การค้นพบความสุขจากสมาธิ : หน้า 54/128

คนทั่วไปมักไม่ค่อยรู้จักกับคำว่า เชียงใหม่ จึงโทรศัพท์ติดต่อแล้วก็มา สบาย รู้จักแต่คำว่าเพลินๆ เพลินกับ การเลี้ยงลูก เล่นกับหลาน เพลินกับ งาน เพลินกับการไปท่องเที่ยว เพลิน กับการกิน เพลินกับการแต่งเนื้อแต่ง เลย มานั่งสมาธิ วันสองวันแรก ทรมานเอาการเพราะไม่เคยมานั่งเฉยๆ อย่างนี้ พอผ่านเข้าวันที่ ๓ นั่งสมาธิ แล้วจิตดื่มต่ำมาก จึงค้นพบว่าความ ตัว แต่ไม่รู้จักคำว่าสบายหรือสุขจริงๆ สบายและความสุขที่แท้เกิดจากสมาธิ เป็นอย่างไร พบแล้ว! ณ โครงการปฏิบัติธรรมพิเศษ รุ่นที่ ๖๘ (๒๖ มี.ค. - 9 เม.ย. ๒๕๓๘) กัลยาณมิตรใหม่ท่านหนึ่งชื่อ กัลฯเริง นี่เอง นี่คือสิ่งที่เธอขาดสิ่งที่เธอแสวง หา เธอนั่งสมาธิดีมาก ปีติ น้ำตาไหล ทีเดียว “หากรู้จักความสบายอย่างนี้ แล้ว การดำเนินชีวิตต่อไปเราจะมี ฤดี มานั่งสมาธิร่วมกับโครงการฯเป็น ความสุขมาก ทำงานเหมือนเดิม แต่ ครั้งแรก เธอเล่าว่าชีวิตของเธอสบาย จะทุกข์น้อยกว่าเดิม” มาก ฐานะดี งานการก็ไม่ต้องทำอะไร สมาเสมอ บางท่านเวลานั่ง มาก มีครอบครัวดี สุขสบายดี ใช้เวลา สมาธิ ก็มีสติและทำสบายได้ แต่ได้ แค่ช่วงเดียวแล้วก็เริ่มเผลอสติ เริ่มทำ อย่างไม่สบายอีก จึงยังไม่ได้ผลแห่ง ใจหยุดใจนิ่งเท่าที่ควร บ้างก็นั่งสมาธิ ทำสมาธิไม่ต่อเนื่อง นั่งวัน หยุดไป หลายวัน ส่วนหนึ่งไปเที่ยวรอบโลก พอทัวร์เสร็จ ก็ได้คิดว่าไม่เห็นมีความสุขเพิ่มขึ้นมา เลย รู้สึกว่าเหมือนชีวิตเราขาดอะไร อย่างหนึ่ง ครุ่นคิดทบทวน รถก็มี บ้านก็มี ครอบครัวก็มี เพื่อน การเงิน ตำแหน่งหน้าที่เราก็มีหมด เอ...เรา ร่างกายต้องการน้ำ อาหาร อา ขาดอะไร จึงค้นคว้าแสวงหาต่อจน กาศ ทุกวันฉันใด จิตใจก็ต้องการ กระทั่งวันหนึ่งได้ไปเปิดหนังสือวารสาร สมาธิความสงบใจทุกวันฉันนั้น และ กัลยาณมิตร ทราบว่ามีการฝึกสมาธิที่ ควรรักษาใจประคองใจตั้งแต่ตื่นนอน กัลยาณมิตร ๕๒ พฤษภาคม ๒๕๓๘ จนกระทั่งเข้านอน ทำไปเรื่อยๆ ฝึกใจ หยุดนิ่งมีสติ มีความสงบไปเรื่อยๆ เดินทำ นั่งทำ นอนทำ สะสมไปเรื่อยๆ ไม่มีใครเก่งตั้งแต่เกิด แรกเกิดก็ไม่ ได้พูดได้เลย วิ่งได้เลย ทุกอย่างเกิด จากการเรียนรู้ ฝึกฝนทำให้ชำนาญ ฝึกบ่อยๆ ทำบ่อย ๆ ต้นไม้ใหญ่สิบ คนโอบเกิดจากเมล็ดพืชเมล็ดเดียว ตึกสูงร้อยชั้นเกิดจากก้อนกรวดหิน