การเข้าถึงสภาวะหลุดพ้น : หน้า 73/125

พระพุทธบาทที่อยู่ใต้ต้นโพธิ์ที่โพธิคยา รับรู้ต่างๆ ทำให้จิตแปลงสภาพไปดำรงอยู่ใน แต่ความบริสุทธิ์ โพธินุสสอนว่า เมื่อเรากำหนด สภาพที่ต่ำ หรือแปลงไปสู่สภาพของสัตว์เดียรัจ จิตให้นิ่ง มีสติ เราจะรู้แจ้งในความสัมพันธ์ระ ฉาน ในลักษณะนี้ การดำรงอยู่ของจิตที่เปลี่ยน สภาพ เท่ากับ “การเกิด” ไปสู่สภาพที่ต่ำกว่า เทียบได้กับไปเกิดใหม่เป็นสัตว์ ไม่ใช่มนุษย์ผู้ ประเสริฐ หว่างจิตกับวัตถุ ที่แยกกันไม่ออก เป็นเอกภาพ ขึ้นต่อกัน และเป็นปฏิสัมพันธ์กันอีกด้วย การ เข้าถึงสภาวะที่หลุดพ้นนี้ ไม่สามารถรู้ได้ด้วย “ความรู้” ทั่วๆ ไป แต่ต้องปฏิบัติจนมีประสบ มนุษย์นั้นอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยกิเลส ท่า การณ์ที่จิตมีปฏิสัมพันธ์กับภาวะที่เราสัมผัสไม่ได้ ให้ไม่หลุดพ้นจากโซ่ตรวนแห่งความชั่วทั้งหลาย นักวิชาการตะวันตกมองว่า สัจธรรมสูงสุดในคำ สวรรค์ในทัศนะของโพธินุส คือภาวะการเข้าถึง สอนของโพธินุสนี้เป็นเรื่องลี้ลับ เฉพาะอย่างยิ่ง ปรมัตถ์ธรรม การเห็นประจักษ์แจ้งว่า สรรพสิ่ง การเข้าสู่ภาวะที่หลุดพ้นนั้นโพธินุสระบุว่า ต้อง ทั้งหลายไม่เที่ยง เป็นอนิจจัง และภาวะสูงสุด ผ่านการปฏิบัติอย่างมีขั้นตอน จนเข้าใจและรับรู้ ที่มนุษย์จะเข้าถึง คือนิพพาน ไม่มีเกิดดับ ตาม หลักความเป็นอนิจจังเป็นปฐมเหตุ หลังจากนั้น แนวศาสนาพุทธนั่นเอง ก็ทำให้จิตหยุดและมีสติ ไม่ยึดเอาอารมณ์หรือ จิตที่จะเข้าถึงการหลุดพ้น ต้องผ่านขั้น เอาผัสสะจากรูปทางวัตถุเข้ามาครองวิญญาณของ ตอนเข้าไปสู่ศีล สมาธิ มนุษย์ต้องฝึกฝนจิตให้ ปัจเจกบุคคล เกิดสติและปัญญา รู้แจ้งแห่งความทุกข์ ด้วย การไม่ก่อกรรมเลว หรือกรรมดำที่หยาบช้า ตัด การปรุงแต่งจากภายนอกไปทีละขั้นตอน จนเกิด ความรับรู้ด้วยตนเอง ไปสู่ภาวะที่จิตนิ่ง สงบ และเข้าสู่นิพพาน ไม่มีเกิด ไม่มีดับเป็นนิรันดร์ ไม่มีกาลเวลา และอยู่เหนือโลกสัมผัสใด ๆ มี อ่านต่อฉบับหน้า กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๓๗ ๗๒