ความสุขและความทุกข์ : หน้า 74/128

ปอง588มล่าภาษิต โดย อิ่มธรรม 11ะลุ^a^v^I1 ทุกข์ สุขสฺส รูเปน ปมตฺตมด้วฤตด ความทุกข์ย่อมครอบงำ คนประมาท ด้วยลักษณะอาการว่าเป็นความสุข (สุปปวาสาสูตร ๒๖/๓๕๙) นประมาท... กินอย่างเมามัน (อร่อยปากลำบากกระเป๋า) พูดไม่ยั้งปากถางถากไม่ยั้งคิด (สนุกปาก ลำบากหู) เขียนมันส์มือไม่คำนึงว่าใครจะเสียหาย (เขียนมันเข้าว่า เลยโดนด่าตามหลัง) เตร็ดเตร่เกียจคร้านหาความสนุกไปวันๆ (ขี้กียจวันนี้ หมดเกียรติวันหน้า) สุโขกับการนอน....นอน....แล้วก็นอน (นอนสนุก จะทุกข์ถนัด) รกเลอะเทอะ ร่องแรง เลินเล่อ หลุดลุ่ย แล้วบอกว่าเป็นศิลปะ (ไร้ระเบียบแล้วอ้างศิลป์) หลบงานได้เก่ง มีข้ออ้างสารพัด (งานหลบ เงินหลบ งานเบาเงินเบา) ถนัดกับการจ้อ สุขกับการนินทา (มัวจ้อเพลิน เงินเดินหนี คนติไม่คบหา) ความเพลิน ความทุกข์ที่ลดลงชั่วคราว บางที ลวงเราให้ดูเป็นความสุขอย่างใหญ่หลวง อย่ามัวเพลินกับภาพลวงตา โปรดมองทะลุสู่ภาพแห่งความเป็นจริง แล้วจะเห็นว่า สิ่งลวงตากับสิ่งที่แท้จริงนั้น มันคนละเรื่องกัน กัลยาณมิตร กั?. V. 7 กนยายน ๒๕๓๙