ข้อความต้นฉบับในหน้า
เชื่อไหมคะว่าวิธีการเทศน์สอนของท่านทำให้พี่ได้
แนวทางเลี้ยงลูกกลับมา คือหมายถึงว่า เมื่อก่อน
นี้พี่เป็นคนใจร้อน เคยดูว่าลูกด้วยความคิดว่าทำไม
เขาไม่ได้ดังใจเรา แต่เดี๋ยวนี้ก็คิดได้ แล้วก็เข้าใจใน
ความคิดและพฤติกรรมของเขา ค่อยปรับเข้าหา
กัน ปรับวิธีเลี้ยงลูกใหม่ ให้ความเข้าใจลูกมากขึ้น
ก็ได้ผลเกินคาดค่ะ”
ประสบการณ์ภายใน
ในระหว่างที่คุณเสาวณีได้ขึ้นไปปฏิบัติธรรม
ที่สวนบัวเป็นครั้งแรกนั้น ทำให้เธอเข้าใจลึกซึ้งถึง
ความหมายของการเปลี่ยนแปลงประสบการณ์ภาย
ในที่ก้าวหน้าขึ้นไปตามลำดับและจุดที่กำลังเปลี่ยน
แปลงในขณะนั้น เธอก็สามารถบอกเล่าให้เราฟัง
ได้อย่างละเอียดชัดเจน
พ่อธัมมชโย ท่านก็เมตตาแนะนำให้ฝึกเข้ากลาง
66
หยุดนิ่งเข้า
กลางไปอีกก็
ป
เห็นองค์พระพุ่ง
ตระการตาในความหมายที่เกิดจากประสบการณ์
“ตอนแรกที่นั่งสมาธิอยู่ ก็นึกนิมิตไปตาม
คำแนะนำของพระอาจารย์ วางใจเบาๆ นิ่งๆ
สบายๆ ไม่คิดอะไร แล้วก็เห็นแสงสว่างเป็นจุด
คล้ายๆ ดวงดาว แล้วก็เปลี่ยนเป็นดวงสว่าง จาก
ดวงสว่างก็ทำใจให้หยุดนิ่งไปตรงกลางดวงสว่างแล้ว ภายในของพี่ก็คือความชัดเจน สว่างไสวไม่มีขอบ
องค์พระก็ผุดซ้อนขึ้น ทำใจประคับประคององค์ เขต มีอยู่ครั้งหนึ่งจำได้ว่า ขณะที่ทำใจสบายๆ
พระให้หยุดนิ่งอย่างต่อเนื่องทุกอิริยาบถ พอลงมา เข้ากลางไปเรื่อยๆ องค์พระภายในก็ผุดสวนขึ้นมา
จากสวนบัวแล้วก็มีโอกาสไปกราบเรียนถามหลวง มากมาย ท่านผุดขึ้นมาอย่างรวดเร็วเหมือนเป็น
ลำแสง ขณะที่ใจของพี่เข้ากลางไปปักกิ่งไปข้าง
ให้คล่อง ในกลางที่เราเห็นมันสว่างมากขึ้นๆ แล้ว หน้า องค์พระก็ผุดสวนขึ้นมาทุกทิศทุกทาง องค์
ก็เห็นเป็นตัวเราเข้าไปอยู่ตรงกลางความสว่างเลื่อน พระเต็มไปหมดเลย ใจของพี่ขณะนั้นสัมผัสได้ถึง
ไหลไปตามท่อกลมๆ ใสสว่าง ในศูนย์กลางกาย ความเบาสบาย มีอิสระไร้ขอบเขตไม่มีที่สิ้นสุด
ของตัวเราที่อยู่ตรงกลางความสว่างนั้นก็ลื่นไหลไป กว้างใหญ่ไพศาลจนไม่รู้จะเปรียบกับอะไร ชีวิตนี้ได้
รวดเร็วมาก มันจี๊ดไปเลย แล้วก็พบกับความโปร่ง องค์พระอยู่กับตัวแล้วอย่างอื่นก็ไม่สำคัญ ตั้งแต่
โล่ง เบาสบาย ปล่อยใจให้หยุดนิ่งเข้ากลางไปอีก ลงมาจากสวนบัวครั้งนั้นแล้ว พี่ก็ไม่ทิ้งธรรมะเลย
ก็เห็นองค์พระนั่งสวนออกมาเป็นสาย เข้ากลางไป แม้จะต้องทำงานไปด้วยก็ไม่ลืมนั่งธรรมะ นั่งทุกวัน
เรื่อยๆ องค์พระก็ขยายไปเรื่อยๆ แบบไม่มีที่สิ้นสุด” วันละ ๓ เวลา ตื่นนอนตอนเช้า หลังอาหารกลาง
ประสบการณ์ภายในที่เกิดจากใจหยุดใจนิ่ง วัน และก่อนนอน เป็นประจำไม่เคยขาดเลยค่ะ”
อย่างพอดีๆ เป็นภาพที่สว่าง ชัดเจน และตระการ
ตามาก คุณเสาวณีได้เล่าถึงความตระการตาอัน อานุภาพบุญช่วยให้กิจการรุ่งเรือง
เกิดจากใจที่สัมผัสได้ขณะหยุดนิ่งไว้ว่า
กับค่าถามที่อาจจะอยู่ในใจของใครหลายๆ
คน ทคดา
“เป็นคำพูดที่หาคำอธิบายยาก แต่ความ ที่คิดว่าในเมื่อเวลาที่ผ่านไปส่วนใหญ่ของเธอ
สวนออกมา
เป็นสาย เข้า
กลางไปเรื่อยๆ
องค์พระก็
ขยายไปเรื่อยๆ
แบบไม่มี
ที่สิ้นสุด
กัลยาณมิตร
๖๗
พฤษภาคม ๒๕๓๘