การทำบุญและหน้าที่ของชีวิต : หน้า 82/125

จากความทรงจํา โดย : อุบาสิกาถวิล (บุญทรง) วัติรางกูล ห น้ า ที่ ที่ 1 1 1 3 0 า แ ที จ SV านมาฆบูชามหากุศลอันยิ่งใหญ่ของพวกเราผ่านไปแล้ว ความปีติตามหลังยังอยู่ในใจของเราทุกคน ป้า ขอให้คุณเอาความรู้สึกดีๆ ที่เกิดขึ้นในกุศลกรรมวันนั้นมาคิดถึงบ่อยๆ เพื่อให้เกิดกำลังใจลุยงานบุญ ข้างหน้าที่คอยอยู่อีกหลายอย่าง ตามหลักพระอภิธรรมว่าด้วยเรื่องการทำงานของวิถีจิต กรรมอะไรก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นกรรมดีหรือชั่ว เมื่อกระทำลงไปแล้ว ภายหลังเก็บเอามาครุ่นคิดใหม่ จะมีผลเป็นมโนกรรมพอๆ กับตั้งใจทำกรรมนั้นใหม่ เพราะฉะนั้น ถ้าทำกรรมไม่ดีอะไรไว้ ต้องถือว่าแล้วกันไป เลิกคิดถึงอีกเป็นเด็ดขาด คิดแล้วจะเศร้าหมอง เป็นอกุศลมโนกรรม แต่ถ้าเป็นกรรมฝ่ายดีต้องหมั่นเก็บเอามาคิด จะเกิดกุศลจิตหล่อเลี้ยงให้ใจผ่องใสเบิกบาน มีพลังให้ทำบุญใหม่เพิ่มได้เรื่อยไป คุณไม่ต้องสงสัยว่าทำไมป้าชอบชวนคุณทำแต่บุญ บุญ บุญ ก็การทำบุญทุกรูปแบบคือ ทั้งให้ทาน ถือศีล เจริญภาวนา เหล่านี้เป็นต้นนั้นน่ะ เป็นหน้าที่แท้จริงของชีวิตนะคะ ชีวิตมิใช่มีไว้เพียงให้เกิดมาเพื่อจะเรียนหนังสือ ทำมาหากิน มีครอบครัว เลี้ยงดูสมาชิกในครอบครัว แล้วก็แก่ก็ตาย ถ้าชีวิตต้องทำหน้าที่แค่นี้ ก็ไม่น่าต้องเกิดมาเป็นคน เป็นแค่เดรัจฉานบางอย่าง ยังสบายเสีย กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๓๗ ๘๒