การกลับบ้านของพระรัฐปาล : หน้า 104/128

ของเศรษฐีผู้เป็นบิดามารดา ขณะ เรียวงามได้รูปสวยของพระภิกษุ นาง นั้นเศรษฐีผู้บิดากำลังนั่งให้ช่างตัด ว่าได้อย่างแม่นยำกว่า เป็นของท่าน ผมอยู่ที่ซุ้มประตูกลางหน้าบ้าน มอง รัฐบาลกุลบุตรลูกชายสุดรักสุดหวง เห็นพระภิกษุรูปหนึ่งเดินบิณฑบาต แหนของเศรษฐีผู้เป็นนายของบ้าน นี้แหละ ที่บวชลูกชายสุดที่รักคน ได้ดังนั้นแล้วนางทาสีจึงรีบกลับเข้า ไปยังคฤหาสน์ เพื่อรายงานให้นาย ของตนทราบทันที มาแต่ไกล ก็ว่าไม่ได้ว่าเป็นพระรัฐ ที่นางรับใช้อยู่นั้นเอง และเสียงขัน ปาลเถระลูกชาย จึงร้องออกไปด้วย เสียงขับด้งว่า ทุ่มทุ่มกังวานที่พระเถระพูดกับนาง เมื่อสักครู่ที่ผ่านมา ก็คือเสียงของ “พวกสมณะศีรษะโล้นพวก ท่านรัฐบาลอย่างไม่ต้องสงสัย คิด อาตมาขอเพียงอย่างเดียว เท่าเหล ขอให้โยมบิดา เดียวของเราไปแล้ว แล้วไยจะมาที่ นี่อีก” พระรัฐบาลบิณฑบาตผ่าน ขายให้คมทั้งหลายขมกอง เงิมกองทองเหล่านี้ขึม บ้านของโยมบิดา โดยที่มิได้กล่าว ค่าใดออกไป มีเท้ายังคงก้าวเดินไป ตามทางเดินอย่างช้าๆ สม่ำเสมอ เกวียนหลายๆ เล่ม สายตาทอดลงต่ำ แม้การออกจาก บรรทุกไททั้งกลาง แม่นํ้าคงคาที่มีกระแสมา เขี่ยวกราก !! “นายแม่เจ้าคะ ท่านพระรัฐ ปาลได้กลับมาถึงที่นี่แล้วเจ้าค่ะ” ด้วยความดีใจที่ได้ท้งว่าลูก ชายกลับมาแล้ว ใจของแม่ก็พลัน ปิติวูบ รีบกล่าวขอบใจนางทาสีที่ ริกบิณฑบาตในครั้งนี้จะยังไม่ได้รับ นำข่าวดีมาบอก พร้อมทั้งลั่นวาจา อาหารอย่างใดอย่างหนึ่งเลยก็ตาม ให้นางทาสีพ้นจากความเป็นทาส ท่านก็ยังคงก้าวเดินต่อไป จนกระ รับใช้ หากค่าาพูดนี้เป็นจริง ต่อจาก ทั่งได้มองเห็นนางทาสีคนหนึ่งกำลัง นั้นก็รีบเข้าไปหาเศรษฐีสามี เพื่อ จะเอาขนมบูดทิ้งลงข้างทาง ท่าน บอกข่าวดีนี้ให้เขาได้ทราบเช่นกัน จึงหยุดยืนอยู่ และบอกแก่นางทาสี นั้นว่า ฝ่ายเศรษฐีบิดาของพระรัฐ ปาล ทันทีที่ได้ยินข่าวจากภรรยา “ลาขนมนี้เป็นของที่จะเททิ้ง ว่า บัดนี้ลูกชายได้กลับมาแล้ว เขา แล้ว ก็จงเทลงในบาตรของอาดมา นี้เถิด” ก็มิได้รอช้า รีบลงจากเรือนเพื่อไป ตามหาพระรัฐปาลตามทางที่นาง นางทาสีคนนี้ ที่แท้คือบ่าว ทาสีบอกไว้ ใจก็หมายมาดว่าจะ ไพร่ที่ทำงานรับใช้อยู่ในบ้านเศรษฐี ต้องนำบุตรชายคนเดียวกลับคืนมา โยมบิดามารดาชองพระรัฐบาลนั้น สู่บ้านให้จงได้ เอง ขณะที่นางเทขนมบูดค้างคืน ขณะนั้นพระรัฐปาลกำาลังนั่ง ลงในบาตรของพระรัฐปาลนั้น ลาย ฉันขนมบูดอยู่ข้างฝาเรือนแห่งหนึ่ง ตาของนางก็เหลือบไปเห็นนิ้วมือที่ เมื่อบิดาตามมาทัน เห็นท่านกำลัง จับประคองบาตร และปลายเท้าที่ กระทำภัตคกิจเช่นนั้น จึงพูดกับ กัลยาณมิตร/A) กน ายน ๒๕๓๙