ความรักและการหย่า : หน้า 113/125

มาให้คุณดู" “ถ้าไม่ไว้ใจฉันจะไม่เอามาก็ ได้” “ทําไมพูดอย่างนั้น...ไม่ไว้ใจ เธอช่างเหมือนลมพายุ คุณส้มแล้วจะให้ผมไปไว้ใจใคร... พรุ่งนี้ผมจะเอาสมุดเงินฝากทั้ง ที่พัดมาแล้วพัดไป หมดมาให้คุณล้มดูแลเอง.... จะเห็น ทิ้งละอองฝุ่นแห่งความเศร้า ชื่อในใบถอนไว้ให้ด้วยเผื่อบังเอิญ ค้างคาใจผมไว้เพียงคนเดียว คุณต้องการใช้เงินสักก้อน จะได้ไม่ ต้องรอให้เสียเวลา” “ฉันอยู่บ้านเป็นส่วนใหญ่ คุณคิดยังไงว่าฉันอาจจะต้องใช้เงิน กะทันหัน" “ผมยังไม่ได้คิดหรอก...แต่ เผื่อไว้เท่านั้นเอง” “พินิจ ฉันขอหย่ากับคุณ” ๑๑๔ เมษายน ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร “อะไรนะ....” ผมตกใจแทบ จะตกจากเก้าอี้ “ฉันพูดว่า... ฉันขอหย่ากับ คุณ...” เธอพูดช้าและชัดเจนทุกคำ “ทําไมครับ...” “ฉันจะกลับไปอยู่กับคุณ สันต์” “คุณลัมเคยบอกผมว่าคุณ สันต์แต่งงานใหม่ไปแล้วนี่ครับ” “ใช่... ฉันโทรไปคุยกับเขา แล้ว... เราตกลงจะหย่าพร้อมกัน และกลับไปอยู่ด้วยกันใหม่” “ผมไม่ดีตรงไหน... ผมยังรัก คุณล้มไม่มากพออีกหรือ....” “คุณรักฉันแต่ฉันไม่ได้รัก คุณ... ฉันรักคุณสันต์เพียงคนเดียว เท่านั้น” “คุณล้มเป็นฝ่ายมาขอแต่ง งานกับผมเองนะครับ” “นั่นสิ... ฉันลดตัวลงมาอยู่ กับคุณเป็นปี... นับว่าคุณโชคดีและ คุณก็ควรจะพอใจที่ฉันให้โอกาส” “โอกาสแบบนี้ไม่ได้เลยยังจะ ดีกว่า.... ไม่เอานะครับคุณล้มอย่า ล้อเล่นให้ผมใจไม่ดีเลย” “ฉันพูดจริงนะ..... พรุ่งนี้ฉัน อยากให้คุณตื่นแต่เช้าไปสำนักงาน เขตกับฉัน เพื่อจัดการเรื่องหย่าให้ เรียบร้อย” “ทรัพย์สินจะแบ่งกันอย่างไร ...ถ้าตกลงกันได้การหย่าก็เรียบร้อย”