การปฏิบัติธรรมและอานิสงส์ : หน้า 33/128

กาย พระเดชพระคุณหลวงพ่อบอกให้ ซึ่งถือว่าเป็นกำไรชีวิตที่หาได้ยากยิ่ง ฝึกดู ๑๘ กาย ให้คล่อง พอคล่องดี พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมม แล้วท่านก็สอนธรรมะที่ลึกซึ้งยิ่งๆ ขึ้น ชโยท่านได้พูดถึงอานิสงส์ของการปฏิบัติ ไป ตอนนี้สนุกมาก นั่งธรรมะกันจน ลืมโลกไปเลย จิตใจตอนนี้มีความสุขคู่ กับความบริสุทธิ์ จริง ๆ ปีต่อมาเราได้ ธรรมอย่างย่อ ๆ ไว้ว่า “การปฏิบัติธรรมจะทำให้ใจของ เราสะอาดบริสุทธิ์ ระบบประสาททุกๆ ไปปฏิบัติธรรมที่ธุดงคสถานล้านนา ส่วนจะคลี่คลาย ทั้งร่างกายและจิตใจ ปีนี้ได้นั่งธรรมะมากยิ่งขึ้นคือประมาณ๓ เดือน ธรรมะเราก้าวหน้ามากขึ้น หยุด นิ่งได้เร็วแรง นิ่งแน่น เคลื่อนไปทั้งตัว จนลืมกายหยาบ พระเดชพระคุณ หลวงพ่อท่านให้เราฝึกทบทวน ๑๘ กาย จะผ่อนคลายสบาย เราจะมีความสุข มีปีติมีความเบิกบานใจ หลับเป็นสุข ตื่นเป็นสุข หลับแล้วปกติจะไม่ฝัน ธรรมกาย ในที่สุดจะไปถึงที่สุดแห่ง ธรรม” ปีที่พี่เณรไปปฏิบัติธรรมที่เชียง ใหม่นั้น มีอยู่คืนหนึ่งขณะที่พระ ภิกษุสามเณร อุบาสก อุบาสิกา กำลัง นั่งสมาธิอยู่ในเรือน คืนนั้นเป็นวันพระ ขึ้น ๑๕ ค่ำ พระจันทร์เต็มดวง เวลา ประมาณ ๒ ทุ่มเศษ พอสวดมนต์ทำ วัตรเย็นเสร็จ เริ่มนั่งสมาธิได้ไม่นาน นักเหล่าสามเณรก็สะกิดกันให้หันไปดู แม้ฝันก็จะฝันเห็นแต่สิ่งที่เป็นสิริมงคล นอกหน้าต่าง ภาพที่ปรากฏแก่สายตา เวลาญาติโยมสาธุชนเห็นพวกเราตั้งใจ ของพวกเรา คือดวงแก้วขนาดเท่าลูก เทนนิส มีแสงสว่างนวลผ่องลอยเด่น อยู่นอกห้องปฏิบัติธรรม อนุโมทนาและตามรักษาเราเหมือน ให้ชำนาญ เพราะเป็นพื้นฐานในการ ประพฤติปฏิบัติธรรม ที่ยังไม่เลื่อมใส ศึกษาวิชชาธรรมกาย เรานั่งธรรมะกัน ก็จะเลื่อมใส ที่เลื่อมใสแล้วก็เลื่อมใส สนุกสนานมาก มีการจัดกลุ่มตัวกัน ยิ่งๆ ขึ้นไป เหล่าเทวดาจะมาชื่นชม เป็นทีม คึกคักมากทีเดียว การติวกัน ทำให้ธรรมะของพวกเราเท่าเทียมทัน มารดารักษาบุตรในอุทร ผู้ปฏิบัติย่อม กันทั้งทีม การที่ได้มีโอกาสปฏิบัติ ได้เข้าถึงความสุขในปัจจุบัน พอใจ อย่างเต็มที่ติดต่อกันในช่วงของการปิด หยุดถูกส่วนแสงสว่าง ย่อมเกิดจาก เทอมนี้ ทำให้ผลการปฏิบัติธรรมของ ภายในแล้วเข้าถึงปฐมมรรค กายใน พวกพี่เณรดีขึ้นเรื่อยๆ และทำให้ได้ กาย จนกระทั่งเข้าถึงพระธรรมกาย รับอานิสงส์ของการปฏิบัติธรรมอันทรง ได้ฌานสมาบัติ ได้วิปัสสนา วิชชา ๓ คุณค่า ด้วยการเข้าถึงความสุขที่แท้ วิชชา ๘ อภิญญา ๖ ปฏิสัมภิทาญาณ จริงภายใน ได้รับประสบการณ์ใหม่ๆ ๔ รู้แจ้งเห็นแจ้งแทงตลอดในวิชชา เสียงกระซิบกระซาบชักชวนให้ ลืมตาขึ้นมาดูจึงเริ่มดังขึ้นในหมู่สามเณร บางคนนึกว่าสามเณรคงจะหยอกล้อกัน โยมพี่ใสจึงพูดยิ่งขึ้นว่า “สามเณรอย่า เล่นกันในเวลานั่งธรรมะนะเจ้าคะ” แต่ พอโยมเหลือบไปเห็นแก้วเสด็จเข้า จึง รู้และเข้าใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จากนั้น ดวงแก้วมาลอยอยู่รอบๆ เรือน ไม่กี่ นาทีก็หายไป หลังจากเลิกนั่งสมาธิ แล้ว พออุบาสก อุบาสิการู้เข้าก็มาถาม กันใหญ่เลยว่า “สามเณรเห็นแก้วเสด็จ หรือ ทำไมจึงไม่บอกโยมพี่บ้างเลย” พอวันต่อมาทุกๆ คน จึงแทบไม่เป็น อันนั่งหลับตาทำสมาธิกัน เพราะต่าง คนต่างก็รอคอยเฝ้าดูที่นอกหน้าต่าง ด้วยความหวังว่า จะได้เห็นดวงแก้ว อีก แต่คืนนั้นก็ผ่านไป ด้วยความผิด หวัง ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่พออีก ๒-๓ วันต่อมา สิ่ง อัศจรรย์นั้นก็เกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ใน ขณะที่เรากำลังนั่งสมาธิกันอยู่ พี่เณร ก็เกิดความรู้สึกอยากจะลืมตาขึ้นมา พอลืมตาขึ้นมา ก็เห็นดวงแก้ว เฉยๆ กัลยาณมิตร ๓๑ พฤษภาคม ๒๕๓๘