ประสบการณ์การนั่งสมาธิ : หน้า 34/128

เสด็จมาอีก แล้วก็ลอยไปทางห้องของ ของดวงแก้ว ท่านก็เล่าว่า หลวงพ่อคราวนี้เห็นกันหลายคน ทั้ง “เมื่อก่อนโยมป้ามานั่งธรรมะ อุบาสกอุบาสิกาจึงมีเสียงฮือฮาพูดคุย ที่นี่เวลาสวดมนต์แก้วก็เสด็จมา เป็น ซุบซิบกันใหญ่ ต่างก็ตื่นเต้นที่มีบุญได้ แก้วกายสิทธิ์ที่รักษาพระบรมสารีริกธาตุ เห็นแก้วเสด็จ อยู่บนยอดพระธาตุดอยสุเทพ เขามา วันรุ่งขึ้นพวกพี่เณรได้ไปสนทนา อนุโมทนาบุญที่พวกเรานั่งสมาธิ เขา ธรรมกับโยมป้าถวิลซึ่งขึ้นมาปฏิบัติธรรม เห็นแสงสว่าง เขาก็ชื่นชมบารมีของ ด้วย ปกติทุกๆ เย็นเราก็จะมาสนทนา ธรรมกับโยมป้าอยู่เสมอๆ พี่เณรรู้สึก อบอุ่นใจเมื่ออยู่ใกล้โยมป้า และรู้สึก เหมือนกับว่า ท่านเป็นเหมือนแม่ทีเดียว ท่านมักจะเล่าธรรมะ เล่าประสบการณ์ การสร้างวัดและอะไรต่างๆ อีกมากมาย พวกเรา” เวลาเรานั่งสมาธิได้ดีแม้แต่ เทวดาก็อดที่จะนิ่งเฉยไม่ได้ ยังต้อง มาอนุโมทนาและชื่นชมกับเรา พระ เดชพระคุณหลวงพ่อ ท่านได้เมตตา ตั้งชื่อรุ่นนั้นว่า “รุ่นแก้วปีติ แก้วชม บารมี” ท่านบอกว่า “การกระทำใด ๆ หากการกระทำนั้นเป็นสิ่งที่ดี โลกก็จะ พลอยดีไปด้วย ดังนั้นการที่เราประพฤติ ปฏิบัติธรรม กระแสแห่งความบริสุทธิ์ ใจของเรา ก็จะช่วยกลั่นโลกนี้ให้สะอาด บริสุทธิ์ไปด้วย” นอกจากความรู้และความสุขที่ พี่เณรได้รับจากการปฏิบัติธรรมแล้ว สิ่งที่สำคัญอย่างหนึ่งซึ่งเกิดขึ้นตามมา คือ “กำลังใจ” เมื่อปฏิบัติธรรมทำใจ ให้หยุดนิ่ง ปล่อยใจเข้าไปสู่กลางกาย ภายใน พลังใจของเราก็จะเพิ่มพูนขึ้น จนบางครั้งเพิ่มขึ้นถึงกับมีความรู้สึกว่า “ด้วยพลังใจของเราในขณะนี้ แม้มี ภูเขาหิมาลัยทั้งลูกมาขวางกั้น ก็จะ ให้ฟัง พวกพี่เณรได้ถามการเสด็จมา ที่จะไม่เกิดผลกระทบต่อโลกเป็นไม่มี สามารถทลายมันลงไปได้ เพียงแค่ แรงจากปลายนิ้วสัมผัส” หากเราตั้ง ใจจะทำอะไรแล้วย่อมไม่มีสิ่งใดที่จะเป็น ไปไม่ได้ ทุกอย่างสำเร็จได้ด้วยใจ ความ เราจะไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว เราจะรู้จักคำว่า “พอ” มีความสุขอิ่มเอิบอยู่ภายใน อยู่ในโลกส่วนตัวที่อิสระเสรี ไม่มีอะไรผูกมัด กัลยาณมิตร ๓๒ พฤษภาคม ๒๕๓๘ สำเร็จอยู่ที่ใจเหมือนดังคำกล่าวที่ว่า “ความสำเร็จอยู่แค่เอื้อมนับว่ายังไกล ความสําเร็จอยู่ที่ใจไม่ต้องเอื้อม” บางครั้งที่พี่เณรรู้สึกไม่สบาย ไม่ว่าจะเป็นเพราะปัญหาใดๆ ที่เกิดขึ้น ก็ตาม ทันทีที่พี่เณรนั่งสมาธิปล่อยใจ ให้หยุด นิ่ง อย่างเบาสบาย สักครู่ใจ ก็จะลื่นไหลเข้าไปสู่กลางกายภายใน องค์พระธรรมกายก็จะผุดซ้อนขึ้นมา เรื่อยๆ ต่อเนื่องกันเป็นสาย เกิดความ ชุ่มเย็น โปร่งโล่ง เบา สบาย มีความสุข ความอิ่มเอิบเบิกบานใจจนลืมทุกสิ่ง ทุกอย่าง ไม่น่าเชื่อเลยว่า ปัญหาเมื่อ สักครู่ที่เรามีความรู้สึกว่ามันช่างยิ่งใหญ่ ประดุจขุนเขานั้น บัดนี้ปัญหาทั้งหลาย เหล่านั้นมันหายไปไหนหมด ไม่มีเหลือ อยู่ในใจเลย ใจที่ใสสว่างของพี่เณรได้ ขยายกว้างออกไปอย่างไม่มีประมาณ อ่านต่อหน้า ๓๙