสบตาสุปราณีและลูกรัก “คุณอาจจะคิดว่าการกินยาและการทำร้ายตัวเอง เป็นการช่วยปลดภาระดังกล่าว แต่คุณคิดหรือว่ามัน เป็นความคิดเดียวกับภรรยาและลูกของคุณทั้งสอง เธอ อ่านต่อหน้า ๑๒๐ กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๓๗ ๖๙