การเกิดใหม่และบุญบาป : หน้า 24/125

เป็นคนใจบุญสุนทาน ตั้งใจทำทาน นิสัยก็ใกล้เคียงกับแกตอนนั้น เพราะ รักษาศีลมาอย่างดี พอละโลกไปแล้ว ว่าบุญบาปใกล้เคียงกันตอนนั้น ก็ไปเป็นเทวดา พอพ้นจากเทวดา ต่อมาเนื่องจากแกเป็นคน จะมาเกิดใหม่ ก็ต้องมาหาพ่อแม่ที่ เคร่งครัดในวินัย สมัยโน้นมีโจรจีน มีบุญใกล้เคียงกัน จึงจะเข้าไปเกิดได้ ถ้าพ่อแม่บุญห่างกันมาก แกก็เข้า ไปเกิดไม่ได้เหมือนขันน้ำกับพานรอง มันต้องใกล้เคียงกันนะ มันถึงจะ อาละวาดอยู่แถวๆ ชายแดนไทย คือ แถวๆ อ.เบตง จ.ยะลา ก็ได้รับคำ สั่งให้ไปปราบโจรจีนที่นั่น แกได้ฆ่า ไปเยอะเหมือนกัน แล้วก็แปลกคือ รองรับกันได้ ไม่ใช่พานเส้นผ่าศูนย์ แกไม่ทราบสาเหตุ แกเล่าให้ฟังว่า กลางหนึ่งคืบ ขันเส้นผ่าศูนย์กลาง ลูกชายคนที่สองนี่แปลก เกิดขณะ ละว่า เมื่อก่อนนี้หลวงตาก็คงไม่ เบาเหมือนกัน นี่ใครจะมาเป็นลูก เป็นเต้ากัน ก็จะมีบุญบาปใกล้ เคียงนะ จึงมาอยู่ร่วมกันได้ โทษที่ไม่หลายว่า ? สามีประพฤติตัวผิด บ่อยๆ ภรรยาให้โอกาส แก้ไขก็ไม่ทำ ภรรยา เลยตัดสินใจแยกทาง หนึ่งศอก มันก็รองรับกันไม่ได้นะ ที่กำลังปราบโจรจีนอยู่ที่เบตง ไอ้ ไป เป็นสิ่งควรทำหรือไม่เจ้าคะ? เมื่อบุญใกล้เคียงกันก็มาเป็นลูกเป็น ลูกคนนี้ตั้งแต่เล็กมาแล้ว มันยัง เต้ากันได้ เดินไม่ได้หรอกแค่นั่งได้ หยิบของ หรือสมมุติ นาย ข เป็นคน เล่นอะไรขึ้นมาละ มันจะทุบแตก เกะกะเกเร กินเหล้าเมายา พอตาย หมดแหละ พี่ชายเข้าไปเล่นด้วย สามีทำตัวผิดบ่อย ๆ จะ ลงโทษด้วยการแยกทางไป สมควร หรือไม่ก็ต้องมาดูโทษเสียก่อน ก็ ไปแล้วก็ตกนรกของแกไป หรือ มันเคาะหัวพี่ชายแตกเลย พอโตขึ้น เบาะๆ ก็ไปเกิดเป็นสัตว์เลื้อยคลาน มาอีกหน่อยหนึ่งแกมีของเล่นคือ ไอ้ พอบาปนั้นเบาบางก็กลับมาเกิดเป็น ลูกแมวลูกหมาที่เกิดในบ้าน ก็ต้อง คนอีก แต่เวลาจะเกิดแกก็จะต้อง คอยระวัง ไม่งั้นโดนจับใส่เตาเผา เหมือนทางศาลสถิตยุติธรรมนั่นแหละ โทษมีหลายระดับหลายสถาน ผิด บางอย่างต้องโทษประหาร บางอย่าง โทษแค่จำคุกตลอดชีวิต ผิดบาง อย่างเขาเอาแค่ติดคุกระยะสั้น บาง อย่างแค่ปรับแต่ไม่จำคุก บางอย่าง แหม...ไอ้คำว่าดื้อใจขาด นะอธิบายยากนะ หลวงพ่อมีหลาน ไปหาพ่อแม่ที่ขี้เมาหรือที่มีบาปใกล้ หมด นี่ๆ ของเล่นของแก แล้วดื้อ เคียงกับแกนั่นแหละนี่มันเป็นอย่างนี้ ใจขาดเลย เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะได้บุตร สาวหรือบุตรชายก็ตามละ ต้องบอก ว่าลูกเราคนนั้นน่ะ เขามีบุญมีบาป ใกล้เคียงกับเรา เมื่ออาตมายังเป็น วัยรุ่นอยู่ มีนายทหารคนหนึ่ง ได้ มาปรารภอย่างนี้ เขาได้เล่าให้ฟังว่า เมื่อตอนเป็นทหารใหม่ ๆ ได้ไปสังกัด อยู่ที่ลพบุรี ตอนนั้นรู้สึกทำหน้าที่ เป็นพวกครูฝึก ปรากฏว่าลูกคนโต ของแกมีความประพฤติเรียบร้อยดี อยู่คนหนึ่ง ตั้งแต่เล็กมาเชียว ประ มาณ ๓ ขวบ ๔ ขวบก็เอาแล้ว ตั้ง ชื่อว่า “ต้น” ก็เรียกเขามา ต้นเอ้ย มาหาหลวงตานี่มา “ไม่มา” เอ่อ... งั้นจะไปไหนก็ไปเถอะไป “ไม่ไป” งั้นแกอยู่นั่นแหละ “ไม่อยู่” แล้วจะ ทำอะไร “ไม่ทำ” เฮ้อ...เจอไอ้พรรค์นี้ ก็แล้วกัน นี่เจออย่างนี้ มันก็คงฟ้อง ทั้งปรับทั้งจำ ตรงนี้ขอฝากแม่บ้านเอาไว้ ด้วย ดูโทษให้พอเหมาะพอสม ถ้า ทำผิดถึงขนาดล้างผลาญกัน ก็ต่าง คนต่างไปเถอะ แต่ว่าถ้าโทษผิด หยิกๆ หยอกๆ จะลงโทษอะไรกัน นักหนา ตอบได้แค่นี้เพราะไม่ใช่ ศิราณี ถ้าบวชตามอย่างหลวงพ่อ หรืออยู่คนเดียวเข้าวัด ปฏิบัติธรรม มาแต่ต้นก็ไม่ต้องมาเป็นผู้พิพากษา ๒๔ เมษายน ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร