การพิสูจน์ตัวตนของเจ้าชายกุณาละ : หน้า 110/125

KIIIIIIIIIIZIMINIS ที่บุรุษตาบอดผู้นี้จะเป็นคนๆ เดียวกับ เจ้าชายกุณาละผู้เปี่ยมไปด้วยความงาม” “นั่น” พระราชาตรัส “ฉันก็ สงสัยเหลือเกิน” “บุรุษผู้นี้ต้องเป็นผู้แอบอ้างอย่าง แน่นอนเพคะ” พระนางทูล เมื่อทรงสดับดังนี้ พระนาง กาญจนมาลาโกรธจนองค์สั่น อยากจะ กระโดดฉีกอกของพระนางดิษยรักษิตา ให้ตายเสียคามือ แต่ทรงระงับโทสะไว้ ตามวิสัยแห่งกุลสตรี “เธอมีอะไรพิสูจน์บ้างไหมว่าเธอ คือกุณาละลูกเรา?” เจ้าชายล้วงพระหัตถ์ลงไปในถุง ผ้า แล้วนำเอากำไลทองมีลายยูงรำแพน คู่หนึ่งออกมาแสดงเป็นหลักฐาน พระเจ้าอโศกเพ่งพินิจด้วยความ พิศวง แต่พระนางศิษยรักษิตาได้กราบ แสดงขัตติยมายา (ขนบประเพณีของ อยู่หลายครั้ง แต่ก็ยังหาทรงจำได้ไม่ ทูลขึ้นว่า “เจ้าชายกุณาละนั้นเป็นผู้เปี่ยม กษัตริย์) ซึ่งผู้เกิดในตระกูลกษัตริย์ ไม่มีแววแห่งสรีรรูปแห่งเจ้าชายกุณาละ ด้วยเมตตากรุณา ทนไม่ได้ต่อความ ทุกท่านจะต้องรู้" ผู้มีความงามเป็นเลิศเลย ลำบากของผู้อื่นเมื่อพบขอทานคนนี้อาจ เจ้าชายพระเนตรบอดนิ่งครอง ในที่สุดพระองค์จึงตรัสถามว่า มอบกำไลให้เพื่อเลี้ยงชีพในยามขัดสน อยู่ครู่หนึ่ง จึงทรงเล่าประวัติแห่งโมริยา “เจ้าคือกุณาละหรือ?” วงศ์โดยตลอดแต่พอได้ความ และทรง “ข้าแต่พระบิดา! หม่อมฉันคือ หม่อมฉันเห็นว่าน่าจะเป็นท่านองอย่างที่ กราบทูลมาเพคะ ขอทานนี้เห็นช่องทาง แสดงขัตติยมายาโดยถูกต้อง กุณาละ” เจ้าชายทูล และนี่ก็คือกาญจน ที่จะปลอมเป็นเจ้าชายได้ จึงกระทำการ เมื่อราชองครักษ์แน่ใจแล้ว จึง มาลาชายาของหม่อมฉัน” น่าคนขอทานตาบอดและภรรยาเข้าเฝ้า พระเจ้าอโศกทรงเพ่งดูพระนาง พระเจ้าอยู่หัว กุณาละปราศจากพระเนตร มีพระกาย กาญจนมาลฯ สุนิสาของพระองค์เอง เมื่อทอดพระเนตรเห็นเจ้าชาย แต่ก็มิอาจจำได้เช่นเดียวกัน ขณะนั้นพระนางศิษยรักษิตา อันแดดและลมทำให้มัวหมอง ทั้งทรง ประทับอยู่ที่นั่นด้วย ทรงดำริว่า หาก พระภูษาคร่ำคร่าเพราะตรำฝนระหว่าง พระเจ้าอยู่หัวทรงเชื่อว่า บุรุษพิการผู้นั้น เดินทาง ประกอบด้วยไม่ทรงทราบถึง เป็นพระโอรสของพระองค์ ภัยก็จะมา สาเหตุที่ทำให้พระราชโอรสพระเนตร ถึงตัว จึงรีบทูลพระราชสวามีว่า บอด พระเจ้าอโศกทรงเพ่งดูราชโอรส “เป็นไปไม่ได้เพคะ เป็นไปไม่ได้ เมื่อสนทนากันไปนานเข้า พระ ราชาทรงซักถามมากเข้า แววพระพักตร์ แห่งเจ้าชายกุณาละ และพระกระแส เสียงก็ค่อยๆ ปรากฏแก่พระราชาที่ละ น้อย ในที่สุดพระองค์ก็จำได้ อ่าน อฉบับหน้า เพื่อหลอกลวงพระองค์ให้หลงเชื่อ แล้ว ชุบเลี้ยงเขาและภรรยาให้อยู่เย็นเป็นสุข ในฐานะพระโอรสต่อไป” กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๓๓ ๑๒