ความเชื่อและลางสังหรณ์ : หน้า 70/128

ความเชื่อและประเพณี เรื่อง : ลักขณา ศกุนะสิงห์ ภาพ : ภูษิต พูดสงคราม รูปแบบนั้น มนุษย์สามัญมิอาจรู้ล่วงหน้าได้เลย - ลวมลือเละประเแก่เกล ลางสังหรณ์ ฝันร้าย ก ท่า ก า 3 ทำ ศ น] ต่อจากฉบับที่แล้ว ใใช้" ศ “ลาง หมายถึง เครื่องหมายที่ปรากฏ คน2ความตายเป็มสมบัติติดตัวมา ให้เห็นเป็นการบอกเหตุร้ายหรือดีล่วงหน้า” (มณี พยอมยงค์, ๒๕๒๗ : ๑๙๙) ในที่นี้ผู้เขียนขออนุญาตใช้ "ลาง สังหรณ์ ในทางลบ อันหมายถึงการบอกเหตุ ตั้งแต่เกิด จะสลัดทิ้ง จะหลีกเลี่ยง ร้ายหรือเหตุบอกลางร้ายที่คนมักชอบพูดกันว่า หรือจะยกให้ใครตายแทนไม่ได้ และมิอาจ กำหนดวันตายอีกด้วย บางคนตายตั้งแต่อยู่ใน ท้องมารดา ยังไม่ได้มีโอกาสลืมตาดูโลกเลย บางคนเกิดมาก็ตายทันที ส่วนใหญ่ได้มีโอกาส ใช้ชีวิตในโลกนานมากบ้างน้อยบ้างตามกรรม ของแต่ละคน อีกทั้งแต่ละคนก็จบชีวิตใน ลักษณะสาเหตุต่างๆ กัน บ้างก็ตายเพราะวัย บ้างก็ตายเพราะเจ็บไข้ได้ป่วย บ้างก็ตาย เพราะถูกปองร้าย และบ้างก็ตายอย่างกระทัน ทันไม่ทันรู้ตัวเพราะอุบัติเหตุ การตายแตละ กัลยาณมิตร บัโไว “ลางร้าย ลางไม่ดี” ส่วน “ฝันร้าย” ผู้เขียนหมายถึงความ ฝันที่ไม่ดีไม่เป็นมงคล อันเป็นลางที่บอก เหตุการณ์ไม่ดีล่วงหน้าแก่ผู้ฝัน และเป็นฝันที่ เป็นจริง คือมักจะเกิดเหตุร้ายจริงทั้งความฝัน คนโบราณเชื่อว่าฝันที่แม่นยำ จะเป็นจริง มัก เป็นการฝันตอนใกล้รุ่งคือตั้งแต่ ๐๓.๐๐ น. เป็นต้นไป จนถึง ๐๖.๐๐ น. ฝันแล้วจะจด ได้แม่นยำ ไม่ต้องคิดถึงก็ว่า ได้ และยังเชื่อว่า ความฝันเกิดขึ้นได้เพราะได้รับแรงบันดาลจาก กน่ย่ายนํ ๒๕๓๗