เรื่องบุญเรื่องทาน : หน้า 114/128

เรื่อง ย1 03น โกยแญ 1584 : ท.ท. ภาพ : ฬหห ลือหน้า เรื่องบุญเรื่องทานใครอยากทำ ก็ทำไปอย่ามายุ่งกับฉัน คน อย่างฉันมีปัญญาท่าบุญเองได้ ไม่ต้อง มาชักแม่น้ำทั้งห้าขวนฉันทำนั่นทำนี่ หรอกรำคาญ...” เสียงดังเกินว่าเป็น ของยายถ้วน ท่าให้ใครต่อใครในย่าน เป็นพระภิกษุชราที่ชอบปลีกตัวบำเพ็ญ สมณกิจเงียบๆ ไม่ค่อยได้เทศน์โปรด ญาติโยมก็ตาม เมื่ออยากฟังธรรม ชาวบ้าน จะออกเงินลงขันเข่ารถไปฟังธรรมตาม วัดต่างๆ ที่ได้ข่าวว่าพระท่านเทศน์ สอนดี มีอยู่วัดหนึ่งเป็นวัดใหญ่ อยู่ไม่ ไกลเกินไป ไปมาสะดวก เป็นวัดที่ สะอาด สงบ มีระเบียบ ชาวบ้านไป ฟังธรรมแล้วติดใจ จึงร่วมกันจัดหารถ เข้าไปร่วมงานบุญทุกวันอาทิตย์แรกของ เดือนเป็นประจำ และในงานบุญประจำ ปีของวัด ครั้นทำบุญแล้ว ต่างก็ปีติอิ่ม เอิบใจ และอดไม่ได้ต้องนำข่าวบุญไป บอกตอ ยกเว้นคนเดียวที่ไม่มีใครกล้า บอกตรงๆ ได้แต่พูดอ้อมๆ ซึ่งยาย ถ้วนก็รู้ แต่แกเหลี่ยมจัดจึงแสร้งท่า เป็นไม่ได้ยิน วันมาฆบูชา ปี ๒๕๓๗ ณ วัด แห่งนี้จะมีพิธีหล่อรูปเหมือนหลวงพ่อ รับแล้ว ยายถ้วนปากมีไฝตาเม็ดโต วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ด้วยทองคำ ยังว่าเจ็บๆ กับคนที่เอาข่าวบุญไปบอก บริสุทธิ์ หนักหนึ่งต้น แกซีกด้วย ผู้คนส่วนใหญ่ในแถบถิ่นอาศัย ของยายถ้วน ชอบทำบุญตักบาตรกัน เป็นประจำ แม้ว่าพระภิกษุ ๒-๓ รูป นั้นเข้าใจดีว่า นอกจากจะบอกบุญไม่ ในวัดซึ่งมีเพียงแห่งเดียวในถิ่นนั้น จะ กัลยาณมิตร เพื่อบูชา คุณ...ครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งเลือนหาย หลังพุทธปรินิพพานประมาณ ๕๐๐ ปี เอากลับมาเผยแผ่สั่งสอนชาวพุทธให้รู้ วิธีวางใจหยุดใจนิ่ง ให้เห็น-จำดีด ๑๑) กันยายน ๒๕๓๙