ความสำคัญของการไม่ประมาท : หน้า 17/128

เจ็บ พระมุนีสัมมาสัมพุทธเจ้ารับสั่ง ทีเดียว อโรคยา ปรมา ลาภา การ ไม่มีโรคนี่แหละ เป็นลาภอย่างยิ่ง การมีโรคกับไม่มีโรคเป็นของ สำคัญ ถ้าไม่มีโรคจะทำอะไรทำ สำเร็จหมด ถ้ามีโรคจะประกอบ เป็นเนืองนิตย์ไม่ขาดสาย ไม่ประ มาทในกายบริสุทธิ์ ไม่ประมาทเหล่า นี้เป็นความไม่ประมาทเผิน ๆ เป็น ความไม่ประมาทของคนมีปัญญาไม่ ละเอียดนัก มีปัญญาหยาบ ถ้าว่า ไม่ประมาทจริง คือไม่ประมาทใน การงานอันใดหมดไม่สำเร็จสักอย่าง การทำใจให้หยุด ให้นิ่ง ทำใจให้ หนึ่ง การปกครองก็ไม่สำเร็จเพราะ หยุดนิ่งอยู่ศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำ มีโรคเสียแล้ว การเล่าเรียนก็ไม่ ให้เป็นกายมนุษย์ ใสบริสุทธิ์ ทำใจ สำเร็จเพราะโรคเข้าประจำกายเสีย ให้หยุดนิ่งจนกระทั่งเห็นดวงใสเท่า ไปหน้า ไม่มีถอยหลังเลย ดังนั้น เรียกว่าคนฉลาด นั้นเรียกว่าฉลาด จริงๆ ละ ไม่เผลอจริงๆ ละ การ ไม่เผลอเช่นนั้นแหละ จะเข้าถึงดวง ธรรมเป็นลำดับไป จะเข้าถึงดวง ศีลเป็นลำดับไป หยุดอยู่ศูนย์กลาง ดวงศีลถูกส่วนเข้า ไม่เผลอในการ หยุดอยู่นั้น จะเข้าถึงดวงสมาธิ หยุดอยู่ศูนย์กลางดวงสมาธิ ไม่เดิน เล่อเผลอตัว เข้าถึงดวงปัญญา หยุดอยู่กลางดวงปัญญา ไม่เผลอ เดินหน้าไปอย่างเดียวไม่ถอยหลัง กลับ หยุดนิ่งอยู่กลางดวงปัญญา ไม่เผลอแล้วจะเห็นดวงวิมุตติ หยุด อยู่ศูนย์กลางดวงวิมุตติอีก ไม่เผลอ ถ้าว่าไม่ประมาทจริง คือไม่ประมาทในการ ทำใจให้หยุดให้นิ่ง ทำใจให้หยุดนิ่งอยู่ ศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ แล้วก็จะเห็นดวงวิมุตติญาณทัสสนะ หยุดนิ่งอยู่ในกลางดวงวิมุตติญาณ ทัสสนะอีก ไม่เผลอแล้วจะเห็น ไม่ประมาทในอะไร ไม่ประมาทใน การรักษาสุจริต ละทุจริตเสีย ทำ สุจริตให้เกิดมีเสมอไป ไม่ประมาท ติดได้ขนาดนั้นไม่ทำให้หลุดเลย นั่ง แล้ว ทุกอย่างทำกิจการอันใด จะ ประกอบอาชีพอันใดไม่สะดวกทีเดียว แล้วก็ไม่ปล่อยละ ทีนี้ นั่ง นอน กิน เพราะมีโรคประจำกายเสียแล้ว ถ้า ดื่ม ทำ พูด คิด อุจจาระ ปัสสาวะ ว่าไม่มีโรคก็ได้ชื่อว่าเป็นลาภอย่างยิ่ง ชำเลืองไว้เสมอ มองอยู่เสมอ ใจ เหตุนี้ ความไม่ประมาทนะ จรดอยู่เสมอไม่เผลอกันละ ไม่ให้ใจ ในการละความเห็นผิด ทำความเห็น ถูกให้มีเสมอไป ไม่ประมาทในกาย ทุจริต วจีทุจริต มโนทุจริต ทำให้ กายสุจริต วจีสุจริต มโนสุจริต มี หลุดทีเดียวจากดวงธรรมที่เกิดขึ้นนั้น ไม่ให้ใจหลุดทีเดียว ติดทีเดียว ถ้า นอน เดิน ยืน เว้นไว้แต่หลับ นั่น ประพฤติตนเขาเรียกว่า สาตติกา นิจจ์ ทฬหปรทุกมา ผู้มีความเพียร ก้าวหน้าหมั่นเป็นนิตย์ มีผลเจริญ ดวงจันทร์เท่าดวงอาทิตย์ ถ้าเห็น กายมนุษย์ละเอียด ถึงกายมนุษย์ ละเอียดแล้ว ใจของกายมนุษย์ ละเอียดก็หยุดอยู่ศูนย์กลางดวงธรรม ที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ละเอียด ไม่ เผลอเหมือนกัน เห็นดวงธรรมานุ ปัสสนาสติปัฏฐานอย่างนี้แหละ จน กระทั่งถึงตลอดกายทิพย์ กายทิพย์ ละเอียด กายรูปพรหม กายรูป พรหมละเอียด กายอรูปพรหม กาย อรูปพรหมละเอียด กายธรรม กาย ธรรมละเอียด กายโสดา กายโสดา ละเอียด กายสกทาคา กายสกทา คาละเอียด กายอนาคา กายอนา คาละเอียด กายอรหัต กายอรหัต ละเอียด มาถึงพระอรหัตละเอียด พฤษภาคม ๒๕๓๘ กัลยาณมิตร ๑๕