ข้อความต้นฉบับในหน้า
นางกาลีเอ๋ย
แล้วช่วยกันทยอยขนทองออกจาก
ห้อง ก็ใจหายวาบ จะตะโกนร้อง
เอะอะโวยวายขอความช่วยเหลือ
จากเพื่อนบ้าน ก็กลัวพวกโจรจะทำ
ร้ายเอา ได้แต่ลุกขึ้นวิ่งตรงไปปะรำ
แสดงธรรม เข้าไปรายงานอุบาสิกา
โลกมารดาเป็นครั้งที่สอง
“นายแม่....นายแม่เจ้าขา...
กลับไปบ้านด้วยความแปลกใจ ได้
แต่รำพึงอยู่ในใจว่า “ทำไมหนอ
นายแม่ของเราช่างไม่คิดเสียดาย
ทรัพย์สินเงินทองเสียบ้างเลย ดูซิ
ปล่อยให้เจ้าโจรมันขนเอาไปได้เหมือน
ดินเหมือนทราย อุตส่าห์สะสมไว้
ด้วยความยากล่ามากจากการทำ
มาค้าขายเป็นเวลานานปี เก็บไว้ใน
คราวนี้หมดแน่แล้วเจ้าข้า” นางละล่ำ
ห้องอย่างมิดชิดลั่นกุญแจไว้แข็งแรง
ละลักพูด
ไม่มีใครกล้าเข้าไปกล้ำกรายได้ จะ
อุบาสิกาโสณมารดากำลัง
ให้ใครแต่ละครั้งแต่ละคราว ต้อง
ฟังธรรมด้วยใจสงบ พอได้ยินเสียง
สอบถามถึงความดีความชอบ สอบ
ขัดจังหวะของหญิงรับใช้ก็โกรธ จึง
ถามถึงหน้าที่การงาน ต่อเมื่อได้
ดุไปว่า
ความว่าผู้นั้นรับผิดชอบการงานดี
“นางกาลี ข้าบอกให้เอ็งกลับ
มีความดีความชอบเหมาะสม ควร
เอ็งกลับไปเถอะ
ข้าจะฟังธรรมอยู่ที่นี่แหละ
ถ้าพวกโจรมันคิดว่า
ทองคำมีค่ามากกว่าธรรมะ
ก็เชิญมันขนออกไป
ตามใจชอบของมันเถอะ
บ้านแล้วทำไมจึงหัวดื้อไม่กลับ ยัง ได้รับแจกเงินหรือทองเป็นของตอบ
มาวุ่นวายให้เสียเวลาฟังธรรมของ แทน นายแม่จึงจะสั่งให้เราหยิบมา
ช้าอีกทําไม”
“ดิฉันกลับไปถึงเรือนแล้ว
เจ้าค่ะ นายแม่ แต่พวกโจรมันยัง
ไม่กลับ มันชนเอาเงินไปหมดแล้ว
ตอนนี้มันกำลังขนทองคำเอาไปแล้ว
ให้ แต่วันนี้ช่างประหลาดนัก นาย
แม่ช่างกระไรไม่สนใจใยดีทรัพย์สิน
เงินทองนี้เลย กลับเห็นว่าธรรมะ
วิเศษมากกว่าเงินทอง เถอะน่า...ถ้า
มีโอกาสเมื่อไร เราจะต้องขอไปฟัง
เจ้าค่ะ นายแม่”
“มันจะขนเอาทองคำไปลัก
ธรรมะบ้าง หากธรรมะมีคุณวิเศษ
จริงคงจะช่วยให้เราพ้นจากตำแหน่ง
เท่าไร ก็ช่างมัน” เศรษฐีนีโสณ เฝ้าบ้านเหมือนปู่โสมเฝ้าทรัพย์ไป
มารดากล่าวอย่างไม่เดือดร้อนใจ
ซะที..”
“นางกาลีเอ้ย เอ็งกลับไปเถอะ ข้า
รำพึงอยู่ในใจยังไม่ทันจะจบ
จะฟังธรรมอยู่ที่นี่แหละ ถ้าพวกโจร
ก็มาถึงบ้าน พอดีเหลือบไปเห็นพวก
มันคิดว่าทองคำมีค่ามากกว่าธรรมะ โจรกลุ่มเดิมกำลังงัดประตูห้องเก็บ
มันเถอะ"
ก็เชิญมันขนออกไปตามใจชอบของ
นางกาลีค่อยๆ คลานถอย
ออกมาจากที่ประชุมฟังธรรม เดิน
เพชรนิลจินดา และกำลังช่วยกัน
ขนออกไป ก็ตกใจเป็นทวีคูณ รีบ
วิ่งออกจากบ้านตรงไปหาอุบาสิกา
โสณมารดา พลางละล่ำละลักแจ้งให้
กัลยาณมิตร
พฤษภาคม ๒๕๕๘