การทำบุญและการเตรียมตัว : หน้า 115/128

หยุดสนิทเป็นจุดเดียวกัน ณ ศูนย์ เพรียงกันก่อนเวลานัดหมาย จึงตกลง ห' กลางกายฐานที่ 11 เพื่อการเข้าไปรู้ไป เห็นธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ลุ่มลึกตามระดับการหยุดนิ่งของใจ ซึ่ง ท่านเน้นสรุปสั้นๆ ว่า “หยุดเป็นตัว สำเร็จ” เมื่อรู้ข่าวบุญใหญ่แล้ว ชาวหมู่ บ้านแห่งนี้ก็ได้นัดแนะตระเตรียม รวบ รวมสร้อย แหวน กำไล ตุ้มหู และ เครื่องประดับอื่นที่ทำด้วยทองคำ ลง รายการบอกรายละเอียดแจ้งชัด เพื่อ ความสะดวกในการไปส่งมอบให้เจ้า หน้าที่ฝ่ายรับบริจาค และสะดวกต่อ การติดตามตรวจสอบความถูกต้องใน ภายหลัง “กันใส่สร้อยข้อมือและตุ้มหูมา หลายปีดีดัก ไม่เห็นมีใครมาขอไหว้ เครื่องประคับพวกนี้สักคน ตัวกันเองก็ ออกเดินทางเร็วกว่ากำหนด “หยุด หยุด กันไปด้วย” เสียง ดังกังชัด แถมเจ้าตัวยังยืนกางแขน ขวางถนนเอาไว้อีก รถยนต์เบรคกะทันหัน คนใน รถหัวคะมา ยายล้วนก้าวขึ้นรถอย่าง องอาจ หนุ่มคนนั่งใกล้ประตูรีบลุกให้ แกนั่ง “ขอบใจ” ยายล้วนนั่งหลังตรง แถมคอยังเชิดอีกต่างหาก ห่อผ้าออกมาจากขายพก คลี่ผ้าที่พัน ไว้แล้วหยิบเงินทั้งหมดส่งให้ผู้นํ้า กลุ่ม “ซันทา บุญด้วยหนึ่งพันบาท” “สาธุ..." ผู้ที่ได้ยินต่างกล่าว อนุโมทนาบุญกับยายล้วน ๆ ให้แก เกิดอาการขนลุกขนพองขึ้นมา “พ่อทิด ชันปวดท้องเบา” แก กระซิบบอกผู้มา กลุ่ม “ทนก่อนได้ไหม เสร็จจากนี้ แล้วผมจะพาไป” “ทนไม่ได้ผ้านุ่งชันจะเปียกแล้ว คนในรถเงียบกริบ ไม่มีใครรู้ ทางไหนท้องสุขาชันไปเองได้” ล่วงหน้าสักคนว่า วันนี้ยายล้วนจะไป ยายล้วนเดินไปตามทางชี้บอก ดวย! ก็เห็นห้องสุขาซึ่งอยู่ไม่ไกลเลย เมื่อ * * ก้าวผ่านช่องประตูเข้าไปเห็นผู้คนยืน เข้าแถวรอเข้าห้องน้ำ ซึ่งมีจำนวนมาก เมื่อเข้าไปนั่งในศาลาใหญ่แล้ว ผู้นำกลุ่มแจกข้าวห่อที่เตรียมมาให้กับ ไม่ไหว ใส่แล้วไม่เห็นจะช่วยให้สวยขึ้น ลูกทิม จากนั้นได้ขอตัวน่า ปัจจัยที่รวบ ลักเท่าไหร่ ตัวยังตาเป็นอีกาคาบพริก เหมือนเดิม จะถอดเก็บก็กลัวน้อง ขายมันแอบขโมยขาย เอาเงินไปซื้อยา บ้ากิน... ดีใจจริงๆ ที่สมบัติของพ่อแม่ ยายย่าให้มา จะได้เอาไปหล่อพระรูป เหมือนหลวงพ่อฯ เอาไว้กราบไหว้ บูขา...” นี้คือค่า พูดจากใจที่อาจหาญ รวมไว้ไปบริจาค “ชันไปด้วย” ยายล้วนบอก ณ เต็นท์รับบริจาค มีผู้มายืน เข้าแถวรอตามโต๊ะต่าง ๆ เป็นจำนวน มาก “ที่ยืนนะ เขารอทำบุญกันทั้ง หมดเลยหรือ” ยายล้วนถาม “ครับ นี่เฉพาะบางส่วนเท่านั้น ร่าเริงของชาวบ้านซึ่งมุ่งกับงานบุญนี้ เอง ส่วนใหญ่ที่มาวัดประจำ ๆ เขาจะ อยางมนคง ส่งปัจจัยทำบุญล่วงหน้ากันมาเป็นปี แล้ว” ยายล้วนทำหน้าแปลกๆ กับค่า ถึงวันงาน ทั้งรถและคนมาพร้อม ตอบที่ได้ฟัง และแล้วแกก็ล้วงมือดึง มายหลายสิบห้อง ยายล้วนเกิดอาการ ตัวเย็นขึ้นมาทันที เมื่อเห็นแต่ละคน ถอดรองเท้าก่อนเข้าห้องน้ำ ถือว่าเป็นแหล่งที่น่ารังเกียจที่สุด แล้ว เดินออกมาด้วยใบหน้าเบิกบาน ทอง ง “ไม่นึกสะธิดสะเอียนกันมั่งหรือ ยังไง” ยายล้วนคิด ครั้นแกเข้าไปและออกมาบ้าง อาการแสดงออกของแกกลับเป็นอย่าง เดียวกัน “อ๋อ ห้องสุขาเขาสะอาด สะอ้านเหยียบได้เต็มตีนอย่างนี้เอง” “วัดนี้ดีนะ จ้างคนมาว่า ความ สะอาดห้องสุขาน่าใช้ดี” แกพูดกับคน ที่ยืนล้างมืออยู่ใกล้ๆ “ไม่ได้จ้างหรอกค่ะ ส่วนใหญ่ จะเป็นเจ้าหน้าที่อาสาสมัครมาช่วยกัน กัลยาณมิตร กนยายน ๒๕๓๗ ๑๓/