การรักษาสุขภาพและอนามัย : หน้า 16/128

เก่าไม่ออก เกิดโรค ถ้าว่าบริโภค ใหม่เข้าไปเก่าออกเกินส่วนไป ก็เกิด โรค นี้เป็นข้อสำคัญในการรักษาตัว ตัวเองเป็นคนฉลาดของตัวเอง คน อาหารอย่างนี้ และมีใจสอดเข้าไป ระวังอยู่ในทางข้างใน นี่ ไปนอนอยู่ ที่ไหนอาหารออกอย่างไร มีปัญญา ฉลาดไหวพริบอย่างนี้ละก็ รักษา โรคภัยไข้เจ็บไม่ประทุษร้ายร่างกาย อื่นฉลาด ฉลาดรู้ตัวของตัวเองไม่ ตัวรอด นี่แหละรักษาได้อย่างนี้แหละ ได้ จะเป็นอะไรตัวก็รู้ รู้ทีเดียว แต่ ว่าสิ่งที่จะเกิดโรคน่ะ ในเรื่องอาหาร ที่เข้าที่ออกในทางมุขทวาร ในทาง ปากนั่นแหละ นั่นทางเข้า แล้วก็ ทางออก ทางอุจจาระ เมื่อเข้าทาง ปากก็ออกทางก้น นั่นแหละทางเข้า ร่างกาย เพราะรักษาทางเข้าออก ของอาหารที่ไปประจำอยู่นั้นไม่ดี ไม่ พินิจพิจารณา คันตัว เกิดคันขึ้น ตามอวัยวะร่างกายต่างๆ หรือเกิด ทางออกต้องระวังไว้เถิด อย่าเผลอ ร้อนขึ้นก็ดี หรือเกิดตึงขึ้นก็ดี เกิด ถ้าเผลอทางเข้าทางออกอย่างนี้ละ ขัดเกิดยอกขึ้นก็ดี เพราะอาหารทั้ง ก็จะเกิดโรค มีโรคประจำกาย ถ้า นั้นเป็นตัวสำคัญ ไม่ใช่เรื่องอื่น ว่าไม่เผลอในทางเข้าทางออกของ อาดูรเท่าอาหารที่เข้าออกได้ นั่น แหละเป็นข้อสำคัญ ถ้าว่าฉลาดใน การรักษาอย่างนี้เรียกว่าไม่ประมาท ในอนามัย เขาว่าฉลาดในอนามัย อนามัยน่ะไม่ให้มีภัยมีพิษ ไม่ให้มี ความทุกข์ในอวัยวะร่างกาย ไม่ให้ ที่โรคภัยไข้เจ็บประทุษร้าย มีภัยมีพิษ ให้มีความสุขในอวัยวะ ร่างกาย นี่เรียกว่าฉลาดในเรื่อง อนามัย ถ้าฉลาดในเรื่องอนามัย ก็ได้รับความสุข รับความสุขเกิด จากอนามัย เพราะเหตุใด เหตุว่า การฉลาดรักษาตัวเช่นนี้ต้องคนมี ปัญญา คนโง่ๆ รักษาไม่ถึง คนมี ปัญญารักษาถึง รักษาตัวเช่นนี้โรค ภัยไข้เจ็บไม่ใคร่มี ถ้าว่าโรคภัยไข้ เรื่องอื่นไม่ทำให้ร่างกายเดือดร้อน กัลยาณมิตร ๑๔ พฤษภาคม ๒๕๓๘