การโจรกรรมและการฟังธรรม : หน้า 105/128

เพื่อจะเข้าร่วมกระทำโจรกรรม ขน ของพระโสณกุฏิกัณณเถระในขณะ จึงว่ากล่าวหญิงรับใช้ไปว่า ทรัพย์ออกจากบ้านอุบาสิกาโสณ นั้น เมื่อเห็นอุบาสิกาโสณมารดานั่ง “โง่นักเชียว นางกาลีเอ้ย มารดา โดยหัวหน้าโจรได้สั่งการให้ ฟังธรรมอยู่ด้านหน้า ก็รีบเข้าไปหา เอ็งคงเข้าใจว่าเงินทั้งหมดของข้า ลูกน้องช่วยกันขนทรัพย์ออกจากบ้าน ด้วยอาการตกใจกลัว และตนเองจะเข้าไปคุมเชิงอยู่ที่วัด “นายแม่...นายแม่เจ้าขา..... ฟังอยู่นี่ใช่ไหม ทรัพย์สมบัติทั้ง โดยหมายใจว่า หากอุบาสิกาโสณ หมด....หมดเจ้าค่ะ” นางละล่ำละลัก มารดาทราบเรื่องแล้วผลุนผลันออก พูด จากวัด ด้วยความรักในทรัพย์สมบัติ นั้นมีค่ามากกว่าธรรมะที่ข้ากำลัง ฝ่ายอุบาสิกาโสณมารดาได้ หลายไม่ได้ทำให้ข้ามีความสุขอย่าง แท้จริงเลย ธรรมะต่างหากเล่า ที่ ทำให้ข้าพบความสุข เพราะฉะนั้น ที่พวกตนกำลังขโมยอยู่ ตนก็จะฆ่า ยินเสียงขัดจังหวะฟังธรรมของนาง เอ็งอย่ามาขัดจังหวะการฟังธรรม เสียทันที เพื่อป้องกันไม่ให้นาง รับใช้ ก็ขัดใจไล่ให้นางกลับไปเฝ้า ของข้าเลย จงกลับไปเสียเถิด ถ้า เข้าไปขัดขวางได้ บ้านตามเดิม พวกโจรมันเห็นว่าเงินดีกว่าธรรมะ พวกโจรทั้งหลายต่างช่วย “โธ่..นายแม่เจ้าคะ พวกโจร แล้วก็ให้พวกมันชนกันเอาไปตาม กันขนเงินออกจากห้องเก็บเงินใน มันกำลังขนเงินของนายแม่ไปหมด ใจเถิด” บ้านโสณมารดาเศรษฐีนีแห่งกุรุร แล้วเจ้าค่ะ ดิฉันต้องรีบมาเรียนให้ พระนคร เหมือนหนึ่งว่าขนเงินออก นายแม่ทราบ จะได้รีบกลับไปไล่ จากท้องพระคลังหลวง ฝ่ายนาง พวกโจรออกไป” นางกาลีกลับสู่เรือนตามคำ สั่งของนายด้วยจิตใจละห้อยละเหี่ย นึกเสียดายเงินที่พวกโจรขึ้นไปแทน กาลีหญิงรับใช้เฝ้าบ้าน เมื่อเห็น เศรษฐีนีโสณมารดาฟังความ ผู้เป็นนายจับใจ พอมาถึงเรือนยัง พวกโจรกระทำการอย่างอุกอาจ แล้ว ก็มิได้เดือดร้อนใจในคำบอก มิทันจะได้นั่งลงพักให้หายเหนื่อย เช่นนั้นก็ตกใจ รีบวิ่งออกจากบ้าน เล่านั้น แต่ขัดใจที่หญิงรับใช้มา มองเห็นพวกโจรกลุ่มเดียวกันกระทำ ตรงไปยังปะรำสถานที่แสดงธรรม ขัดจังหวะในการฟังธรรมมากกว่า การงัดแงะ พังประตูห้องเก็บทองคำ พฤษภาคม ๒๕๓๘ ๑๐๓ กัลยาณมิตร