การร้องเพลงตอบ : หน้า 93/128

ราชาแล้วร้องตอบ” กุมารนั้นตอบว่า “ได้ขอรับ” บัลลังก์ สั่งให้ราชบุรุษจัดอาสนะที่สมควรแก่เด็ก คนนั้น กุมารกราบทูลว่า “ขอเดชะ พระองค์ทรง ร้องก่อน ข้าพระองค์ก็จะร้องตอบ” แล้วพระราชา ทรงขับร้องก่อนว่า “เราจะให้ทรัพย์ร้อยหนึ่งแก่ใคร ผู้ได้ยิน ข่าวแล้วมาบอกแก่เรา ใครพบโสณกะผู้สหายเคย เล่นมาด้วยกัน แล้วบอกแก่เรา เราจะให้ทรัพย์พัน หนึ่งแก่ผู้พบโสณกะนั้น” กุมารน้อยได้กราบทูลพระราชาว่า “จงทรง พระราชทานทรัพย์ร้อยหนึ่ง แก่ข้าพระองค์ผู้ได้ ยินข่าวแล้วมากราบทูล ข้าพระองค์พบเห็นโสณกะ พระสหายเคยเล่นมาด้วยกันแล้ว จึงกราบทูลแก่ พระองค์ ขอพระองค์จงพระราชทานทรัพย์พันหนึ่ง แก่ข้าพระองค์ผู้พบเห็นโสณกะ” พระราชาทรงสดับแล้ว จึงตรัสถามว่า “โสณกกุมารนั้นอยู่ในชนบทแว่นแคว้นหรือ นิคมไหน เจ้าได้พบเห็นโสกกุมาร ณ ที่ไหน เจ้าจงบอกแก่เราเถิด” กุมารทูลว่า “ขอเดชะ ต้นรังใหญ่หลายต้น กุมารนั้นเรียนเพลงร้องตอบแล้ว จึงบอก มีลำต้นตรง สีเขียวเหมือนเมฆ เป็นที่น่ารื่นรมย์ พระปัจเจกพุทธเจ้าว่า “ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ขอท่าน อยู่ในอุทยานแว่นแคว้นของพระองค์นั่นเอง พระ จงอยู่ในที่นี้จนกว่าผมจะพาพระราชามา” แล้วตรง โสณกะเพ่งฌานอยู่ที่โคนแห่งต้นรังเหล่านั้น” ไปยังประตูวัง กล่าวกับนายประตูว่า “นายประตู พระราชาพร้อมด้วยเสนาเสด็จไปยังอุทยาน ขอรับ ขอท่านจงกราบทูลต่อพระราชาว่ามีเด็กคน ทรงปฏิสันถารกับพระโสณกะ พระราชาจึงตรัสว่า หนึ่งจะมาร้องเพลงตอบกับพระองค์” นายประตู “มหาชนรู้จักนามของข้าพเจ้าว่าอรินทมราชาและ รีบไปกราบทูลพระราชา พระเจ้ากาสี” แล้วจึงตรัสต่อไปอีกว่า “ดูก่อน พระราชาตรัสสั่งให้เรียกเด็กมาเฝ้า แล้ว ท่านโสณกะ การอยู่เป็นสุขย่อมมีแก่ท่านหรือ” พระโสณกปัจเจกพุทธเจ้าจึงทูลตอบพระ เด็กนั้นกราบทูลว่า “พระเจ้าข้า แต่ขอเดชะข้า ราชาว่า “ขอถวายพระพร ขึ้นชื่อว่าความไม่สำราญ พระองค์ร้องในที่นี้ไม่ได้ ขอพระองค์จงให้พวกราช ย่อมไม่มีแก่อาตมภาพผู้อยู่ในอุทยานนี้ แม้อาตม บุรุษเที่ยวตีกลองป่าวประกาศให้มหาชนมาประชุม ภาพจะอยู่ในที่อื่นๆ ก็ไม่มีเลย” ตรัสว่า “ดูก่อนพ่อเจ้าจักร้องเพลงตอบกับเราหรือ กัน ข้าพระองค์จะร้องในท่ามกลางมหาชน” พระ พระโสณกปัจเจกพุทธเจ้าให้โอวาทแก่พระ ราชาให้ท่าตามที่กุมารบอก แล้วประทับนั่งบนราช- ราชาว่า กัลยาณมิตร สด พฤษภาคม ๒๕๓๘