การพึ่งตนเอง : หน้า 21/128

5 5 รม สา ร ทีปใ โดย พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช ป.ธ.๙) อดตา หิ อตฺดโน นาโถ อตฺตนา หิ สุทนเดน ตนแลเป็นที่พึ่งของตน บุคคลผู้ฝึกฝนตนดีแล้ว โก หิ นาโถ ปโร สิยา นาถ ลภติ ทุลลภ ฯ ขุ.ธ. ๒๕/๑๖๐/๔๘ คนอื่นใครเล่าจะเป็นที่พึ่งได้ ย่อมจะได้ที่พึ่งที่ได้โดยยาก พิงต.)เอง ในโลกนี้มีบุคคลอยู่ ๒ ประเภทคือ บุคคลที่น่ารัก น่าให้ความช่วยเหลือ กับบุคคลที่น่ารังเกียจน่าเบื่อหน่าย ไม่น่าให้ความช่วยเหลือ บุคคล ประเภทแรก คือคนที่ช่วยเหลือตัวเองนึกหัดจัดทำงานต่างๆ ด้วยตัวเอง ไม่เป็น คนงอมืองอเท้า ไม่เอารัดเอาเปรียบผู้อื่น มีความอุตสาหะวิริยะ หนักเอาเบาสู้ กัลยาณมิตร กนยายน ๒๕๓๙

- การพึ่งตนเอง