ข้อความต้นฉบับในหน้า
ปราศจากน้ำหนัก แต่เป็นความรู้สึก
เบาบางเหมือนไม่ได้กระทบกับน้ำ แต่
ได้รับความเย็นสบายที่ทำให้สดชื่นไป
ทั้งกายเท่านั้นเอง
สัตว์ในป่าหิมพานต์ ไม่ได้มีแต่
คชสีห์กับติณราชสีห์เท่านั้น ยังมีสัตว์
อื่นๆ อีกมากมาย ที่มีรูปร่างหน้าตา
แปลกๆ เช่น มีหัวเป็นคน มีตัวหรือ
รูปร่างเป็นนก มีหัวเป็นไก่หรือนัก แต่
มีตัวเป็นวัวก็มี หรือมีหัวเป็นวัวมีตัว
เป็นคนก็มี ฯลฯ ล้วนแต่มีรูปร่างหน้า
ตาแปลกน่าฉงนยิ่งนัก เป็นสิ่งที่แปลก
มหัศจรรย์น่าศึกษาค้นคว้าถึงความเป็น
จะไม่รู้สึกสะเทือนเหมือนขี่หลังม้าหรือ ความเป็นอยู่ของเขาก็ดูสงบร่ม
รวดเร็ว แต่ดูเหมือนเขาก้าวไปอย่าง
ช้าๆ สง่างาม ไม่ได้กระโดดโลดเต้น
หลังข้างในโลกมนุษย์เลย ไปได้อย่าง อื่น ไม่มีการแก่งแย่งอาหารเหมือนสัตว์
ในโลกมนุษย์ เพราะอาหารของเขา
ไม่มีวันหมดหรือขาดแคลน ทุกอย่างดู
ไป แต่ระยะทางไปได้ไกลและรวดเร็ว ร่มรื่นน่าอยู่น่าอาศัย พื้นที่ที่เขาอาศัย
มากเหมือนลอยไป เมื่อดูว่าเขาไปถึง
เรียบเตียนโล่งใสสว่าง ต้นไม้มีผลไม้
อยู่ของสัตว์เหล่านี้ โดยการใช้วิชชา
ไปค้นไปศึกษาดู เพื่อฝึกความชำนาญ
ในการใช้ความหยุด นิ่ง ของใจเราเป็น
หลักในการไปดู ไปเห็นสิ่งเหล่านี้ ยิ่ง
หยุดนิ่งได้ดีเท่าไร ความละเอียดของ
ภาพจะชัดเจนเป็นเรื่องเป็นราวที่เข้าใจ
ได้ลึกซึ้งขึ้นตามลำดับของความละเอียด
เป็นสิ่งที่พิสูจน์ให้เห็นเป็นจริงได้ด้วยตน
ไหน จะเห็นเขาพาไปยังที่อยู่ของเขา ลูกใหญ่น่าทานเต็มไปหมด มีธารน้ำ
ซึ่งเป็นลักษณะคล้ายถ้ำ ที่สะอาดเป็น
ใสสะอาดเป็นกระจก น่าลงไปเล่น เอง แม่อยากให้ลูกได้ศึกษาด้วยตน
แก้วใส ๆ มีท่าน้ำอยู่ในบริเวณหน้าถ้ำ หลวงพ่อให้ลงไปในน้ำดูว่าเป็นอย่างไร เองว่า วิชชาธรรมกายเป็นวิชชาที่สา
น้ำจะใสสะอาดเป็นกระจก มีพวกติณ เราก็ลองลงไปโดยการใช้กายธรรมที่เข้า มารถเข้าถึงได้ด้วยการฝึกการหยุดนิ่ง
ราชสีห์อยู่รวมเป็นกลุ่มๆ เมื่อดูว่าเขา กลางไปดูสัตว์ในป่าหิมพานต์นั้นลงไป ของใจ เพื่อให้ได้เข้าถึงพระธรรมกาย
กินอะไรเป็นอาหาร ก็จะเห็นเขากิน นึกแว้บเดียว หรือที่เรียกว่ากระดิกจิต ไปสู่ปัญญาที่บริสุทธิ์ จะได้ไปรู้เห็นรู้
พืชที่มีลักษณะคล้ายหญ้า เป็นต้น ที่มี ลงไป โดยใช้ความหยุดนิ่งของใจเป็น แจ้งในสิ่งที่ลึกลับที่น่าศึกษา เพื่อเป็น
ความยาวเสมอ ๆ กัน เมื่อราชสีห์กิน หลัก สวมความรู้สึกนึกคิดหรือ เห็น ทางนำไปสู่เส้นทางที่บริสุทธิ์ ไปสู่เป้า
หญ้าแล้ว หญ้าหายไป แต่จะงอกขึ้น จำ คิด รู้ ในกายธรรมลงไปในน้ำ แม่ หมายชีวิตที่ประเสริฐในที่สุดของการเกิด
มาใหม่ทันทีแทนหญ้าที่ถูกกินหายไป จึงรู้สึกถึงความเย็นชุ่มฉ่ำของน้ำในธาร
ลักษณะการกินหญ้าของราชสีห์ก็เหมือน น้ำใสสะอาดนั้น เมื่อลงไปก็ไม่มีความ
ไม่ต้องเคี้ยว กลืนหายเข้าไปได้เลย รู้สึกว่าเปียกน้ำ ถึงแม้จะขึ้นมาจากน้ำ
ไม่มีเศษหญ้าตกหกหล่นออกจากปาก แล้ว ก็ไม่เปียกน้ำ ได้รับแต่ความเย็น
ของติณราชสีห์ อาการกินหญ้าที่สะอาด ชุ่มชื่นใจไปทั้งตัว เมื่อลงไปในน้ำ น้ำ
ไม่สกปรก ไม่มีเศษอาหาร หญ้าที่ ก็ไม่กระจายกระเซ็นกระสายไปเหมือน
ราชสีห์กินเข้าไปก็สามารถงอกขึ้นมา
ใหม่แทนหญ้าที่ถูกกินไป
เมื่อเรากระโดดลงไปเล่นในสระน้ำใน
โลกมนุษย์ เป็นการลงไปในน้ำโดย
กัลยาณมิตร
๘๘
พฤษภาคม ๒๕๓๘
มาเป็นมนุษย์ ยังไม่สายเกินไปสำหรับ
ความพยายามฝึกฝนทำสมาธิ เพื่อตน
เองนะจ๊ะลูก
รักและคิดถึงลูกเสมอ
คุณแม่