การระลึกชาติและการสร้างบุญ : หน้า 85/128

lu a ū un G 00 น๊อต,นุ่น ลูกรัก ดหมายฉบับที่แล้ว ที่แม่ได้เขียน กลางของเรา เวลาลูกมีทุกข์หมดกำลัง ใจ ก็ให้เอาใจลงกลางของกลางไปสู่ ประสบการณ์ในการระลึกชาติ พระรัตนตรัย เติมพลังบุญพลังใจของ ย้อนหลังไปเป็นอดีตในปัจจุบัน จนถึง ได้รู้เห็นว่าตัวของแม่เอง ก่อนจะมา เกิดในชาตินี้ แม่อยู่ที่ไหน เป็นอย่างไร ได้รู้เป้าหมายชีวิตของตนเองแล้ว ทำให้ มีกำลังใจในการสร้างบุญบารมีอย่างไม่ ท้อถอย ลูกก็เหมือนกัน ถึงแม้ว่ายังไม่รู้ ไม่เห็นว่าแต่เดิมก่อนมาเกิด มีความ เป็นอยู่ที่ไหนอย่างไร แต่ลูกยังมีสามัญ “คชสีห์” ที่แม่เห็นลำตัวใหญ่กว่าช้างในโลกมนุษย์ ชนเป็นสีเงินยวง เป็นเงาระยับ หลวงพ่อให้ลูบขน ของเขาดูว่าเป็นอย่างไร สำนึกที่อยู่ลึกๆ นะจ๊ะว่า เราเกิดมา เราให้อิ่มเอิบอยู่ในกลาง ที่ในกลาง ของกลางของเราเป็นแหล่งบุญศักดิ์สิทธิ์ ขอให้ลูกปักใจแน่นอยู่ในกลางอย่างเชื่อ มั่น เท่านั้นแหละจ้ะ ลูกก็จะพิสูจน์ได้ ด้วยตนเองว่า ที่พึ่งที่แท้จริงนั้นอยู่ใน กลางของทุกๆ คน ให้หยุดนิ่งตรง ศูนย์กลางกายอย่างแผ่วเบา หัดให้คุ้น เคยทุกๆ วันอย่างอดทน มีอยู่ ๒-๓ ครั้งที่หล ครั้งที่หลวงพ่อเคย ให้พวกเราเข้ากลาง ไปดูการทำงาน (ละเอียด) ของหลวงพ่อวัดปากน้ำ (หลวงพ่อสด) แม่ก็เข้ากลางไปจนพบ หลวงพ่อสุดในกลาง เห็นท่านนั่งสมาธิ อยู่ในกลาง เมื่อเห็นหลวงพ่อสดแล้ว หลวงพ่อท่านให้ดูการทำงานละเอียด ของหลวงพ่อสด แม่ก็ตามดูท่าน ตาม การหยุดนิ่งของท่านในละเอียด หลวง พ่อท่านถามว่า การเข้ากลางของท่าน อย่างมีเป้าหมายชีวิต ไม่ควรปล่อย เป็นอย่างไร แม่ก็ตามหลวงพ่อสดใน เวลาหมดไปกับสิ่งที่ชวนให้เพลินไป เปล่าๆ อย่างไร้ค่า ไม่มีสาระ เวลาไม่ เคยคอยใครเลยนะจ๊ะลูก ถึงเวลานี้แม่ ยังรู้สึกว่าวันหนึ่งๆ หมดไปอย่างรวดเร็ว แทบจะทำอะไรไม่ทันกับเวลาเลย หมด ละเอียดไปติด ๆ พบว่า ท่านเข้ากลาง แบบหยุดนิ่งอย่างนุ่มนวล ไม่แข็งกระ ค้าง ไม่ฝืนๆ เหมือนเราทำเองตอน หยุดใหม่ ๆ ในขณะนั้นแม่ก็ยังหยุดนิ่ง ไม่สนิท คือยังทำไม่เป็นนั่นแหละ ยัง รู้ตัวว่ามีการลุ้น เพราะจะรู้สึกว่าเข้า กลางไปอย่างหนัก ๆ ไม่แผ่วเบาเหมือน เมื่อตามไปดูการเข้ากลางในละเอียด ของหลวงพ่อสด เมื่อตามท่านไป รู้สึก ไปไม่พอ ยังพลอยดึงเอาความแข็งแรง ของสังขารของเราตามไปด้วย อย่ารอ จนไม่มีเรี่ยวแรงทำอะไรเลยนะจ๊ะ ควร ทำตอนที่ยังแข็งแรง มีสติสัมปชัญญะ สมบูรณ์ บุญที่ทำก็จะได้อานิสงส์เต็ม การเข้ากลางเป็นไปอย่างนุ่มนวลมีพลัง ที่ตามไปด้วย แล้วก็อย่าท้อแท้หมด ไปอย่างรวดเร็วทุกทิศทุกทาง เหมือน กำลังใจ มีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งอยู่ใน ใบไม้แห้งที่ค่อยๆ หล่น ลงแตะผิวน้ำ พฤษภาคม ๒๕๓ Co กัลยาณมิตร