ความรักและการตัดสินใจ : หน้า 113/128

13/8/24 หัวร่ออันใดนางงาม จงนอกเนอความ หน้าเป็นท่า เช่นกาลี น้ำใจยินดี แต่ตามสัตย์อย่ามุสา เมื่อนั้นอุทุมพรชายา กราบแทนบาทา กัลยาเจ้าทูลทรงธรรม ภูนี้ไม่ไว้ชีวา เมื่อนั้นอุทุมพรชายา กลัวด้วยชีวา มีข้ากราบทูลด้วยพลัน นางทูลตามความเค็มนั้น ชายนี้ทรงธรรม ข้าแต่พระองค์ทรงธรรม แม้นจะฆ่าทัน บิดายกให้แล้วพาจร ห้ำหั่นชีวันม้วยมรณ์ เป็นผัวพาเดินกลางดอน ชายนั้นเดือดร้อน จงถามมโหสถดูก่อน ให้แท้แน่นอน บท่อนได้ร่วมเสน่หา ภูธรจึงลงโทษา ขายนั้นพาข้าไคลคลา หยุดขึ้นพฤกษา เมื่อนั้นวิทห์ราชา เรียกเสนมา ตัวช้า อยู่พื้นดิน ผ่านท้าตรัสถามมินาน ข้าร้องขอผลพฤกษากิน ขายใจทมิฬ ดูราเลนกอาจารย์ แต่ก่อนบุราณ เก็บกินมิได้ปราศรัย อาจารย์หยั่งรู้คตี ชายนั้นร้องว่าทันใด มีตีนมือไซร้ คนชั่วตัวนั้นอัปรีย์ ได้เมียรูปที่ ไม่มีนํ้าใจเสน่หา เมื่อนั้นวิเทหทรงธรรม โกรธตรัสหุนหัน อาจารย์ชื่อล้างฤานา ได้เมียโสภา อย่างไรไม่ขึ้นด้วยตน ประชันประชดวาจา ควรถามากล่าวมุสา เมียงามโสภา จะมาทิ้งขว้างเสียไย ตีร้ายเห็นขายอื่นไซร้ น้ำจิตพิสมัย หัวให้จะใคร่สมศรี แล้วมาทิ้งเมียเสียไกล เสนกกราบลงทันใด เกล้ากระหม่อมนี้ไซร้ มีได้ทังคำ นางเทวิ ชาติชั่วตัวขายอัปรีย์ ได้เมียรูปที่ จะหนีกันไปไยนา อ่านต่อฉบับหน้า กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๙ ๑๑๑