ธรรมที่ปรากฏแก่พราหมณ์ : หน้า 12/128

ท่าอากาศให้สว่างฉะนั้น นี่เป็นธรรม ที่ลึกซึ้งไม่ใช่เป็นของรู้ถึงได้ง่าย ๆ ถึงได้ยากนัก ธรรมทั้งหลายที่ปรากฏแก่ พราหมณ์นั้น เราควรจะรู้ ธรรม อะไรที่ปรากฏแก่พราหมณ์นะ และ ก็บอกลักษณะท่าทางไว้ให้เสร็จ เสมือนดวงอาทิตย์ขึ้นไปแล้วกำจัด ความมืดท่าอากาศให้สว่าง นี้เป็น ข้อใหญ่ใจความสำคัญนัก จะเอา ธรรมตรงไหน ดวงไหน ขึ้นไหน อันไหนกัน ธรรมที่เกิดขึ้นแก่ พราหมณ์นะ ถ้าว่าไม่รู้จักธรรมดวง นั้น ฟังไปเถอะ สักร้อยครั้งก็ไม่ได้ เรื่อง ไม่ได้เรื่องไม่ได้ราวทีเดียว อุทานคาถานี้ลึกซึ้งอยู่ไม่ใช่ของง่าย เผอิญจะต้องกล่าวไว้ย่อไม่ให้กล่าว พิสดาร เรียกว่า อุทานคาถา ธรรม ที่ปรากฏแก่พราหมณ์นะ เป็นมนุษย์ เป็นหญิงก็ดี ชายก็ดี ทั้งคฤหัสถ์ บรรพชิตไม่ว่าที่ปรากฏอยู่บัดนี้ มี ตัวเชียวนะ ติดอยู่กับใจของบุคคล นั้น สว่างไสว ถ้าปฏิบัติดีๆ เหมือน ดวงอาทิตย์ในกลางวันเชียวนะ แจ่ม ถ้าอยู่เสมอ แต่ว่าใจนั้นต้องจรดอยู่ กับธรรม ถ้าว่าใจไม่จรดอยู่กับ ธรรมหรือธรรมไม่ติดอยู่กับใจละก็ ความสว่างนั้นก็หายไปเสีย เหมือน อย่างตามประทีปในเวลากลางวัน ประทีปอย่างย่อมๆ ความสว่างก็น้อย ประทีปนั้นขยายออกไปความสว่าง ก็ขยายออกไป อย่างนั้นแหละฉันใด นั่นแหละได้ชื่อว่าธรรมนั้นปรากฏแก่ มนุษย์คนนั้นแล้ว ถ้าว่ากายมนุษย์ละเอียด ใจ มนุษย์ละเอียดก็ติดอยู่ที่ศูนย์กลาง ดวงธรรมที่ทำ ให้เป็นกายมนุษย์ละ เอียดนั้น สองเท่าฟองไข่แดงไก่ ได้ ชื่อว่าธรรมนั้นปรากฏแก่กายมนุษย์ ละเอียดนั้นแล้ว ถ้าว่าเป็นกายทิพย์ ใจก็ไปติดอยู่ที่ศูนย์กลางดวงธรรมที่ ทำ ให้เป็นกายทิพย์ ถ้าว่าไม่ติดอยู่ ในธรรมดวงนั้น ไม่เห็นธรรมดวง เมื่อใดธรรมทั้งหลายปรากฏชื่นแก่ พราหมณ์ มูมีความเพียรเพ่งอยู่ พราหมณ์นั้นย่อมกำจัดมืดเสียได้ ดารงอยู่เหมือนดวงอาทิตย์อุทัย นมา กำจัดความมืด ทำอากาศให้สว่าง ฉะแน ธรรมบังเกิดขึ้นกับใจบ้างไหม ที่ ปรากฏอยู่เสมอนะ บางคนก็มีบาง คนก็ไม่มี ที่ไม่มีนั้นเทียบด้วยคนตา ธรรมก็มีหลายดวง สว่างต่างกัน นั้นแจ่ม ได้ชื่อว่าธรรมยังไม่ปรากฏ บอด ที่ธรรมปรากฏขึ้นแล้วนะเทียบ อย่างนั้นเหมือนกัน ด้วยคนตาดี เรื่องนี้พระองค์ทรงรับ สั่งในเรื่องธรรมว่า ทิกูชิธมฺมสุขวิหารี ธรรมเครื่องอยู่เป็นสุขในปัจจุบันทัน ตาเห็น ธรรมที่บังเกิดปรากฏอยู่กับ ตัวนะ พวกมีธรรมกาย มีธรรม ปรากฏแก่ตัวเสมอ พวกไม่มีธรรม กายนานๆ จะปรากฏธรรมสักครั้ง หนึ่ง ธรรมที่ปรากฏขึ้นนะประจำ เมื่อธรรมปรากฏแล้วก็เห็นธรรมดวง นั้นแจ่ม สามเท่าฟองไข่แดงของไก่ ดวงขนาดนั้น ดวงกลม กายทิพย์ ละเอียด เห็นดวงธรรมที่ท่า ให้เป็น กายทิพย์ละเอียด สี่เท่าฟองไข่แดง ของไก่ แจ่มอยู่กับใจเสมอนั้นได้ชื่อ ว่าธรรมปรากฏแก่กายทิพย์ละเอียด แล้ว กายรูปพรหม ใจติดอยู่กับ ธรรมนะอยู่ที่ไหน มนุษย์อยู่ ที่ไหนธรรมอยู่ที่นั่น มนุษย์มีธรรม ด้วยกันทุกคน เขาเรียกว่าดวงธรรม ที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ ดวงธรรมที่ ทำให้เป็นกายมนุษย์ใสบริสุทธิ์ เท่า ฟองไข่แดงของไก่ ถ้าว่าผู้ที่ทาว ธรรมเป็นละก็ ใจไปติดที่ดวงธรรม ที่ทำให้เป็นกายมนุษย์นั้นติดอยู่ที่นั้น ศูนย์กลางดวงธรรมที่ว่า ให้เป็นกาย กัลยาณมิตร ๑๐ กินยายน ๒๕๓๙