ข้อความต้นฉบับในหน้า
ก็ได้เข้ามากราบที่ตรงหน้าอาสนะที่
พระนั่งอยู่
ดีทุกประการจ้ะ คุณโยม
“ดิฉันยังประทับใจถึงการ
“พระคุณเจ้า ชื่อพระโสณะ
ที่เดินทางมาจากแคว้นอวันที่ใช่
อธิบายขยายความในธรรมดาถาบท
“ภัทเทกรัตตคาถา" ซึ่งพระบรม
ไหมคะ
ศาสดาทรงประทานแก่พุทธสาวก
“ใช่แล้วจ้ะ คุณโยม
แต่มิได้ทรงชี้แจงรายละเอียด พระ
“พระคุณเจ้าบวชมาพรรษา
ภิกษุทั้งหลายจึงไปกราบเรียนถาม
แล้วเจ้าคะ”
ท่านพระมหากัจจายนะ ให้ท่าน
“อาตมาเพิ่งบวชเป็นพระได้
อธิบายขยายรายละเอียดให้ฟังเป็น
ไม่ควรคำนึงถึงสิ่งที่ล่วง
ไปแล้ว ไม่ควรมุ่งหวังให้
มากนักในสิ่งที่ยังมาไม่
ถึง ควรใส่ใจแต่ในการ
เพียงพรรษาเดียวจ้ะ คุณโยม
ที่เข้าใจชัดเจนแจ่มแจ้ง ต่อมาพระ
“พรรษาเดียวหรือเจ้าคะ ดิฉัน
พุทธองค์ทรงทราบเรื่องที่ภิกษุทั้ง
เลื่อมใสในปฏิปทาของพระคุณเจ้า หลายกราบทูลให้ฟัง ทรงตรัส
เหมือนดังว่าพระคุณเจ้าบวชมาสัก สรรเสริญท่านพระมหากัจจายนะ
๑๐ พรรษา
ว่า เป็นเลิศด้านขยายความย่อให้
ท่านมหาอุบาสิกากล่าวด้วย พิสดาร
งานที่มีอยู่เฉพาะหน้า
อันจะยังผลให้เกิด
ประโยชน์ทั้งในชาตินี้
ความเคารพนบนอบ แล้วจึงถามไถ่
ถึงการบวชของพระว่า เป็นสิทธิ
วิหาริกของใคร พอพระเอ่ยชื่อพระ
ท่านมหาอุบาสิกาวิสาขาฝาก
ความระลึกถึงนมัสการมายังพระ
อุปัชฌาย์มหากัจจายนะ แล้วก็กราบ
อุปัชฌาย์ “มหากัจจายนเถร” ท่าน
มหาอุบาสิกาวิสาขาก็กล่าวขึ้นมาด้วย
นมัสการพระภิกษุสงฆ์รูปอื่นต่อไป
จนได้เวลาพระสังฆเถระกล่าว อนุ
ชาติหน้า และ
ประโยชน์อย่างยิ่ง
ความยินดี
โมทนาคาถา พระจึงได้ลาท่านมหา
คือพระนิพพาน
“พระมหากัจจายนเถร พระ
อุปัชฌาย์ของพระคุณเจ้า ในอดีต
ก่อนบวชท่านเคยเป็นราชปุโรหิตของ
พระเจ้าจัณฑปัชโชติ ในกรุงอุชเชนี
ใช่ไหมเจ้าคะ
“ใช่แล้วจ้ะ คุณโยม
“ดิฉันไม่ได้มีโอกาสไปกราบ
นมัสการท่านเป็นเวลานานมากแล้ว
ไม่ทราบว่าตอนนี้ท่านไปจำพรรษา
อยู่ที่แคว้นอวันที่ ท่านมีความผาสุก
ดีหรือเปล่าเจ้าคะ"
“ท่านอุปัชฌาย์มีความผาสุก
อุบาสิกากลับพระอารามเชตวันฯ
พร้อมกับพระภิกษุสงฆ์รูปอื่นๆ”
อุบาสิกาโสณมารดาเมื่อได้
ฟังพระโสณะเล่าจบลง ก็เกิดความ
สนใจในธรรมคาถาบท “ภัทเทกรัตต
คาถา" จึงได้กราบเรียนขอให้พระ
มหากัจจายนเถระแสดงให้ฟัง
“ได้สิอุบาสิกา” พระมหา
กัจจายนะรับค่า แล้วจึงแสดงเนื้อ
ความในพระคาถาพอเป็นสังเขป
“พระผู้มีพระภาคตรัสสอน
ถึงพระคาถาบทนี้ว่า ไม่ควรคำนึงถึง
กัลยาณมิตร
๑๐๑
พฤษภาคม ๒๕๓๘