ข้อความต้นฉบับในหน้า
ธรรมะกับสุขภาพ
อจากหน้า ๖๙
รักคุณมิใช่เพียงเพราะคุณทำประโยชน์ให้เธอได้ แต่
เธอรักและห่วงใยในความเป็นคุณ ในความเป็นส่วน
หนึ่งในชีวิตของกันและกัน หากขาดคุณ ส่วนหนึ่ง
ของชีวิตเธอก็หายไปเช่นกัน ขอเพียงแค่ไออุ่นจากลม
หายใจคุณเท่านั้น ครอบครัวก็อุ่นใจแล้ว”
“ผมให้สัญญากับคุณหมอครับว่า ผมจะไม่ทำ
แบบนั้นอีก” เขากล่าวทั้งน้ำตาที่คลออยู่สองข้าง
เขาจ้องหน้าข้าพเจ้าคล้ายจะสื่ออะไรสักอย่าง
ข้าพเจ้าไม่ค่อยแปลกใจนักกับการตัดสินใจทำร้าย
ตัวเองอีกครั้งของเขา เพราะสิ่งแวดล้อมเก่าๆ มันคอย
กระตุ้นความทรงจำอันเจ็บปวดได้ทุกเมื่อ
“คุณหมอครับผมขอโทษด้วยครับที่ผมผิดสัญญา
ที่เคยให้ไว้กับคุณหมอ” เขาชิงเอ่ยขึ้นก่อน น้ำตาไหล
ในเป็นทางมากกว่าเก่า เหมือนสื่อความเสียใจที่ไหล
เอ่อล้น
“อย่าคิดเป็นโทษเป็นผิดอะไรเลย หมอดีใจที่ได้
พบได้คุยกับคุณอีก นอนพักก่อนนะครับ”
ข้าพเจ้าตอบให้เขาสบายใจ
หลายวันต่อมา พอเขาได้สารน้ำทางหลอดเลือด
แล้ว ก็เหมือนต้นไม้ได้น้ำอุ้ม หน้าตาดูมีเลือดฝาดแดง
ดวงตาทอแสงแห่งพลังชีวิต ร่างกายเริ่มเคลื่อนไหว
กระฉับกระเฉงขึ้น
“คุณหมอครับร่างกายผมดีขึ้นแล้ว แต่ใจครับ
บางครั้งยังมีอารมณ์ท้อแท้แว่บขึ้นมาอีก” วันนี้เขาทัก
ข้าพเจ้าด้วยน้ำเสียงที่ดังสดใสกังวาน
“โดยเฉพาะเวลาผมปวดเนื้อปวดตัวมากๆ ผม
เคยคิดอยากทำสมาธิ เห็นเขาบอกว่าช่วยได้ แต่ผมไม่
รู้ว่าจะทำอย่างไร”
ข้าพเจ้ารู้สึกดีใจระคนประหลาดใจเล็กน้อย
เพราะตัวเองมีศรัทธาในผลแห่งสมาธิอยู่แล้ว ยังมีผล
การวิจัยทางตะวันตกช่วยให้คนทั่วไปยอมรับด้วย ทำ
ให้สะดวกใจที่จะแนะนำผู้อื่นให้มีโอกาสพบหนทางเข้า
๑๒๐ เมษายน ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร
ถึงความสุขด้วยวิธีนี้ แต่บางทีมันก็ยาก สำหรับคนไม่
เชื่อแล้ว หากกล่าวไปก็กลับกลายเป็นบังคับให้เชื่อ
“หมอดีใจครับที่คุณสนใจ เพราะว่าจะช่วยคุณ
ไม่เพียงแต่อาการปวดเท่านั้นยังรวมไปถึงด้านอื่นๆ ด้วย”
ข้าพเจ้าเอ่ยต่อเป็นนัย
ลอง
“คุณอาจจะนอนทำก็ได้ ถ้าคุณนั่งไม่ไหว
นึกถึงพระที่คุณนับถือกลางท้องคุณ อธิษฐานให้ท่าน
ช่วยคุณให้หายจากโรค นึกสบายๆ นึกบ่อยๆ เท่าที่ใจ
ต้องการ แล้วหมอจะหาเทปแคสเซทมาให้ฟังนะครับ”
ข้าพเจ้าคิดลังเลอยู่ ๒-๓ วัน จนกระทั่งตัดสินใจ
มั่นว่า แม้จะดูแปลกไปในที แต่ในเมื่อเป็นสิ่งที่มีประ
โยชน์แก่ผู้รับ มอบโดยผู้ให้ที่มีน้ำใสใจจริง อย่างไร
ขอลองดู
ข้าพเจ้าเดินไปที่เตียงเดิม แต่ปรากฏว่าคนไข้ไม่
อยู่เสียแล้ว พยาบาลได้รายงานว่า พอดีคุณหมอแผนก
โรคไตเห็นอาการดีขึ้นจึงให้กลับบ้านได้ ข้าพเจ้าเสียใจ
เล็กน้อย นึกตำหนิตัวเองอยู่เหมือนกันว่า ถ้าไม่ชะล่า
ใจไปหน่อย คงช่วยเขาได้ทันเวลา เหมือนที่เคยช่วย
ชีวิตมาหลายหนแล้ว
เหตุการณ์ได้ผ่านไปเป็นเดือน ข้าพเจ้างานยุ่ง
จึงไม่มีเวลาได้ติดตามเรื่องนี้อีก
“คุณหมอคะ มีคนไข้ฝากของให้ค่ะ” พยาบาล
เรียกพร้อมยื่นกล่องให้ข้าพเจ้า
ข้าพเจ้าแกะกล่อง พบว่าข้างในเป็นพระพุทธรูป
เนื้อใส เกตุดอกบัวตูม พร้อมการ์ด
“คุณหมอครับ ผมตั้งใจมาพบคุณหมอ แต่เสีย
ดายไม่เจอคุณหมอ ผมอยากจะเล่าเรื่องราวมากมาย
ให้คุณหมอฟัง ตอนนี้ผมเลิกคิดโง่ๆ แล้วล่ะครับ ผมรู้
แล้วล่ะครับว่า เป้าหมายชีวิตคืออะไร ขอให้คุณหมอ
สมปรารถนาเช่นกันนะครับ
ด้วยความนับถือ....ณรงค์เดช”