กีฬาโอลิมปิก 1996 : หน้า 100/128

กัมเมิดกัม555มะ โดย กอ!!ดะโน ท่อง ฌอ TM แอตแลแตาเกนส์ ( | (2oนเป be lๅ^61 ]บร! เอโ on momen! !0(ปา 16 5*7- ยั๐๓ █13! On6mamon! เท 7 แร๊ธ | ฐอกกล 55!T0V 6โ... ....( | ออนเม่ ว6... ทำนองเนื้อร้องอันทรงพลังในตอนหนึ่งของบท 10 หลง ที่เป็นสัญลักษณ์ของกีฬาโอลิมปิก 1996 บ่งบอกถึงความมุ่งมั่นตั้งใจจริง ดูเหมือนจะแทนความรู้สึก แม้จะเป็นเพียงแค่เสี้ยวเวลาหนึ่งของชีวิต แต่ความรู้สึกนี้ ก็จะคงอยู่ตลอดไป หากเพียงแต่สามารถท่า ได้ดังความ มุ่งมาดปรารถนา กว่าวารสารกัลยาณมิตรฉบับนี้จะออกสู่สายตาท่าน ผู้อ่าน กีฬาโอลิมปิกครั้งที่ ๒๖ เฉลิมฉลอง ๑๐๐ ปี ซึ่งจัดขึ้น ณ เมืองแอดแลนด้า สหรัฐอเมริกา ก็คงจะจบลงไปนาน พอสมควรแล้ว แต่ความประทับใจก็จะยังคงอยู่ในความ ทรงจ่า ของผู้ที่เกี่ยวข้องไปอีกนานแสนนาน ในช่วงของการแข่งขัน ประชาชนแต่ละประเทศ ของนักกีฬาทุกคนได้เป็นอย่างดี เพราะทุกคนต่างก็มุ่งหวัง ต่างก็ใจจดจ่ออยู่หน้าจอโทรทัศน์ พร้อมกับส่งกำลังใจไป ที่จะเอื้อมมือขึ้นไปให้สัมผัสท้องฟ้า คือ ชัยชนะอันงดงาม ให้นักกีฬาของตน เพื่อให้สามารถพิชิตเหรียญทองมาได้ กัลยาณมิตร ๙๘ กันยายน เอ๕๓๙