การตัดสินใจออกบวชของพระเจ้ามฆเทวะ : หน้า 93/128

ประจำพระองค์เข้ามาฟ้า แล้วพระองค์จึงได้ตรัส “บัดนี้ ชีวิตของเราได้ล่วงเลยมามากแล้ว กับกัลบกว่า “บัดนี้เราเองมีอายุมากมายถึงแสน คงจะเหลืออยู่อีกเพียง ๑๔, ๐๐๐ ปีเท่านั้น ก็คงจะ กว่าปีแล้ว เวลาอีกไม่นานนี้เราก็จะต้องเข้าสู่วัย ต้องตายอย่างแน่นอน ผมหงอกเส้นนี้เป็นเสมือน ชราอย่างแน่นอน หากวันใดที่ท่านพบผมหงอก เทวทูตที่พญามัจจุราชส่งมาเตือนเราให้เรารู้ว่าบัดนี้ บนศีรษะของเราแล้ว ท่านจงบอกแก่เราด้วย" เราได้เข้าสู่วัยชราแล้ว และในไม่ช้าเราคงจะต้อง กัลบกรับค่าจากพระราชา แล้วก็คอยฟ้า ตายไป พระองค์ทรงคิดว่า เราได้ปล่อยชีวิตใน สังเกตดูเส้นพระเกศาของพระเจ้ามฆเทวะ ทุก แต่ละวันให้ผ่านไปอย่างไร้ค่า เรามัวแต่หลงใหล ครั้งที่ตกแต่งเกศาให้พระองค์ อยู่ในโลกียสุขจนกระทั่งผมของเราหงอกเชียวหรือนี่ หลังจากนั้นมาอีกหลายปี กัลบกผู้นั้นได้ เราช่างเสียดายเวลาที่ถูกปล่อยผ่านไปอย่างไร้ค่าเสีย สังเกตเห็นเส้นพระเกศาเส้นหนึ่งของพระเจ้ามฆ- เหลือเกิน บัดนี้ ความตายใกล้จะเช้ามาเยือนเรา เทวะ หงอกแซมอยู่ในระหว่างเส้นพระเกศาที่ด่า แล้ว เราเพิ่งจะได้คิดว่า เวลาที่ผ่านไปๆ นั้นคือ สนิทของพระองค์ กัลบกจึงได้กราบทูลให้พระ วัยและชีวิตที่ผ่านไปด้วย” องค์ทรงทราบ แล้วพระเจ้ามฆเทวะจึงให้กัลบก พระเจ้ามฆเทวะทรงฟ้าครุ่นคิดถึงวันเวลา ถอนเส้นพระเกศาเส้นนั้นให้ เมื่อกลบกได้ใช้ ที่ท่านไปของพระองค์ด้วยพระพักตร์ที่หมองคล้ำ แหนบทองคำ ถอนเส้นพระเกศาเส้นที่หงอก ถวาย พระหัตถ์และพระบาทของพระองค์เย็นเฉียบ พระ แก่พระเจ้ามฆเทวะแล้ว พระองค์ทรงนำ เส้นพระ เสโทไหลชุมพระวรกาย แล้วพระองค์ก็ตัดสินพระ เกศาเส้นนั้น วางไว้เหนือฝ่าพระหัตถ์อันสั่นเทา ทัยว่า “เราจะออกบวชในวันนี้" พระองค์ทรงเพ่งพิศ พิจารณาอยู่ แล้วดำริว่า พระเจ้ามฆเทวะ จึงสั่งให้ประชุมข้าราช กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๙ ๗๒