ประสบการณ์การปฏิบัติธรรม : หน้า 32/128

ด้วยกระแสใจที่หยุดนิ่งของเราจะเกิดอิทธิพล ของกระแสแห่งความบริสุทธิ์ที่มีอิทธิพลรุกเงียบ ไปในบรรยากาศขจัดสิ่งที่ไม่บริสุทธิ์ให้หมดสิ้นไป กลางบรรยากาศอันแสนจะบริสุทธิ์บน ในช่วงปิดเทอม เริ่มมีเป็นครั้งแรกตั้ง ยอดดอย ปีนี้น้องเณรทุก ๆ รูปจะได้ แต่ปี ๒๕๓๒ เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน ขึ้นไปปฏิบัติธรรมที่จังหวัดเชียงใหม่ บน ปีแรกเรานั่งธรรมะกันที่อาศรมบัณฑิต ภูเขาสูงล้อมรอบด้วยป่าสนที่สูงตระหง่าน หรือที่เราเรียกกันเล่นๆ ว่า “ดอยเตี้ย” ร่มรื่น สวยงาม เพื่อเป็นการชดเชย เวลาในการสร้างบารมี ในช่วงหลาย เดือนที่ผ่านมา ซึ่งเราอาจจะทำได้ไม่ เต็มที่นัก เพราะทั้งกิจวัตร กิจกรรม และการเรียนบาลี ซึ่งถือว่าจะต้องทุ่มเท เวลาให้พอสมควรทีเดียว พี่เณรว่า กายภายในก็สว่างขึ้นมาอีก ปีถัดมาเราได้มานั่งธรรมะใน อาคารภาวนา ปีนี้ได้มีโอกาสนั่งสมาธิ มากหน่อยประมาณ ๑ เดือน พอนั่ง ได้สัก ๒ อาทิตย์ก็เริ่มได้ผล ใจที่ชัด ส่ายฟุ้งซ่านก็ค่อยๆ หยุดนิ่ง มันค่อยๆ หยุด ไม่ใช่ฮวบฮาบหยุดเลยทีเดียว แต่มันค่อยๆ หยุด ค่อย ๆ นิ่ง พอใจ สงบนิ่งก็ไม่ได้คิดอะไร ตรงกลางกาย มีความรู้สึกว่าเปิดกว้าง แล้วเหมือน มีอะไรดูดเราเข้าไปข้างใน เคลื่อนเข้า ไปเรื่อยๆ เพลินๆ สักครู่พี่เณรก็เห็น ดวงธรรมใสสว่าง ผุดขึ้นมาจากตรง กลาง ดวงธรรมผุดขึ้นมาแล้วก็ขยาย ใหญ่ขึ้น ดวงใหม่ก็ผุดซ้อนขึ้นมาแทน ที่ใสกว่าเดิม สว่างกว่าเดิม ผุดเร็วขึ้น ไปเรื่อยๆ ตอนนี้พี่เณรเหมือนถูกดูด เข้าไปอย่างรวดเร็ว ในที่สุดก็เห็นองค์ พระผุดซ้อนขึ้นมาในกลางดวงใส แล้ว ขยายใหญ่โตขึ้นไปเรื่อยๆ ใหญ่เท่าตัว เรา ใหญ่กว่าตัวเรา ขยายใหญ่ไปเรื่อยๆ มีความสุขอิสระเสรีบอกไม่ถูก ใครจะ เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม ตอนนั้นพี่ เณรเห็นองค์พระธรรมกายชัดใสสว่าง ตลอดเวลา ปีถัดมาได้มีโอกาสขึ้นดอยสุเทพ จังหวัดเชียงใหม่ บรรยากาศที่นี่สบาย ดีมาก ทำให้จิตใจพี่เณรเบิกบานสด ชื่นทั้งวัน ใจสบาย ทำใจให้หยุดนิ่ง ได้เร็ว พอแตะใจเบาๆ สบายๆ ไปที่ กลางกาย ใจก็จะเคลื่อนเข้าสู่ภายใน ขยายเข้าไปเรื่อยๆ ผ่านเข้ากลางดวง ธรรมไปทีละดวง ๆ จนครบ 5 ดวง แล้วก็เห็นตัวเองใสเป็นแก้วนั่งสมาธิอยู่ ทำใจหยุดนิ่งเบาๆ กายก็ขยายใหญ่ ปรากฏแสงสว่างขึ้นมาจากกลางท้อง ขึ้น เกิดดวงธรรมใสยิ่งขึ้นผุดซ้อนขึ้น ที่เรียกว่าดอยเตี้ยเพราะว่า ไม่ได้ไป นั่งบนภูเขา แต่นั่งอยู่ที่วัดในห้องโถง ที่เปิดแอร์เย็นสบายคล้ายๆ กับบรรยา กาศบนดอย นั่งปฏิบัติธรรมกันต่อเนื่อง ๗ วัน ตอนนั้นพี่เณรยังใหม่อยู่ นั่ง ไม่ค่อยได้ผลเท่าไหร่ เนื่องจากตั้งใจ น้องเณรต้องชอบสถานที่แห่งนี้แน่เลย มากไปหน่อยเลยตึงๆ หน้าผาก แต่ หวังว่าน้องเณรคงได้รับความสุขจาก บางรอบที่ปล่อยวาง ไม่ได้ตั้งใจมากก็ การปฏิบัติธรรมกันทุกรูปนะ พี่เณรจำได้ว่า การปฏิบัติธรรม ไม่นานก็หายไป แต่พอใจสบายๆ กลาง มา 5 ดวง สลับกับกายไปจนครบ ๑๘ กัลยาณมิตร mo พฤษภาคม ๒๕๓๘