ราชสีห์ในป่าหิมพานต์ : หน้า 89/128

เมื่อได้หยุดนิ่งไปดูก็เห็นเป็นสัตว์ชนิด หนึ่งที่อยู่ในป่าหิมพานต์เช่นเดียวกัน รูปร่างใหญ่โตมาก เมื่อเปรียบเทียบกับ ช้างในโลกมนุษย์แล้ว ช้างของเราอยู่ แค่ใต้ท้องของราชสีห์เท่านั้นเอง พูด ถึงราชสีห์ใหม่ ๆ แม่นึกว่าคงคล้ายๆ สิงโตในโลกมนุษย์ แต่เมื่อได้ไปเห็น ในกลางนั้น แตกต่างกันมากจนเทียบ กันไม่ได้เลย ราชสีห์กินหญ้าไม่ได้มี ขนตรงหัวที่ฟูๆ เหมือนสิงโต รูปร่าง ใหญ่โตสง่างาม มีขนเป็นสีน้ำตาลแดง เป็นสีใส ๆ ทอแสงเป็นมันระยิบระยับ ทั่วร่าง ขนเรียงตัวเป็นระเบียบไม่พ้น กันยุ่งๆ เหมือนขนตรงหัวสิงโต ขนมี ลักษณะอ่อนนุ่ม เมื่อไ เมื่อได้สัมผัสโดยการ สวมความรู้สึกของใจเข้าไปสัมผัสดู จะ รู้สึกถึงความอ่อนนุ่มลื่นเป็นมันไม่สะดุด ความรู้สึกที่ได้สัมผัส มีรูปร่างเท่าๆ กันและคล้ายกันกับคชสีห์ ต่างกันที่ คชสีห์มีจมูกที่ยื่นยาวออกมาเป็นงวง ความเป็นอยู่ของเขาก็ดูสงบร่มรื่น ไม่มีการแก่งแย่งอาหารเหมือนสัตว์ในโลกมนุษย์ เพราะอาหาร ของเขาไม่มีวันหมดหรือขาดแคลน พิสูจน์ที่ป่าหิมพานต์นี้ และในสวรรค์ ที่บานก็ส่งกลิ่นหอมตลบไปไกล เป็น ก็มีอาหารทิพย์ที่หลวงพ่อเคยให้พวกเรา กลิ่นที่หอมสดชื่น ลานที่อยู่อาศัยของ ไปลองชิม ลองทานอาหารทิพย์กันมา คชสีห์ เป็นลานสะอาดเกลี้ยงเกลาใส แล้ว ไว้ลูกลองไปทานดูบ้างนะจ๊ะ ให้ สว่าง มีแหล่งน้ำที่ใสเป็นกระจก ดู ตั้งใจนั่ง ฝึกหยุดฝึกนิ่งดีๆ นะจ๊ะ ต้นไม้ต้นหญ้าที่ป่าหิมพานต์ ไม่ มีใบไม้ร่วงลงมาใต้ต้นไม้ให้เห็น ไม่มี ใบไม้แห้ง มีแต่ใบไม้เขียวใสสดชื่นดู สว่างไปหมด ดอกไม้สีสวยอ่อนหวาน แล้วล้วนมีแต่ความสุขสดชื่น นอกจาก คชสีห์แล้ว ยังมีสัตว์ในป่าหิมพานต์ที่ มีรูปร่างหน้าตาแปลกๆ อีกมากมายดัง เช่น ติณราชสีห์ หรือ ราชสีห์กินหญ้า ราชสีห์กินหญ้า หรือติณราชสีห์ กัลยาณมิตร คล้ายงวงของช้าง แต่ของติณราชสีห์ มีจมูกยาวแต่ไม่ยื่นยาวออกไป ปาก จะคล้ายปากของมนุษย์ มีฟันที่เรียบ สะอาดขาวใส เรียงกันแน่นเป็นระเบียบ สวยงาม ตาของราชสีห์คล้ายตาของ มนุษย์ มีใบหูยาวแนบขนานไปกับศีรษะ ไม่กางออกเหมือนของสัตว์ทั่วไปในโลก มนุษย์ รูปร่างส่วนหน้าอกกว้างใหญ่ดู แข็งแรง ขาหน้าตรงยื่นเหยียดตรงดู สง่างาม ขาหลังก็ดูแข็งแรง ขาหลัง ยาวกว่าขาหน้า เพราะมีส่วนที่ติดกับ สะโพกเป็นส่วนโค้งยาวรับกับสะโพกที่ ดูผึ่งผายแข็งแรง มีหางยาวพองาม ปลายหางมีพุ่มลักษณะคล้ายดอกบัวตูม กับขามีลักษณะคล้ายดอกบัวตูมเช่น เดียวกัน เมื่อลองขึ้นไปขี่บนหลังของ ราชสีห์กินหญ้า แล้วให้เขาเคลื่อนที่ไป ๘๗ พฤษภาคม ๒๕๓๘