พระมโหสถ : หน้า 111/128

พระมโหสถ เรื่อง : สำนวนเก่า ความเติบ : ภาพ : ลือพงศ์ ลีลพนัง พระเจ้าวิเทหราชทรงให้พ่อครัวเข้าเฝ้าเพื่อสอบถามความจริง กได้ความเช่นเดียว กับทีมโหสถกราบทูลทุกประการ ทรงชื่นขมปัญญา และพระราชทานรางวัลให้มโหสถ มากมาย แล้วจึงมีพระโองการให้จับกิ้งก่านั้นฆ่าเสีย แต่มโหสถทูลขอชีวิตไว้ เพราะเห็นว่า มันเป็นเพียงสัตว์เดรัจฉาน ซึ่งพระองค์ก็ทรงให้อภัยตามที่ขอเพราะเห็นแก่มโหสถ กล่าวถึงขายคนหนึ่ง ชื่อ นายบึงอุดร ไปร่ำเรียนวิชาด้วยความขยันขันแข็งที่เมือง ตักศิลา ครั้นเรียนจบแล้ว ก็เปกราบลาอาจารย์ อาจารย์จึงยกลูกสาวคนสายให้ไปเป็น ภรรยา แต่เพราะความที่บุญบารมีต่างกัน จึงท่า ให้นายบึงอุดร ซึ่งเป็นคนต่าช้า มีบุญ น้อยไม่คู่ควรกับภรรยา ซึ่งเป็นคนมีบุญมาก จึงท่า ให้นายบึงอุดรร้อนรนกระวนกระวาย ไม่อยากได้หญิงสาวมาเป็นภรรยา แต่ก็ต้องจ่าใจรับไว้เพราะเห็นแก่อาจารย์ของตน กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘ ในวันนั้นไซร้ บัดนั้นเสนา สมเด็จจอมไตร วิท ราชา รับลังผ่านฟ้า มีช้าแล่นไป ทรงคชหัตถี มนตรีซ้ายขวา ครั้นถึงนางงาม ร้องถามทันใด ทระจอมนัครา ไปชมอุทยาน ดั่งพระภูวไนย ตรัสใช้ทันที ครั้นเย็นรอนรอน ดูราอรทัย สมเด็จภูธร จวนกลับสถาน เจ้ามาแต่ไหน รี้พลโยธา เสนาทหาร คนเดียวเที่ยวมา ห้อมล้อมกบาล ผ่านฟ้ากลับมา ฤๅกลัวเสือสี แลเห็นสตรี โฉมงามมีศรี อยู่บนพฤกษา ตัวช้านี้ไซร้ ชอบในพระทัย รักใครสน่หา ตรัสใช้สนา ไปถามทันใจ กันยายน ๒๕๓๙ พ่อแม่ยกให้ อดอาหารมา Ve) กัลยาณ2ตร นะนางโฉมศรี ในปาพงพี หนิ นพฤกษา นางจึงบอกไป ผัวนั้นพามา เพื่อนไม่ พา ขึ้นพฤกษากิน