การกลับบ้าน : หน้า 44/128

วารสารกัลยาณมิตร ปี 2538 ฉบับที่ 5 : หน้า 44/128 พ่อ พากลับ บ้าน โดย เกษมสุข ภมรสถิตย์ (ใส) ว่าจะรู้ว่าพลัดหลงอยู่ในความรกชัฏของ ป่าใหญ่แห่งทุกข์ ก็ถูกโขลกเสียจนบอบช้ำ เสีย น้ำตานับปริมาตรไม่ถ้วน ร่างกาย ผิวพรรณ ถูก ขีด ถูกกรีด ถูกข่วน ถูกรบกวนจนไหม้หมอง มองไปทางไหนก็ไม่เห็นหนทางที่จะพาตั

25 ก.ย. 2569

2 ครั้ง

การกลับบ้าน วารสารกัลยาณมิตร ปี 2538 ฉบับที่ 5 หน้า 44

หน้าที่ 44 / 128

สรุปเนื้อหา

พ่อ พากลับ บ้าน โดย เกษมสุข ภมรสถิตย์ (ใส) ว่าจะรู้ว่าพลัดหลงอยู่ในความรกชัฏของ ป่าใหญ่แห่งทุกข์ ก็ถูกโขลกเสียจนบอบช้ำ เสีย น้ำตานับปริมาตรไม่ถ้วน ร่างกาย ผิวพรรณ ถูก ขีด ถูกกรีด ถูกข่วน ถูกรบกวนจนไหม้หมอง มองไปทางไหนก็ไม่เห็นหนทางที่จะพาตัวเองหลีก ลัด ให้หลุดไปจากความรกชัฏของป่านี้ได้ จะหัน ไปทางใด ก็มองเห็นแต่ความหม่นไหม้ของเพื่อน ร่วมทาง ที่แม้จะมีอยู่หนาแน่นมากมายกลับไม่ สามารถช่วยกันได้ อีกซ้ำบางคน หลายคน กลับ ไม่เห็นโทษของป่าแห่งทุกข์ที่กำลังแผ่ขยายกิ่ง ก้านจนแทบจะบดบังแสงอาทิตย์จนมิดเม้น...เสีย ด้วยซ้ำ กัลยาณมิตร พฤษภาคม ๒๕๓๘

หัวข้อประเด็น

- การกลับบ้าน

ข้อความต้นฉบับในหน้า

พ่อ พากลับ บ้าน โดย เกษมสุข ภมรสถิตย์ (ใส) ว่าจะรู้ว่าพลัดหลงอยู่ในความรกชัฏของ ป่าใหญ่แห่งทุกข์ ก็ถูกโขลกเสียจนบอบช้ำ เสีย น้ำตานับปริมาตรไม่ถ้วน ร่างกาย ผิวพรรณ ถูก ขีด ถูกกรีด ถูกข่วน ถูกรบกวนจนไหม้หมอง มองไปทางไหนก็ไม่เห็นหนทางที่จะพาตัวเองหลีก ลัด ให้หลุดไปจากความรกชัฏของป่านี้ได้ จะหัน ไปทางใด ก็มองเห็นแต่ความหม่นไหม้ของเพื่อน ร่วมทาง ที่แม้จะมีอยู่หนาแน่นมากมายกลับไม่ สามารถช่วยกันได้ อีกซ้ำบางคน หลายคน กลับ ไม่เห็นโทษของป่าแห่งทุกข์ที่กำลังแผ่ขยายกิ่ง ก้านจนแทบจะบดบังแสงอาทิตย์จนมิดเม้น...เสีย ด้วยซ้ำ กัลยาณมิตร ๔๒ พฤษภาคม ๒๕๓๘ _

Tags : #พ่อ #วารสารกัลยาณมิตร #2538