กำไรแห่งชีวิต : หน้า 41/128

กําไรแห่งชีวิต ต่อจากหน้า ๓๒ ทำให้มองเห็นสาเหตุของปัญหารวม ขยายออกไปเรื่อย ๆ ทำให้เกิดเป็นแรง ทั้งวิธีการแก้ไขปัญหานั้นๆ ได้อย่าง บันดาลใจแก่บุคคลที่พบเห็นอยากที่ ง่ายดาย และก็ไม่คิดว่าสิ่งนั้นเป็นปัญหา จะกระทำความดีตามไปด้วย เมื่อเรา นี่คือความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับพี่เณรจริงๆ มีความสุขๆ ก็จะขยายกว้างออกไป ครั้นเมื่อออกจากสมาธิ พี่เณรก็พร้อม เรื่อยๆ จากศูนย์กลางกายของเรา ไป ที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่ สัมผัสกระแสใจของผู้อื่น ก็จะพลอย ว่าสิ่งนั้นจะยิ่งใหญ่หนักหนาสักเพียงไร ให้ผู้อื่นมีความสุขไปด้วย เหมือนเรา ก็ไม่รู้สึกหวั่นไหว แต่กลับมีดวงใจที่ ขึ้นไปบนที่สูงกลางทะเล แล้วโยน เปี่ยมไปด้วยพลังใจ มีความสุขความ ก้อนหินลงไปในน้ำก็จะเกิดกระแสคลื่น เบิกบาน เมื่อผู้อื่นมาพบเห็นเราเขาก็ กระทบกันไปเรื่อย ๆ ไม่มีที่สิ้นสุดจน จะพลอยมีความสุขความเบิกบานไปด้วย ถึงฝั่ง” การปฏิบัติธรรมจะส่งผลดีให้กับ ตัวของเราเองก่อน แล้วยังมีผลกระทบ น้องเณรเห็นไหมว่า การปฏิบัติ ธรรมมีประโยชน์อย่างมากมายมหาศาล ต่อคนข้างเคียงอีกด้วย พระเดชพระ คุณหลวงพ่อท่านบอกว่า “ด้วยกระแส ใจที่หยุดนิ่งของเรา จะเกิดอิทธิพลของ ทั้งต่อตัวของเราเองและต่อผู้อื่น พี่เณร เคยได้ฟังญาติโยมหลายท่านเล่าผล การปฏิบัติธรรมที่ดีให้ฟัง ท่านเหล่า กระแสแห่งความบริสุทธิ์ที่มีอิทธิพล นั้นบอกว่า “เห็นพระธรรมกายสว่างไสว รุกเงียบไปในบรรยากาศ ขจัดสิ่งที่ไม่ อยู่ตลอดเวลา แม้จะล้างหน้าแปรงฟัน บริสุทธิ์ให้หมดสิ้นไป แม้จะไม่ได้เห็น ด้วยตาก็ตาม แต่สามารถสัมผัสได้ด้วย ใจ เมื่อเรามีความดี ความดีนั้นก็ ก็เห็น เหมือนกับว่าล้างพระพักตร์ ของพระธรรมกายด้วย มีความรู้สึกว่า ตัวเองเป็นพระธรรมกาย” พฤษภาคม ๒๕๓๘ ๓๙ กัลยาณมิตร มาย แม้เขามีภารกิจในทางโลกมาก แต่ภารกิจเหล่านั้น ก็ไม่เป็น อุปสรรคในการปฏิบัติธรรม ซึ่งหันย้อน มาดูตัวเราเอง ภารกิจในแต่ละวันของ เรานั้น ก็เป็นภารกิจที่เป็นบุญกุศลทั้ง นั้นเลย แต่ภารกิจของญาติโยมนั้น ไม่ค่อยจะเอื้ออำนวยต่อการทำใจให้ หยุดให้นิ่งเท่าไรนัก ทำไมผลการปฏิบัติ ของเขาถึงอยู่ในระดับที่จัดว่าดีมากๆ ทีเดียว พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่าน ได้แนะนำให้พวกเราหันกลับมาพิจารณา ตัวเองอย่างจริงจังและจริงใจว่า ทำไม การปฏิบัติธรรมของเราจึงไม่ได้ผลเท่า ที่ควรจะเป็น ไล่ตั้งแต่เรื่องของ “ความ สมัครใจ” เราต้องถามตัวเองให้ได้ก่อน ว่าเราสมัครใจที่จะเข้าถึงพระธรรมกาย จริงรึเปล่า ถ้าสมัครใจที่จะเข้าถึงพระ ธรรมกายจริงๆ จะต้องประคองใจไว้ ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ทำให้ได้ตลอดทั้งวันทั้งคืน ทั้งหลับทั้ง ตื่น ยืน เดิน นั่ง นอน ไม่ว่าจะทำอะไร อย่าให้ใจหลุดจากกลาง อย่าให้สูญ เสียการทำใจให้หยุด นิ่ง โดยไม่มีข้อ แม้ข้ออ้าง หรือเงื่อนไขใดๆ ๗ ตลอดเวลา นอกจากเรื่องของ “ความสมัคร ใจ” แล้ว “วิธีการที่ถูกต้อง” ก็เป็นสิ่ง สำคัญมากที่จะต้องทำให้ได้ตรงตาม แบบแผนที่หลวงพ่อท่านวางเอาไว้ด้วย คือ “ให้หยุด นิ่ง เฉย อย่างเบาๆ สบาย ให้ต่อเนื่อง มีอะไรให้ดูก็ดูไป ดูไปเรื่อย ๆ อย่างสบายๆ โดยไม่ต้อง คิดอะไรทั้งสิ้น อย่างนี้ แค่นี้เท่านั้น” บางคนดูเบาไม่ปฏิบัติตาม แม้นั่งไป เป็น ๑๐ ปีก็ยังไม่ได้ผล แล้วก็มาบ่น “นั่งแล้วไม่เห็นมีอะไร” เพราะเขาทำ ผิดวิธีจึงไม่ได้ผล เมื่อไม่ได้ผลก็เหมา เอาว่า ที่คนอื่นเขาเห็นธรรมะกันนั่น