การทำงานและการศึกษา : หน้า 112/125

คอยดันให้มันสอบผ่านไปเรื่อย ๆ... มาเข้าหูบ่อย ๆ แต่ผมไม่สนใจเอา ยังโสด... ถ้าไม่รังเกียจ ถือว่าฉัน เอาแต่แบมือขอเงิน แล้วกะล่อนเอา ตัวรอดไปวันๆ...คนอย่างมันนี่แหละ ฉันอยากให้มันได้วิชา..... มีปริญญา แต่ก้มหน้าก้มตาทำงาน เพราะรู้ดี ติดตัวไว้ทำมาหากินกับเขา... ไม่ใช่ ว่างานเท่านั้นที่จะช่วยให้ผมลืมทุก สิ่งทุกอย่างลงได้ เป็นฝ่ายขอคุณแต่งงานก็แล้วกัน.. แต่งแบบจดทะเบียนอยู่กินกันเฉยๆ” “เมื่อไหร่ละครับ” สามปีต่อมาคนในบริษัทแทบ “ทันที... เป็นเดี๋ยวนี้เลยได้ ที่จะทำให้สังคมเดือดร้อน... ถือ ช็อคกันเกือบหมด เพราะหุ้นส่วน ว่างานที่ฉันให้เธอทำเป็นการช่วย เจ้าของบริษัทมีมติอนุมัติให้เงินราง สังคมทางอ้อม..... อีกอย่างหากมัน เรียนจบได้ ฉันยินดีจ่ายค่าตอบแทน บ้านพร้อมที่ดิน และยังแถมเลื่อน ให้เธอพิเศษอีกต่างหาก” ยิ่งดี” “ตกลงครับ.... ..เชิญนั่งรอสักครู่ วัลพิเศษแก่ผมเพื่อไปวางดาวน์ซื้อ ผมขอเวลาสั่งงานลูกน้องเดี่ยวเดียว” ความดีใจทำให้ผมสั่งงาน ตำแหน่งให้ผมเป็นผู้ช่วยผู้จัดการ แทบไม่เป็นภาษา ของสุดเอื้อมโน้ม ท่านผู้เฒ่าบอกเป้าประสงค์ ดูแลอาคารสถานที่และสินค้าในโกดัง ตัวเข้ามาหา ถ้าไม่รีบคว้าเอาไว้ ที่ยอมลงทุนส่งเสียให้ผมเข้าเรียน อีกด้วย อีกกี่ชาติโอกาสดีๆ อย่างนี้จึงจะ ในสถาบันระดับสูงอย่างชัดแจ้ง แรง ความวิริยะอุตสาหะ ธรรมะ ผ่านเข้ามาในชีวิตของผมอีก จูงใจจากเงินรางวัลและมีอนาคตที่ ข้อนี้ของพระพุทธเจ้า ให้ผลดีแก่ผู้ ดีของตนเองเป็นเดิมพัน ทำให้ผมมี ประพฤติปฏิบัติ สมจริงตามคำ กำลังใจทำหน้าที่จนสำเร็จ สอนของหลวงอาอีกบทหนึ่ง วันรับปริญญาผ่านไปไม่กี่วัน “คุณสันต์” ผู้อยู่ในความดูแลของ ฉันได้ไหม” ผมคนนี้ ก็ได้เข้าพิธีวิวาห์กับดาว ภรรยาของคุณสันต์มาหาผม มหาวิทยาลัยคนสวยและเก่ง คนที่ ถึงที่ทำงาน พร้อมกับคำขอร้องที่ ผมแอบหมายปองเธอเงียบๆ มา แปลกประหลาด ผมมีความสุขกับการใช้ชีวิต คู่แบบคิดว่าตัวเองฝันไปเป็นเวลา นับแรมปี โลกนี้ช่างสดใสงดงามยิ่ง นัก ทำให้ผมมีพละกำลังที่จะสร้าง งานสร้างฐานะให้มั่นคงก้าวหน้าต่อ ไปอย่างไม่หยุดยั้ง “ทรัพย์สินกับเงินในธนาคาร ของเรามีมากแค่ไหนแล้วจ๊ะ” ผมถูก “พินิจ...จดทะเบียนสมรสกับ ตลอด “จดยังไงละครับ.... ในเมื่อคุณ ภรรยาถามขึ้นมาในวันหนึ่ง ผมระเห็จตัวเองไปทำงาน ส้มแต่งงานจดทะเบียนกับคุณสันต์ “หลักล้านแล้วครับ..... แต่จะ กับบริษัทขนาดกลางแห่งหนึ่ง ใน ไปแล้ว” จังหวัดทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ “ไม่รู้ข่าวจริงๆ หรือว่าเราหย่า เป็นกี่ล้านนั้นเราต้องประเมินราคา ทรัพย์สินออกมาก่อน” เพื่อหลีกเลี่ยงการพบเห็นภาพบาด กันมาหลายเดือนแล้ว.... เขาแต่งงาน “เงินในบัญชีของเรามีเป็น ตาบาดใจ ภาพที่จะทำให้ผมมีแต่ ใหม่ไปแล้วด้วย” ล้านไหม” ความทุกข์ “นับตั้งแต่จากมา ผมก็ไม่ “เป็นล้านแน่นอนครับ และ “คนบ้าเท่านั้นที่ยอมทำงาน เคยทราบข่าวอะไรของคุณสันต์กับ ไม่ใช่แค่ล้านเดียวด้วยเพราะผมมี ล่วงเวลาโดยไม่ได้ค่าจ้างพิเศษ คุณส้มอีกเลย” ค่าพูดทํานองนี้ลอยตามลม ฝากไว้หลายธนาคารหลายบัญชี... “จริงหรือ.... แต่ฉันรู้นะว่าคุณ พรุ่งนี้ผมจะเอาบัญชีที่เก็บใส่เซฟไว้ กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๓๙ 900