การกลับบ้านของพระรัฐบาล : หน้า 105/128

ท่านตามความเคยคุ้นเสมือนท่านคือ กลับไปที่บ้านของเรา” บุตรชาย มิใช่พระภิกษุผู้งดงามไป ด้วยศีลาจารวัตรแห่งสมณเพศ “รัฐบาลลูกพ่อ ควรแล้วหรือ ที่ลูกต้องบริโภคขนมบูดค้างคืนทั้งๆ ที่ไม่เคยบริโภคมาก่อนเลย ลูกควร จะไปบ้านเรือนของลูกมิใช่หรือ” “ท่านโยมบิดา เรือนของ อาตมาผู้บรรพชาแล้วไม่มี อาตมา “มิได้ท่านโยมบิดา วันนี้ อาตมาได้ฉันเสร็จเรียบร้อยแล้ว” ทองนั้น สามารถบดบังศีรษะของ กองเงินกองหนึ่ง และกองทองกอง หนึ่ง ความสูงใหญ่ของกองเงินกอง พระรัฐบาลกล่าวปฏิเสธ แต่เศรษฐี โยมบิดาก็ไม่ยอมแพ้ ได้กล่าวนิมนต์ พระรัฐบาลไปฉันภัตตาหารที่บ้าน ของตนในวันรุ่งขึ้น ซึ่งพระรัฐบาลก็ รับนิมนต์ด้วยอาการสงบนิ่ง คนที่ยืนอยู่คนละฝั่งไม่ให้เห็นกันได้ ต่อจากนั้นก็นำเสื่อลำแพนมาปิดกอง เงินกองทองไว้ และให้คนรับใช้น่า อาสนะมาปลงท่ามกลางกองเงินกอง ทอง พร้อมทั้งกั้นม่านปิดบังไว้เพื่อ ป้องกันสายตาคนภายนอก เมื่อ เมื่อกล่าวนิมนต์พระเถระ ได้ภิกขาจารไปถึงเรือนของท่านแล้ว บุตรชายให้ไปฉันภัตตาหารที่บ้าน จัดแจงสถานที่เสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่มิได้อาหารบิณฑบาตใดๆ จาก เรือนของท่านเลย กลับได้ยินแต่ค่า ค่าอย่างเดียวเท่านั้น” “โธ่ รัฐปาลลูกพ่อ พ่อดีใจ เหลือเกินที่ได้พบลูก ไปเถอะจง ของตนแล้ว เศรษฐีบิดาก็กลับไป ท่านเศรษฐีก็เรียกบรรดาสาวงามทั้ง จัดแจงตระเตรียมงาน โดยสั่งให้ หลายที่เคยเป็นภรรยาของพระรัฐ น่าน้ำนมมาชะโลมให้ทั่วแผ่นดิน ปาลมาสั่งความว่า บริเวณบ้าน ทั้งให้นำเงินและทอง มากองรวมกันไว้เป็น ๒ กอง คือ กัลยาณมิตร ........... ยู “ดูก่อนแม่สาวๆ ทั้งหลาย พ่ออยากให้พวกเจ้าแต่งตัวประดับ กนยายน ๒๕๓๙