การปฏิบัติธรรมที่สวนบัว : หน้า 68/128

อาทิตย์ละ ๒ ครั้ง ๓ ครั้ง ๔ ครั้ง เพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ ขนนกยูง เป็นประธาน และก็เป็นความประทับใจ จนถึงขั้นที่จะต้องนั่งทุกวันแล้ว ก็เลยเปลี่ยนสถาน ครั้งแรกในชีวิตของพี่เช่นเดียวกัน ที่ได้เห็นคลื่น ที่จากที่วัดปากน้ำมานั่งที่บ้านแทน นั่งธรรมะด้วย พลังของพุทธศาสนิกชนที่มีศรัทธาอย่างมั่นคงใน ความสม่ำเสมอทั้งๆ ที่ตอนนั้นยังมีดอยู่ คือยังไม่ พระพุทธศาสนา พี่มีความรู้สึกว่า การร่วมบุญ เห็นอะไรเลย แม้แต่ศูนย์กลางกายหรือความสว่าง ในครั้งนั้นเป็นบุญพิเศษที่มีอานิสงส์มากมายเกิน แต่พี่มีความเชื่อมั่นและศรัทธาในองค์หลวงพ่อวัด กว่าจะเปรียบ ที่เป็นเช่นนี้เพราะพี่สังเกตได้จาก ปากน้ำมาก มั่นใจว่าสิ่งที่กำลังกระทำนี้เป็นความ การที่หลวงพ่อนำให้พวกเรานั่งสมาธิ ทำใจให้ใสๆ ถูกต้องที่เหนือความถูกต้องใดๆ ในโลกนี้ ก่อนพิธีทอดกฐิน เป็นวิธีการที่ไม่เคยพบจากที่ไหน พอเกิดความเชื่อมั่นขึ้นมาแบบนี้แล้ว ก็ยิ่ง มาก่อนเลย พอพวกเรานั่งสมาธิจนใจหยุดนิ่งใส มีแรงบันดาลใจนั่งต่อไปเรื่อยๆ อยากให้ใจสงบ สว่างดีแล้วท่านจึงนำกล่าวทอดกฐิน รู้สึกว่าอิ่มใจ อยากให้ใจสว่าง อยากให้ประสบการณ์มันดีขึ้น และได้บุญมาก เพราะใจไม่ถูกกระทบกระทั่งเลย นั่งมองดูเราอยู่ คือมีใจทุ่มเท มุ่งมั่นและมีความเพียรพยายาม แม้ จะเหลียวมองไปทางไหนก็พบเห็นแต่สีขาวบริสุทธิ์ ว่าจะเพิ่งเริ่มปฏิบัติ ใจยังไม่หยุดนิ่งเต็มที่ แต่ก็ ความสะอาด ความเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่พลุก รู้สึกได้ว่าจิตใจของเราเริ่มคายความหยาบกระด้าง พล่านจอแจเหมือนที่ต่างๆ ที่เคยพบเห็นมา มองเห็น หลวงพ่อท่าน เห็นเป็นองค์ จริงๆ ที่มี เลือดเนื้อมี ออกไป กลับได้ความนุ่มนวล ละเอียดอ่อน และ หลังจากเกิดความประทับใจครั้งแรกในการ ความสงบสุขเข้ามาแทนที่ สะสมไว้เหมือนกับเบี้ย เข้าร่วมกิจกรรมที่วัดพระธรรมกายแล้วคุณเสาวณี ชีวิต และมีรัศมี ใต้ถุนร้าน เพียงเท่านี้ก็มีกำลังใจแล้ว คือคล้ายๆ ก็ไม่ละเว้นโอกาสที่จะไปร่วมกิจกรรมบุญทุกวันอา สว่างไสวไปทั่ว กับว่าแม้ในขณะนั้นประสบการณ์ภายในจะเกิดขึ้น ทิตย์ต้นเดือน และต่อมาได้มีโอกาสทราบข่าวเรื่อง หอ นึกสงสัย ช้าๆ จนยังไม่เห็นชัดเจน แต่เรารู้ว่าวิธีนี้ถูกต้อง การปฏิบัติธรรมพิเศษนอกสถานที่ขึ้น จึงได้สมัคร จะสามารถนำพาเราให้พ้นจากความทุกข์ได้ ก็มุ่ง ไปปฏิบัติธรรมร่วมกับเหล่ากัลยาณมิตรที่สวนบัว มั่นเพียรพยายามปฏิบัติไป แม้จะเห็นแต่ความมืด จ.เชียงใหม่ หลวงพ่อเป็น ก็นั่งดูความมืดไป พอใจที่จะยึดวิธีที่ถูกต้องเป็น ในใจว่า ใคร ทำไมถึงมี หลัก และผลที่ก้าวหน้าจะต้องเกิดขึ้นกับเราแน่ไม่ ได้วิธีการเลี้ยงลูก รัศมีสว่างอย่าง วันใดก็วันหนึ่ง” สัมผัสวัดพระธรรมกาย “ขึ้นไปปฏิบัติธรรมที่สวนบัวครั้งแรกนั้นประ ทับใจมาก ประทับใจพี่เลี้ยง ประทับใจมากที่สุด คือประทับใจพระอาจารย์ ท่านตั้งใจสอนพวกเรา เป็นเพราะความพากเพียรฝึกหัดปฏิบัติธรรม มาก ความท้อแท้ผิดหวังไม่มีอยู่ในใจของท่านเลย อย่างค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป ทำให้จิตใจของคุณ คือพวกเรานะคะ บางคนก็เพิ่งเริ่มปฏิบัติธรรม เสาวณีค่อยซึบซาบรับรู้ถึงคุณค่าแห่งการสร้างบุญ บางคนก็ยังวางใจไม่เป็น บางคนก็เครียดฟุ้งซ่าน กุศล อันเป็นสื่อนำใจให้เกิดความชุ่มชื่น เอิบอิ่ม นึกนิมิตไม่ออก พระอาจารย์ท่านก็แนะนำ พวก ปีติสุข พร้อมที่จะเปิดใจรับกระแสแห่งบุญเข้าสู่ เราอยู่ที่สวนบัวกัน 5 วันนะคะ วันแรกท่านสอน ชีวิตได้อย่างไร้ข้อแม้ใดๆ อย่างไร วันสุดท้ายท่านก็ยังคงสอนอย่างนั้น คือ “อาจจะเป็นเพราะว่ากระแสใจที่ใฝ่บุญเป็น ความหวังของท่านไม่หมดไปเลย จนวินาทีสุดท้าย เหมือนแม่เหล็กที่ดึงดูดโอกาสดีๆเข้ามาสู่ชีวิตเพราะ เพื่อที่จะให้พวกเราเข้าถึงธรรม ท่านจะพูดให้ ในช่วงนั้น เพื่อนคนหนึ่งชื่อคุณยงยศได้มาชวนให้ กำลังใจตลอดเวลา ได้เห็นถึงความใส่ใจที่ท่านมี ไปร่วมทอดกฐินที่วัดพระธรรมกาย จำได้ว่าเป็น ต่อพวกเราแล้วทำให้เกิดความตั้งใจมั่นที่จะปฏิบัติ กฐินที่ยิ่งใหญ่มาก มีคุณยายอาจารย์อุบาสิกาจันทร์ ให้ได้ผลดี ให้สมกับที่ท่านตั้งความหวังไว้ แล้ว กัลยาณมิตร ๖๖ พฤษภาคม ๒๕๓๘