กักขังตัวเอง : หน้า 59/128

กักขังตัวเอง แต่ละขั้นเป็นดวงกลมสนิท ใสสว่าง เริ่มต้นที่ดวงธรรมสู่ดวงศีล สู่ดวงสมาธิ กายทั้งหลาย นับตั้งแต่กาย สู่ดวงปัญญา สู่ดวงวิมุตติ และสิ้นสุด มนุษย์หยาบเป็นต้นไป ต่างซ้อนๆ และ ในแต่ละกายที่ดวงวิมุตติญาณทัสสนะ เชื่อมร้อยกันไว้ตรงกลางกาย ดังที่ อันเป็นเครื่องแสดงถึงความหลุดพ้น และ....ถ้าท่านผู้อ่านท่านใดทำใจ ของตาข่ายของบาปกรรมที่เราทอถักไว้ ให้โล่งกว้าง สว่างเบา หรือสบายที่สุด ในขณะอ่านเรื่องราวเหล่านี้ ผู้เขียน เชื่อว่าทุกท่านจะเข้าใจ และได้อรรถรส มากขึ้นกว่าการอ่านไปเรื่อยๆ ตามเรื่อง ตามราวเหมือนการอ่านหนังสือทั่วไป พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำได้ จากเครื่องล่ามร้อยในกายเดิม และ สั่งสอนไว้ชัดแจ้ง ความบริสุทธิ์ของ เพราะสำหรับผู้เขียนแล้ว ธรรมกาย สุดดวงวิมุตติญาณทัสสนะนั่นแหละจึง เจดีย์คือที่สุดของเป้าหมายในการทำ แต่ละกายที่ซ้อนกันอยู่ในตัวของเราเอง จะทะลุไปสู่อีกกายหนึ่งได้ งาน การเขียนบทความทุกครั้งจึงต้อง นี้มีมากขึ้นไปเป็นลำดับชั้น จากกาย นำด้วยการทำใจให้ใส สว่าง โล่งกว้าง มนุษย์หยาบสู่กายมนุษย์ละเอียดเรื่อย หยุดนิ่งอย่างหนักแน่น นุ่มนวล เบา ไปจนกระทั่งถึงกายอรูปพรหม ซึ่งเป็น สบาย พร้อมอย่างที่สุดแล้ว จึงจะ ที่สุดของกายในภพสาม จากนั้นจึงจะ ค่อยๆ ถ่ายเทข้อความออกมาเป็นตัว เข้าสู่กายกึ่งกลางคือ ธรรมกายโคตรภู อักษร จะปรากฏดวงซ้อนดวงในกลาง กายอย่างนี้เรื่อยไป คือจิตเดินทะลุ ผ่านหกดวงเป็นหนึ่งกาย หกดวงเป็น หนึ่งกาย สู่ความงดงาม บริสุทธิ์ ละเอียดอ่อนเรื่อยไป จนกระทั่งถึงที่ กายที่เชื่อมโยงระหว่างภพสามที่เป็น สุดแห่งกายทั้งหลายคือเข้าสู่กายธรรม แล้วธรรมกายเจดีย์คืออะไร “ธรรมกายเจดีย์ คือที่สุดแห่ง จึงเชื่อว่าถ้าท่านผู้อ่านตั้งใจวาง โลกียะกับโลกุตระ ตั้งแต่กายธรรม อรหัต ใจให้ถูกที่ อย่างเบาสบายก่อนการอ่าน พระโสดาบันหยาบไปจนกระทั่งถึงกาย แต่ละครั้งละก็ ย่อมจะได้ทั้งความรู้ ธรรมพระอรหัตละเอียด และความสุขในความเข้าใจในอรรถรส ซึ่งกายทั้งหมดที่มีอยู่ ๑๘ กาย แห่งธรรมะในธรรมกายเจดีย์อย่างแน่ นับตั้งแต่กายมนุษย์หยาบ ถึงกาย กายในกาย” เพราะสำหรับผู้ปฏิบัติ ธรรมอรหัตละเอียดนี้ ล้วนร้อยไว้ใกล้ ธรรมแล้วย่อมเข้าใจในสัณฐานของดวง หลังจากได้ฟังธรรมจากพระเดช ชิดต่อเนื่องกันเป็นอย่างดี ด้วยภาวะ ทั้งหยาบที่ซ้อนอยู่ในกลางกายของตัว พระคุณหลวงพ่อธัมมชโย เมื่อวัน ของความหยุด และนิ่งอย่างพอดี ที่ เอง และรูปทรงของธรรมกายเจดีย์ อาทิตย์ต้นเดือนเมษายน วันนั้น... ละเอียดอ่อนขึ้นเรื่อยๆ ที่ศูนย์กลางกาย นอน ก็คือสัณฐานของดวงแห่งความบริสุทธิ์ หลวงพ่อเทศน์ว่า ชีวิตมนุษย์ย่อมมี ยอมรับว่าเรื่องราวในฉบับนี้อาจ เหล่านั้น มีเส้นผ่าศูนย์กลางหรือฐาน ทุกข์โทมนัส สลับไปมากับความสุข ในระดับต่างๆ เรื่อยไป ไม่ว่าคนนั้น จะเป็นใคร หากยังคงเวียนว่าย ยังอยู่ ในกายที่วนเวียนอยู่ในภพทั้งสาม อัน ดูยากมาก และไม่รู้เรื่องเลยสำหรับผู้ ของโดมแทนระนาบศูนย์กลางกาย มี ยังไม่เคยเรียนรู้ หรือยังไม่เข้าใจใน ศูนย์กลางกายของพระธรรมกายองค์ เรื่องของสมาธิปฏิบัติ แต่สำหรับผู้เข้า ประธาน อันหมายถึงธรรมกายอรหัต ใจแล้ว เรียนรู้แล้ว จะสามารถเข้าใจ ของพระพุทธเจ้าเป็นจุดศูนย์กลางร่วม เป็นภพที่ยังตกอยู่ในอนิจจัง อนัตตา เรื่องราวของธรรมกายเจดีย์ได้ชัดแจ้ง เพียงแต่ในทางหยาบ ไม่สามารถจำ คือความไม่จีรังยั่งยืน ไม่เที่ยงแท้ อีก ยิ่งขึ้น เข้าใจตลอดไปจนกระทั่งว่า ลองได้เหมือนทุกประการ จึงทำได้ ทั้งทุกภพชาติที่เวียนเกิดเวียนตายอยู่ “ทำไมถึงต้องสร้าง และสร้างแล้วมี ในโลกใบนี้ เราต่างได้ประกอบทั้ง คุณประโยชน์ยิ่งใหญ่เพียงไหน” เพื่อ กรรมดีและกรรมชั่วกลัวกันมา และที่ เป็นคำตอบที่กระจ่างขึ้นแก่ตัวเองและ ฐานโดมเท่านั้น ทำมากกว่ามักจะเป็นเรื่องของบาป จึง คนอื่นๆ ต่อไป ทั้งหมดนี้เองที่ทำให้เราทั้งหลายต้องตก แต่เพียงให้พระธรรมกายองค์ประธาน ประดิษฐานอยู่ ณ จุดศูนย์กลางของ อีกประการหนึ่ง สภาวะของ และ...จุดเชื่อมร้อยระหว่างกาย การดำเนินจิตเข้าสู่กลาง ผ่านดวงหนึ่ง จะรู้ซึ้งถึงสภาพการขยายของจิต เช่น อยู่ในตาข่ายแห่งทุกข์ มีกระแสสุข ที่จะพาใจให้ดำเนินผ่านแต่ละขั้นตอน ไปสู่อีกดวงหนึ่งนั้น ผู้เข้าใจ เข้าถึง ลอดเข้ามาให้สัมผัสบ้างตามความถี่ห่าง เข้าไปนั้น ย่อมปรากฏความบริสุทธิ์ กัลยาณมิตร ๕๗ พฤษภาคม ๒๕๓๘